Juste une illusion wchodzi do kin 15 kwietnia 2026 roku. Ta komediowo-dramatyczna produkcja, napisana i wyreżyserowana przez Érica Toledano i Olivier Nakache’a, łączy w sobie Louisa Garrela, Camille Cottin, Pierre’a Lottina i młodego Simona Boublila w opowieści o dojrzewaniu osadzonej w 1985 roku, na przedmieściach Paryża. Samy autorzy opisują ten film jako najbardziej osobisty w swojej filmografii, zdjęcia kręcono od kwietnia do lipca 2025 roku w Paryżu, w Élancourt i w studiach Bry-sur-Marne.
Tylko iluzja
Film | 2026
Premiera kinowa: 15 kwietnia 2026
Komedia dramatyczna | Czas trwania: 1h56
Reżyseria: Éric Toledano, Olivier Nakache | Obsada: Louis Garrel, Camille Cottin, Pierre Lottin, Simon Boublil, Alexis Rosenstiehl, Jeanne Lamartine
Tytuł oryginalny: Juste une illusion
Kraj pochodzenia: Francja
W 1985 roku Vincent, już prawie trzynastolatek, mieszka na przedmieściach Paryża w rodzinie z klasy średniej, między dystansującym się starszym bratem a nieustannymi konfliktami rodziców. Film podąża za tym cienkim czerwonym szlakiem między dzieciństwem a dojrzewaniem, gdy zaczynają się pojawiać pytania o tożsamość, rodzinę, przyjaźń, wiarę i pierwsze zauroczenia, które zaczynają kształtować jego stosunek do świata.
Wybór roku 1985 nie jest przypadkowy: Éric Toledano miał trzynaście lat w 1984 roku, Olivier Nakache — w 1986. Umieszczają historię młodego Vincenta dokładnie pomiędzy ich dwiema nastoletnimi latami. Podobnie jak w Nos jours heureux (2006), oboje reżyserzy zaczynali od własnych wspomnień, a następnie stopniowo konstruowali scenariusz, we współpracy z dokumentalistką, która pomogła im odzyskać społeczną mozaikę tamtych czasów — wiadomości telewizyjne, programy rozrywkowe, magazyny — nie starając się jednak wpychać do filmu wszystkiego naraz.
Postacie rodziców, grane przez Camille Cottin i Louis Garrel, czerpią inspirację z rodzin obu reżyserów, a także z kina włoskiego: Cottin wspomina dla nich takie aktorki jak Monica Vitti czy Stefania Sandrelli, podczas gdy Garrel nie powstrzymuje się od nawiązania do Vittorio Gassmana czy Marcello Mastroianniego. Oboje aktorzy już wcześniej zagrali razem w Mon Légionnaire Rachel Lang (2021).
Rola Vincenta została powierzona Simonowi Boublilowi, synowi Elsy Boublil i aktora Philippe'a Torretona, będąc tym samym jego debiutem w kinie. Toledano i Nakache obejrzeli prawie 2 000 młodych chłopców spośród kandydatów i nagrań z prób, zanim go wybrali. Otacza go Alexis Rosenstiehl i Jeanne Lamartine, a także Pierre Lottin w roli starszego brata.
Na marginesie zdjęć z planu obaj reżyserzy pojawiają się na chwilę jako statyści w filmie — sekwencja dodana do już istniejącego długometrażowego obrazu, który młody Vincent ogląda ze swoimi przyjaciółmi. Film jest hołdem dla ich ojców, Raphaëla Toledano i Marca Nakache'a, oboje zmarłych podczas zdjęć.
W podobnym tonie warto przywołać Le Péril jeune — kultowy film Cedrica Klapisha z Romainem Durisem i Vincentem Elbazem — ze względu na jego retrospektywny ogląd pokolenia, które dopiero kształtuje swoją drogę, a także Nos jours heureux, kolejny obraz Toledano i Nakache, za sposób uchwycenia ludzkich więzi w kluczowym momencie przemian.
Aby przedłużyć wrażenia z kina, zajrzyj do kinowych premier kwietnia, filmów, które warto obejrzeć w tej chwili i naszego wyboru francuskich komediodramatów roku.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
