Plessis-Robinson'da, şehrin hareketli merkezlerinden sadece birkaç dakika uzaklıktaki Solitude Ormanı, beklenmedik bir kaçış sunuyor. Patikalara giriş yaptığınız anda manzara değişiyor: ağaçlar sarmalanıyor, sessizlik hakim oluyor ve yavaş yavaş Paris’in sadece birkaç kilometre ötesinde olduğunu unutuveriyorsunuz.
Sonra, bir yol kıvrımında, neredeyse bitki örtüsüyle kamufle olmuş gizemli kalıntılar belirir. Burası, tarih dolu sessiz bir mekân olan Yalnızlık Kalesinin kalıntılarıdır; gizemli ve tarihi anlamıyla, bu yürüyüşe saklı bir sır havası katıyor.
Bois de la Solitude, Plessis-Robinson’un en önemli tarihi orman alanlarından biri olarak öne çıkar. Uzun yıllar özel mülkiyet kapsamındaki geniş alanlara entegre olmuş bu yer, sakin ve korunaklı bir atmosferini koruyor. Gölgeli patikaları, yaşlı ağaçları ve hafif eğimiyle, bu bölgenin bir zamanlar Paris’in kalabalığından uzak, dinlenme ve huzur bulma mekanı olarak tasarlandığını hatırlatıyor.
Bu orman, sadece şehirli bir meydan değil; 19. ve 20. yüzyıllarda Paris'i çevreleyen büyük malikaneler tarafından şekillendirilmiş bir manzaranın mirasçısıdır. Eskiden, La Solitude Kalesi gerçek bir neogotik tarzında güzel bir konuttu. 1903 yılında, Parisli çikolata imparatorlarının zengin ailesinden miras kalan Marie-Philiberte Marquis adına inşa edilmiştir. O zamanlar yerin ortasında, sakinlik ve inziva fikrine uygun olarak, şık ve izole bir ev inşa etmeyi amaçlamıştı; bu duyguyu yansıtan bu isimle uyum sağlıyor.
Şato, geniş açıklıklar ve belirgin dekoratif unsurlarla özenle tasarlanmış bir mimariye sahip. Bu özellikler, Belle Époque dönemine ait tatil evleriyle özdeş. Sahibesinin vefatından sonra, şato farklı amaçlara hizmet etmeye başladı. İlk olarak özel klinik haline gelen yerde, özellikle René Viviani, eski Dışişleri Bakanı, konaklamış. Daha sonra, bir Carmelit rahibeleri topluluğu tarafından kullanılır hale gelen yapı, sonrasında yeni annesi tek başına büyüten genç kadınlara yönelik meslek kursu veren bir okul olarak yeniden şekillendi.
Bu ardışık yeniden işlerlikler, binayı zayıflatıyor. 1970'lerden itibaren şato terk edilip kademeli olarak harap olmaya başladı. Günümüzde sadece patlamış duvarlar, taş kalıntıları ve temel izleri kalmış durumda; doğa bu alanları tekrar ele geçirmiş. Bu romantik kalıntılar, hem kırılgan hem de güzellikleriyle yerin cazibesine katkıda bulunuyor. Dikkat: Bu kalıntıların bulunduğu alan düzenlenmemiş ve güvenlik altına alınmamış durumda. Saygıyla gözlemlenmeli ve içerisine giriş yapılmamalıdır.
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
Yer
Tek başınalık ormanı
Chemin de la Côte Sainte Catherine
92350 Plessis Robinson (Le)
Fiyat:% s
Ücretsiz
Resmi site
www.plessis-robinson.com
