Król Słońce: kultowy musical na Dôme de Paris tej zimy 2025-2026 – zdjęcia i opinie

Słuchajcie, słuchajcie, panie i panowie - Król Słońce jest gotowy, aby odzyskać swój tron w 2025 roku w Dôme de Paris! Dwadzieścia lat po premierze, kultowy musical Kamela Ouali i Dove Attia, obecnie produkowany przez Décibels Productions, powróci do Paryża od 4 grudnia 2025 r. do 18 stycznia 2026 r., a następnie objedzie całe królestwo... a raczej całą Francję!

Od czasu koronacji w 2005 roku w Palais des Sports, to ekstrawaganckie widowisko, odtwarzające miłość i ambicje Ludwika XIV, olśniło ponad 1,6 miliona widzów podczas 380 występów we Francji, Szwajcarii i Belgii, według Chéri FM. Jego ponadczasowe hymny, od "Ętre à la hauteur" do "Je fais de toi mon essentiel", odcisnęły swoje piętno na całym pokoleniu, a przy okazji ukoronowały dwóch wielkich śpiewaków: Emmanuela Moire'a, imperialnego Króla Słońce, i Christophe'a Maé, niezapomnianego w roli zbuntowanego brata.

• Przeczytaj także
• Tanie okazje tego tygodnia w Paryżu i Île-de-France, od 26 stycznia do 1 lutego 2026 roku

I dobra wiadomość dla wiernych dworu: Emmanuel Moire przywdziewa koronę Ludwika XIV! Wraz z nim Flo Malley (The Voice, Salut les Copains, Paradis Latin) zostaje księciem Beaufort, a Louis Delort (The Voice, 1789: Les Amants de la Bastille), jako brat króla, obiecuje trochę zamieszać na dworze.

Po stronie damskiej role kobiece dodają dworowi nieco więcej uroku: Lou (The Voice Kids, Molière le spectacle musical) jest Marie Mancini, Clara Poulet staje się Madame de Maintenon, Vanina gra Isabelle, córkę ludu, a Margaux Heller (The Voice, Flash Dance) zagra Madame de Montespan.

Ten powrót wpisuje się w tradycję wielkich wznowień, podążając śladami Dziesięciu przykazań i Notre-Dame de Paris, innych zabytków francuskiej komedii muzycznej. Kurtyna otwiera się na królewski powrót... Czy jesteś gotowy, aby ponownie zanurzyć się w legendzie?

Nasza opinia :

Zapomnijcie o złotych wspomnieniach z 2005 roku…Le Roi Soleil w wersji 2025 zasiedli na scenie Dôme de Paris z kompletnie odmienioną, nowoczesną i miejscami zaskakującą formą. Opuściły je barokowe dekoracje – zamiast nich domina głównie ekrany 2D, które wyznaczają nową, odważną estetykę. W pierwszej części wszystko wydaje się trochę chłodne i mniej wciągające, niż się spodziewaliśmy. Jednak po przerwie technologia odkrywa nowe możliwości: pałac w Wersalu ożywa, luksus i przepych zyskują na rozmachu, a widowisko nabiera tempa. Ta odwaga podziału, choć kontrowersyjna, jasno pokazuje, że twórcy chcą odświeżyć ten wielki klasyk i nie boją się ryzyka.

A ta nowoczesność to nie wszystko: ta wersja zawiera znacznie więcej tekstu, więcej scen wykreowany, bo i historie opowiedziane szczegółowiej, z większym kontekstem – to wszystko sprawia, że fabuła jest czytelniejsza, a całość bardziej zrozumiała. Co do kostiumów, pastelowe kolory, wyraźnie inne od dawnej złotej ornamentyki i przepychu, są naprawdę zaskakujące w tak imponującym repertuarze. Ta oszczędność kolorystyczna wpisuje się w artystyczną wizję przedstawienia, choć dla miłośników luksusu może wydać się nieco skromna.

Na scenie, nowa grupa aktorów podnosi rękawy do walki: Emmanuel Moire, będący głównym filarem show, ciągle emanuje magnetyzmem; Lou Jean, czyli Marie Mancini, oczarowuje swoją krystaliczną śpiewem; a Louis Delort świetnie odtwarza rolę brata króla, zastępując Christophe Maé. Jeśli chodzi o muzykę, nie ma się do czego przyczepić – aranżacje w stylu pop-rock pozostały wierne wersji z 2005 roku i wciąż brzmią świeżo. Na pewno można odczuć niedosyt z braku orkiestry – kiedyś występującej na wielu przedstawieniach – ale nie da się ukryć, że te utwory mają ponadczasową siłę. Są też dwie, trzy nowe piosenki, które choć próbują wzbogacić fabułę, w rzeczywistości niewiele zmieniają w całości narracji.

Tempo nie słabnie ani na sekundę: bez chwili przerwy przeplatają się sceny, rap, breakdance i wielki finał, pełen wow efektów. Zdarzają się jednak niedostatki, na przykład interakcja z widownią, która czasami łamie immersję lub fragmenty, których sens jest jeszcze nie do końca jasny…

Podsumowując, ta edycja z 2025 roku to odważny krok: bogatsza, bardziej klarowna i chwilami nierówna, mniej emocjonująca niż oryginał, ale pełna energii i nowoczesności, którą twórcy świadomie wybrali. To nowatorskie spojrzenie na popularny spektakl, które nie boi się naruszać dziedzictwa klasyki.

Jedyne zastrzeżenie w sali: widoczność jest bardzo różna w zależności od miejsca (dla przykładu, siedzieliśmy w najlepszym miejscu – w Carré Or, rząd 10, w centrum – i mimo to widok był ograniczony), a korzystanie z smartfonów, choć pozwolone, czasami psuje naszą całościową immersję… Magia potrafi się nieco rozmyć.

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.