Paris'teki en güzel saatlerden biri, günlük Le Temps gazetesinin eski binasında bulunan saattir. Rue des Italiens'den yukarı bakarsanız, güzelliği karşısında hayrete düşeceksiniz. 1911 yılında Le Temps dergisi için inşa edilen bu binanın güzel bir saate sahip olması kaçınılmazdı. İşte hikayesi.
Paris'teki eski Le Temps binası tarihle iç içedir. Auguste Nefftzer tarafından 1861 yılında kurulan gazete, İngiliz modeli The Times'tan esinlenerek uluslararası bir bakış açısına sahip, ılımlı ve liberal bir yayın haline geldi. Popüler gazetelerin üç katı fiyatına satılmasına rağmen, ertesi sabah Parisli ve taşralı meslektaşları için vazgeçilmez bir kaynak haline geldi.
Wikipedia'ya göre, Fransa'nın siyasi, ekonomik ve entelektüel elitleri arasında geniş bir takipçi kitlesine sahipti ve uluslararası olaylar için bir referans noktası olarak kabul ediliyordu.
Büyük, sade, resimsiz ve manşetsiz formatıyla Le Temps, Fransız medya dünyasında ciddi ve tarafsız bir ses olarak kendini kabul ettirdi. Analizleri titizliği ve tarafsızlığıyla tanındı ve çoğu zaman Fransız diplomasisinin yurtdışındaki yarı resmi sözcüsü oldu. Gazete iç politikada "cumhuriyetçi hukuku konuştuğunu" iddia ediyordu ve İkinci İmparatorluk ile onun riskli dış politikasının sıkı bir muhalifiydi.
Le Temps 'in tarihi boyunca iniş ve çıkışları olmuştur. Nefftzer, 1871'de Alsace'ın yenilip kaybedilmesinden sonra gazetenin yönetimini Adrien Hébrard'a devretmiş, o da gazetenin etkisini pekiştirerek Üçüncü Cumhuriyet'in referans organı haline getirmiştir. Savaşlar arasında gazetenin tirajı arttı, ancak diplomatik pozisyonları Büyük Britanya'nınkilerle birleşmeye başladı. Fransa'nın 1940'taki yenilgisinden sonra Le Temps, Vichy hükümetinin yanında yer aldı.
Ancak, Kurtuluş'tan sonra kamuoyunun büyük bir kısmı yeni basında ciddi ve tarafsız bir gazetenin olmamasından üzüntü duydu. Bu eksikliği gidermek için Aralık 1944'te Hubert Beuve-Méry yönetiminde Le Monde kuruldu. Yeni yazı işleri ekibi eski Temps'in gazetecileri ile genç Direniş savaşçılarını bir araya getirdi ve rue des Italiens'de bir dükkan açtı.
Paris'teki eski Le Temps dergisi binası zarafeti ve prestijiyle ünlüydü. Gazete için 1911 yılında Art Nouveau tarzında, ferforje balkonlar ve dekoratif vitray pencerelerle özel olarak inşa edilmiştir. Bina ayrıca merkezi ısıtma ve iki modern asansörle donatılmıştı.
Le Temps'in ofisleri aynı zamanda dönemin siyasi, entelektüel ve kültürel figürleri arasında önemli buluşmalara sahne olmuştur. Wikipedia'ya göre Georges Clemenceau, Émile Zola, Jean Jaurès ve André Gide gibi isimler röportaj vermek ve gazetecilerle fikir alışverişinde bulunmak için gazetenin ofislerini sık sık ziyaret ediyordu.
Bununla birlikte, Le Temps'in binaları Fransız tarihinin karanlık anlarına da sahne olmuştur. 1940 yılında Fransa'nın Almanya karşısında yenilgiye uğramasının ardından Le Temps Paris'i terk etmek ve Lyon'a çekilmek zorunda kaldı ve nihayet 1942 yılında yayınını durdurdu. İşgal sırasında, rue des Italiens binaları, gazetenin baskı makinelerini kendi propagandalarını basmak için kullanan Alman güçleri tarafından işgal edildi.
Kurtuluştan sonra bu binalar Le Monde'un yeni editör kadrosu tarafından devralındı. Hubert Beuve-Méry ve ekibi 1944 yılında bu binaya taşındığında, hem "büyük basının" hem de küçük, yüksek kaliteli basının mirasını simgeleyen, tarihle iç içe bir mekânı miras almış oldular. Heybetli Haussmann cephesi ve anıtsal saatiyle bina, Fransız basınının ve onun ülkenin siyasi ve kültürel yaşamındaki önemli rolünün bir sembolü haline gelmiştir.
Bugün, tesisler başka kullanımlar için yenilenmiş olsa da, Fransız basın tarihinde önemli bir yer tutmaya devam etmekte ve geçtiğimiz yüzyıllarda Fransa'daki önemli siyasi ve kültürel gelişmelere tanıklık etmektedir.
Tarihler ve zaman çizelgeleri
Sonraki günler
PERŞEMBE :
açık
Cuma :
açık
CUMARTESİ :
açık
Pazar :
açık
Pazartesi :
açık
Salı :
açık
Çarşamba :
açık
Yer
Paris'teki eski Le Temps binası
5 Rue des Italiens
75009 Paris 9
Fiyat:% s
Ücretsiz
Önerilen Yaş
Hepsi için
