Le Rêve et la plainte: dziwaczna komedia historyczna w Théâtre de la Tempête

Le Rêve et la plainte, nowe dzieło Nicole Genovese w reżyserii Claude'a Vanessy, można oglądać w Théâtre de la Tempête od 2 maja 2025 roku. Na scenie mały bambusowy kastet posadzony na środku sceny reprezentuje zawieszoną scenografię, gdzieś pomiędzy Wersalem a miniaturowym teatrem uwięzionym na krze lodowej. Akcja rozgrywa się w Petit Trianon, tuż przed Rewolucją Francuską, w atmosferze słodko-gorzkiego końca panowania.

Nadchodzące pokazy feministyczne w Paryżu i regionie Île-de-France
Masz ochotę zobaczyć sztukę teatralną, występ jednego mężczyzny/kobiety lub spektakl taneczny, w którym kobiety zajmują centralne miejsce? Przygotowaliśmy ten przewodnik po najnowszych feministycznych przedstawieniach w Paryżu i regionie paryskim! [Czytaj więcej]

W Le Rêve et la plainte (Marzenie i skarga ) Ludwik XVI podobno dał Marii Antoninie zupełnie nową kuchnię, otoczoną ich bliskimi krewnymi, księżniczką Lamballe, hrabią Artois i dwiema anachronicznymi postaciami zwanymi Fred i Déborah. Razem rozmawiali, śpiewali i dokuczali sobie z celowo absurdalną lekkością. Maria Antonina przyjmuje akcent z Ariège i śpiewa Amel Bent, podczas gdy Ludwik XVI melancholijnie spogląda w przyszłość. Dialog, serwowany przez obsadę wykonawców z silnymi akcentami komicznymi, przedstawia udrękę w frywolnym przebraniu, z humorem, nostalgią i zawieszoną ciszą.

• Przeczytaj także
• Najlepsze okazje tego tygodnia w Paryżu i Île-de-France, od 2 do 8 lutego 2026 roku

Nasze recenzje spektakli i sztuk teatralnych do odkrycia w Paryżu
Masz ochotę wybrać się na sztukę lub przedstawienie w Paryżu lub regionie Ile-de-France, ale nie wiesz, które wybrać? Nasze recenzje aktualnych spektakli i pokazów są tutaj, aby Ci doradzić! [Czytaj więcej]

Le Rêve et la plainte (The Dream and the Complaint) może spodobać się publiczności z upodobaniem do niecodziennego humoru i teatru wizualnego, ale także do historycznych dywersji, które są zarówno delikatne, jak i zgrzytające. Mieszanka rejestrów i epok, między kostiumami z epoki a współczesnymi piosenkami, oferowałaby przestrzeń burleski, w której moglibyśmy z wdziękiem mówić o upadku. Z drugiej strony, ten rodzaj teatru może być mniej odpowiedni dla tych, którzy szukają linearnej narracji lub klasycznej rekonstrukcji historycznej.

Artykuł powstał w oparciu o informacje dostępne online. Program nie był oglądany przez redakcję.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.