Reżyser związany z kinaem suspense, M. Night Shyamalan, powraca z Trap, psychologicznym thrillerem osadzonym w zamkniętym pomieszczeniu wśród tłumu. Film trafi do kin w 2024 roku i opowiada historię Josha Hartnetta w roli Coopera — ojca, który wraz z córką wybrał się na koncert… i przypadkiem spotkał seryjnego mordercę. Po premierze kinowej 7 sierpnia 2024 roku, Trap zagości na platformie HBO Max 7 stycznia 2026 roku.
Początek opowieści opiera się na prostej, a zarazem narastająco niepokojącej mechanice: w pełnej sali policja zablokowała wyjścia, by zatrzymać konkretnego podejrzanego. Cooper szybko zdaje sobie sprawę, że to nie jest zwykłe wydarzenie czy koncert, lecz pułapka. Jego zadanie staje się dwojakie: znaleźć drogę ucieczki bez zwracania na siebie uwagi, jednocześnie zachowując pozory normalnego wieczoru dla swojej córki Riley.
Poprzez skupienie się na obserwacji, kontrolach, ruchach i presji czasu, film wprowadza ciągłe napięcie, które rośnie w miarę decyzji, jakie musi podejmować Cooper na oczach widzów, w otoczeniu personelu i coraz bardziej zacieśniającej się brygady policyjnej. Fabuła oddaje zarówno adrenalinę ucieczki, jak i społeczną maskę bohatera, który mimo sytuacji podbramkowej musi odgrywać rolę „zwyczajnego” rodzica.
Podążając za swoją serią thrillerów z ciekawym układem fabularnym, Shyamalan tym razem skupia się na głównym bohaterze, ukazując historię z perspektywy osoby znajdującej się po „złej” stronie. Efekt końcowy przypomina zarówno pościg, jak i grę w podchody: każda niepozorna wymiana zdań może okazać się testem, a szczegóły – bransoletki, dostęp, kontrole, garderoby, ruch – nabierają znaczenia i stają się elementami dramaturgii.
Przekaz filmu to efekt rodzinnej współpracy: Saleka Shyamalan, muzyczka i wykonawczyni popowej gwiazdy Lady Raven, wnosi do projektu swoje bogate muzyczne DNA. Producent odtworzył prawdziwy show, nagrywając je jak koncert, aby wpleść muzykę i scenografię — od świateł i choreografii po tłum — w samą strukturę napięcia. Shyamalan zdecydowała się też na użycie taśmy filmowej, podkreślając jej „organiczne” brzmienie, a paleta kolorów zainspirowana pracami Modiglianiego nadaje całości stylowy, a jednocześnie przytłaczający klimat.
Obsada obejmuje Josha Hartnetta (ostatnio widzianego w Oppenheimer), Ariel Donoghue oraz Salekę Shyamalan. W tym samym czasie reżyser wyprodukował film Les Guetteurs, czyli pierwszy pełnometrażowy obraz jego córki Ishany Night Shyamalan, który miał premierę równocześnie, co podsyciło medialną atmosferę wokół letnich wydarzeń 2024 roku.
Za sprawą aranżacji koncertu, która zamienia się w pułapkę, Trap skierowuje swoje przesłanie do widzów lubiących thrillery pełne napięcia i opowieści o manipulacji. Reżyser stawia na rozwój akcji, ciekawe przedstawienie przestrzeni i moralną dwuznaczność zamiast tradycyjnego śledztwa. Film wpisuje się w ostatni trend thrillerów „w ograniczonym czasie”, gdzie jedno miejsce staje się głównym motorem narracji.
Nasza recenzja Trap
Przy Trap, M. Night Shyamalan powraca z intensywnym i oryginalnym thrillerem, który wciąga widza w duszną, zamkniętą przestrzeń podczas mocno obleganego koncertu. W rolę głównego bohatera wciela się niezwykle przekonujący Josh Hartnett, a film podejmuje temat dwoistości natury ludzkiej, istoty zła oraz złudzeń krzywdzących pozorów. Za pomocą nieustannego napięcia i nieprzewidywalnych zwrotów akcji, Shyamalan po raz kolejny igra z oczekiwaniami widza, tworząc obraz, który polarizuje i nie zostawia obojętnym.
Fabuła Trap opiera się na niekonwencjonalnym scenariuszu, który unika schematów typowych dla thrillera. Cooper, granego przez Josh'a Hartnetta, to ojciec, który wybiera się na koncert z córką, Riley. Pod maską troskliwego rodzica kryje się jednak dwa życia – zbrodniarza ściganego przez policję. Gdy służby rozpoczynają operację mającą go zatrzymać podczas wydarzenia, musi zrobić wszystko, by uniknąć schwytania, nie budząc podejrzeń córki ani tłumu.
Koncept "w czsie rzeczywistym", osadzony w głośnym i jasnym koncercie, buduje ciągłe napięcie. Każda minuta przybliża Coopera do schwytania, a dzięki wyrafinowanej reżyserii Shyamalan’a nie sposób nie odczuwać fascynacji tym uciekającym przestępcą. Jego silny związek z Riley, pełen uczucia i niepewności, dodaje opowieści wzburzających emocji, rozmywając moralne granice widza.
Przy Trap, M. Night Shyamalan ponownie udowadnia, że potrafi budować nieustające napięcie dzięki precyzyjnej i wciągającej reżyserii. Umieszcza widza w zamkniętej przestrzeni pełnego koncertu, przekształcając tłum w przytłaczającą pułapkę, gdzie każdy ruch Coopera jest wnikliwie obserwowany, a każdy fałszywy krok może oznaczać jego zatrzymanie.
Ujęcia mają charakter niemal subiektywny, śledzące z bliska Josh'a Hartnetta podczas jego próby ucieczki. Swobodne panoramy, które pokazują go w tłumie, potęgują zanurzenie i podkręcają emocje. W kilku momentach Shyamalan sięga po zbliżenia na twarzy Coopera, wychwytując jego napięcie i walkę o zachowanie spokoju przed córką. Kontrast między tłumem a jego wewnętrznym odosobnieniem znakomicie oddaje świetnie skonstruowana reżyseria.
Pod względem wizualnym, film opiera się na ciemnej kolorystyce, z dominacją odcieni niebieskiego i szarego, które podkreślają chłodne i przytłaczające atmosferę historii. Przygaszone oświetlenie, przerywane błyskami światła z sceny koncertowej, odgrywa kluczową rolę: tworzy efekt cieni i światła, odzwierciedlając zarówno dwoistość głównego bohatera, jak i nieustanną groźbę nad nim.
Po latach na uboczu, Josh Hartnett w tej produkcji daje imponujące występy, trafnie oddając dwoistość postaci Coopera. Jego niepokojące spojrzenie, umiejętność przełączania się między opiekuńczą ojcowską postawą a chłodnym, drapieżnym instynktem, czyni bohatera zarówno złowieszczym, jak i dziwnie sympatycznym.
Charakterystyczne w Trap jest odwrócenie oczekiwań moralnych: mimo że to serijski morderca, kibicujemy, by mu się udało, bo jego relacja z Riley jest tak starannie skonstruowana, że trudno go postawić w szeregu porażek. Ta ojcowsko-córkowa relacja, zarówno wzruszająca, jak i niepokojąca, to jeden z najbardziej zapadających w pamięć elementów filmu.
Recenzje Trap są zróżnicowane. Niektórzy krytycy zarzucają Shyamalan'owi brak wielkiego zwrotu akcji, do których był przyzwyczajony, podczas gdy inni chwalą efektywny i wciągający thriller. Niemniej jednak, nie można zaprzeczyć, że film pełni swoją rolę: trzyma w napięciu, serwuje liczne zwroty i zachwyca immersyjną reżyserią oraz intensywnym aktorstwem.
Jeśli lubisz thrillery pełne napięcia, filmy poruszające kwestię moralności bohaterów oraz opowieści w zamkniętej przestrzeni z klaustrofobicznym klimatem, Trap to świetny wybór. Z kolei ci, którzy oczekują zaskakującej tajemnicy w stylu Szóstego zmysłu lub bardziej klasycznego rozwoju fabuły, mogą poczuć się zdezorientowani.
Trap
Film | 2024
premierowo w kinach: 7 sierpnia 2024
Dostępny na HBO Max od 7 stycznia 2026
Thriller | Czas trwania: 1h 45min
Reżyseria: M. Night Shyamalan | Występują: Josh Hartnett, Ariel Donoghue, Saleka Shyamalan
Tytuł oryginalny: Trap
Kraje produkcji: Stany Zjednoczone
W oparciu o motyw śledztwa w tłumie i inscenację przypominającą koncertową imprezę, Trap to intensywny thriller skupiający się na uwięzieniu, ukrywaniu i poczuciu pilności, który od 7 stycznia 2026 roku będzie dostępny na platformie HBO Max w wersji streamingowej.
Chcąc zagłębić się jeszcze bardziej, sprawdź nasz wybór nowości HBO Max na styczeń, nasz poradnik z najświeższymi premierami streamingowymi we wszystkich platformach oraz dzisiejszy wybór co oglądać dziś w streamingu.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.