Mazarin i strażnicy tajemnicy: nasza opinia o wciągającej grze zagadkowej w BnF Richelieu

Prowadząc badania w ramach projektu poprawy dziedzictwa, badacz w miejscu Richelieu odkrył zaskakujący element w sercu starożytnego dokumentu, który doprowadził go do niepublikowanego testamentu kardynała Mazarina, przywołującego istnienie ukrytego skarbu, ukrytego gdzieś w dawnym pałacu. Wydaje się, że przez pokolenia Strażnicy Tajemnicy czuwali nad tym dziedzictwem, ukrywając subtelne wskazówki w zbiorach muzeum i przestrzeniach Richelieu. Ale w miarę postępu badań badacz czuje, że nie jest już sam. Dzieją się z nim dziwne rzeczy: jego karta badacza została dezaktywowana, nigdzie nie można znaleźć jego prac, a on sam otrzymuje podejrzane spojrzenia... zdaje sobie sprawę, że musi teraz pozostawić resztę śledztwa innym. To od ciebie zależy, czy przejmiesz pochodnię.

Nasza opinia

Podobnie jak jego poprzednik na Opéra, gra terenowa to świetny pomysł, który wymagał lat pracy i pozwala poznawać historyczne miejsce w sposób rozrywkowy i angażujący. Tym razem to Biblioteka Narodowa Richelieu, którą można zwiedzać z rodziną w przyjemny i dostępny sposób. Zabawa zaczyna się od odległego zakątka, bo podczas tej przygody staniecie się na chwilę prawdziwymi , którzy muszą być niezwykle dyskretni! Niezależnie od tego, czy przychodzicie sami, czy z bliskimi, będziecie musieli utworzyć grupę, której zostanie wręczone pudełko z różną zawartością dla każdego zespołu.

Takie rozwiązanie zapobiega oszustwom — nie próbuj kopiować od sąsiadów, bo twoje odpowiedzi na pewno będą błędne! Co więcej, system ten staje się interaktywny, każda grupa musi naprawdę się zaangażować, żeby rozwiązać zagadkę w wyznaczonym czasie i przyczynić się do sukcesu całości. Dodatkowo, po jednej rozgrywce można wrócić i spróbować ponownie, bo zagadki mogą się różnić, choć cel pozostanie ten sam.

W naszym plecaku, który jest bardzo wygodny do noszenia, znajduje się mapa biblioteki, notes i broszura z zagadkami, między innymi. Podczas rozwiązywania łamigłówek — które są raczej dostępne, o ile się trochę skoncentrujemy — przemierzamy różne sale, starając się skutecznie się orientować, by zebrać wszystkie ważne elementy i zapisywać je na bieżąco, jednocześnie poznając historię Mazarin, co pozwala tworzyć katalogi książek.

Wymaga to korzystania z eksponowanych dzieł, obserwowania sufitów i ćwiczenia szarych komórek od początku do końca budowli. Wśród zespołów można spotkać aktorów, którzy chodzą po miejscach i są gotowi pomóc, jeśli naprawdę utkniecie. Bez zdradzania zbyt wielu szczegółów, niesamowicie podobało się nam zdobycie elementu końcowego w klimacie pełnym nauki i splendoru tego miejsca!

Gdy już macie to wszystko, kierujecie się do punktu zbiórki, czekając na inne drużyny, by dalej kontynuować zabawę w innym skrzydle, razem z organizatorem wyprawy, i odkryć prawdziwą zawartość skarbu, która niekoniecznie jest tym, czego się spodziewaliście (to nie są klejnoty korony!). Podczas tej części pojawia się element zabawy w agenta, który czasem wymaga od was cichych, tajemniczych szeptów z innymi grupami lub odgrywania ról.

Po tym możecie też skorzystać z okazji, by zwiedzić pomieszczenia, których nie zdążyliście zobaczyć i zgłębić to miejsce nauki, czego gra terenowa świetnie podkreśla. Warto zauważyć, że to nie jest do końca escape room, nie musicie manipulować wieloma przedmiotami ani szukać ukrytych rzeczy — głównie chodzi o obserwację i dedukcję! Osoby nieprzepadające za aktywnościami zespołowymi mogą się zawieść, bo tutaj trzeba w pełni zaangażować się w grę!

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.