Na pełnym gazie trafia na Prime Video 6 kwietnia 2026. Wyreżyserowany przez Lucasa Bernarda, ten komediowy roman film, który wszedł na ekrany 6 listopada 2024, łączy w sobie Pio Marmaï, Eye Haïdara oraz José Garçia. Obraz opiera się na niemal niemożliwej spotkaniu między oficerką okrętu podwodnego a stewardem, a opowieść miesza romantyczne wątki z pościgiem i komicznym dystansem.
Na pełnym gazie
Film | 2024
Premiera kinowa: 6 listopada 2024
Na Prime Video od 6 kwietnia 2026
Komedia romantyczna | Czas trwania: 1h26
Reżyseria: Lucas Bernard | Występują Pio Marmaï, Eye Haïdara, José Garcia
Tytuł oryginalny: À toute allure
Kraj produkcji: Francja
Punkt wyjścia śledzi Marianne, oficerkę taktycznego okrętu podwodnego, oraz Marco, stewarda, których historia zaczyna się podczas postoju, a potem rozwija się znacznie dalej niż można by przypuszczać. Film igra z kontrastem między dwoma światami: jednym zdominowanym przez dyscyplinę wojskową, drugim przez wieczny ruch i improwizację, by zbudować romans, który rozwija się w rytmie przemieszczeń, nieporozumień i miłosnego uporu.
Lucas Bernard postanawia wyprowadzić rom-kom z utartych ram. Podwodne łodzie, pustynie, strefy arktyczne i misje mało prawdopodobne służą tu jako tło dla filmu, który szuka bardziej rozmachu niż realizmu. Ta nieustanna rotacja nadaje À toute allure ton bardziej przygodowy niż średnia w gatunku, nie tracąc przy tym logiki niedopasowanego duetu, która powoli wychodzi na jaw.
Nasza opinia o À toute allure
Fabuła śledzi niezwykłe spotkanie Marcosa, dzielnego stewarda (w filmie granego przez Pio Marmaï), oraz Marianne, stanowczej oficer porucznik podmorskiej załogi (w rolę wciela się Eye Haïdara), podczas postoju w porcie. Z początkowo krótkiej przygody powstaje dynamiczna epopeja, w której oboje trafiają w coraz bardziej zwariowane sytuacje. Ta dynamika wykracza poza filmowe schematy, wprowadzając z dużą dawką humoru temat relacji mocy oraz gry uczuć.
Co czyni À toute allure wyjątkowym, to mieszanka gatunków: Lucas Bernard czerpie inspiracje zarówno z filmów sensacyjnych (zwłaszcza W pogoni za Czerwoną October), jak i z komedii romantycznych, wlewając w każdą scenę spory rytm i energię. Humor jest obecny na każdym kroku, z dynamicznymi dialogami i zwariowanymi sytuacjami, które momentami przywodzą na myśl ducha filmów OSS 117. Scena, w której prosta melodia marcowego napływa do całej załogi podmorskiego okrętu, to moment czystego uroku, pokazujący, jak film żongluje sytuacjami absurdalnymi, by bawić i wciągać widza.
Pio Marmaï błyszczy w roli Marca, wnosiąc do postaci niesłabnącą energię. Umiejętność przechodzenia od komizmu do emocji i jednoczesna wiarygodność w scenach akcji zostały powszechnie chwalone. Gra aktora przypomina najlepsze występy w komediach romantycznych, gdzie nonszalancja przeplata się z prawdziwą wrażliwością. Postać Marca, dzięki swojej spontaniczności i humorowi, wnosi lekką lekkość, a jednocześnie bywa w sercu scen emocji.
Eye Haïdara imponuje w roli Marianne, kobiety o silnym charakterze, dumnej ze swojego zawodu oficer podmorskiej załogi. Wykreowuje niezależność i siłę, które wykraczają poza stereotypy klasycznej komedii romantycznej, jednocześnie doskonale wpisując się w humor filmu. Jej interakcje z Pio Marmaï pełne są napięcia i chemii, tworząc duet poruszający, zarazem ciepły i dynamiczny. Ich dialogi, często pikantne, jak when Marco żartuje na temat pracy marynarza podwodnego („Robicie OKRą z wody, licząc, że nie będzie trzeba użyć torped!”), nadają tempu intrydze.
Lucas Bernard podejmuje tu ciekawy eksperyment: łączenia elementów akcji z humorem komedii romantycznych. Mimo że film utrzymuje lekkość, kilka scen akcji — na pustyni czy w strefach arktycznych — wprowadza dodatkowe napięcie i dynamikę opowieści. Mimo silniejszych momentów, obraz pozostaje dość skromny w odważnych rozwiązaniach wizualnych. Chętniej widziałoby się odrobinę więcej oryginalności w warstwie reżyserskiej, zwłaszcza w sekwencjach akcji, które, choć skuteczne, czasem brakuje im szaleństwa, jakiego oczekiwałoby się po tak ekscentrycznym kinie na papierze.
Chyba jednak największą siłą filmu jest właśnie obsada i scenariusz. Sposób, w jaki Lucas Bernard wplata humor wizualny i dialogi, czasem przypomina satyryczny duch OSS 117, pozostając jednocześnie w lekkiej i romantycznej atmosferze. Inną zapadającą w pamięć sceną jest moment, w którym Marco, kpiący z armii („Armia to zawsze „zwiedzacie kraj, zacieśniacie znajomości””), zostaje ostro sprowadzony na ziemię przez Marianne: „Armia to nie obóz wakacyjny”, doskonale ukazując komiczny kontrast między dwoma światami.
À toute allure to błyskotliwa komedia romantyczna, która z sukcesem łączy akcję i humor. Dzięki energetycznym kreacjom, zwłaszcza Pio Marmaï i Eye Haïdara, oraz scenariuszowi pełnemu zwariowanych sytuacji, film utrzymuje status orzeźwiającej rozrywki. Choć niektóre sekwencje mogą brakować odrobiny odwagi wizualnej, urok postaci i ciosowe dialogi skutecznie to rekompensują. To romantyczna, elektryzująca ucieczka, która zadowoli fanów komedii romantycznych, przynosząc jednocześnie odrobinę oryginalności do gatunku.
À toute allure spodoba się zwłaszcza widzom poszukującym szybkich, niekonwencjonalnych komedii romantycznych, z dużą dawką nietypowych sytuacji i smakowitych dialogów.
Aby poszerzyć temat, zapraszamy także do zapoznania się z naszą selekcją nowości Prime Video w kwietniu, naszym przewodnikiem po premierach streamingowych ze wszystkich platform oraz dzisiejszą selekcją Co oglądać dziś w streamingu.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
