Na ekranie przewija się film, podczas gdy w sali grają muzycy: kino-koncert łączy projekcję z wykonaniem muzycznym na żywo. Jego wyzwanie polega na zsynchronizowaniu dwóch wymiarów czasowych: czasu już zmontowanych obrazów i czasu trwania samego koncertu.
To rozwiązanie dotyczy nie tylko filmów niemych. Jak wyjaśnia CNC, również filmy z dialogami oraz musicale mogą być prezentowane w takiej formie. W wielu z tych spektakli studio dostarcza ścieżkę dźwiękową, z której usunięto muzykę, a dialogi pozostają. Instrumentaliści wykonują partyturę w trakcie projekcji.
Aby nadążyć za filmem, dyrygent może korzystać z sygnału dźwiękowego wskazującego tempo, nazywanego « klik », lub z powtórki wideo z kodem czasowym. Próby przygotowują tę koordynację. Wymagana precyzja zależy od utworu: musical wymaga wyjątkowo ścisłych momentów między gestami, obrazem a muzyką.
To ograniczenie pozostawia przestrzeń do interpretacji. Tempo, które trzeba zachować, nie przeszkadza w pracy nad niuansami, liryzmem czy artykulacją partytury. Wolność przybiera inną formę, gdy przedstawienie opiera się na improwizacji lub na nowej kompozycji, zamiast na odtworzeniu znanej z filmu muzyki.
Kino nieme oferuje przede wszystkim kilka możliwości akompaniamentu. W rozmowie dla CNC poświęconej filmowi W nocy Instytut Lumière wyjaśnia, że poprosił różne festiwale o stworzenie własnej muzyki do tego filmu pozbawionego oficjalnej ścieżki muzycznej. Propozycje obejmowały fortepian, akordeon, a także zespół rockowy fusion.
To samo dzieło można więc odbierać przy bardzo różnych oprawach. Program kinowego koncertu informuje o tej płaszczyźnie: muzyka oryginalna zagrana na nowo, nowa partytura lub improwizacja, jeden wykonawca albo zespół. Te wybory należą do spektaklu, na równi z wyświetlanym filmem.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
