Λίγα βήματα από το Όπερα Γκαρνιέ, οι Δέκα αλλάζουν τραπέζι. Αυτή τη 31 Οκτωβρίου 1914, τα μέλη της Ακαδημίας Γκονκούρ πιέζουν για πρώτη φορά την πόρτα του Ντροάν, του εστιατορίου στην πλατεία Γκαγιόν που ήδη προσέλκυε δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και συγγραφείς. Το κλίμα ωστόσο απέχει πολύ από την έξαψη της λογοτεχνικής σεζόν: η Γαλλία βρίσκεται σε πόλεμο από σχεδόν τρεις μήνες και η λειτουργία του κόσμου της έκδοσης έχει βαθιά πληγη. Αυτή η συνάντηση θα θεμελιώσει ωστόσο μια παριζιάνικη συνήθεια που θα διαπεράσει δεκαετίες.
Όταν η λογοτεχνική τους κοινότητα γίνεται επίσημα ενεργή το 1903, οι ακαδημαϊκοί συγκεντρώνονται αρχικά στο Grand Hôtel και στη συνέχεια απονέμουν το πρώτο τους βραβείο στο Champeaux, στην πλατεία της Βουρτς, προς τον John-Antoine Nau για το Δύναμη του εχθρού. Από το 1904 και μετά, το Café de Paris, επί της λεωφόρου Όπερας, γίνεται το κανονικό τους στέκι. Μένουν εκεί περίπου δέκα χρόνια, μέχρι που το κλείσιμο τούς αναγκάζει να αναζητήσουν μια νέα διεύθυνση.




Ντρουάντ δεν επιλέχθηκε τυχαία. Το εστιατόριο ιδρύθηκε το 1880 από τον Σαρλ Ντρουάν, Αλσατό εγκατεστημένο στο Παρίσι, που προερχόταν από ένα ταπεινό καφέ-ταβέρνα. Η ειδικότητά του, κυρίως τα στρείδια και θαλασσινά προϊόντα, τον οδηγούν σταδιακά σε μια πελατεία από καλλιτέχνες και συγγραφείς. Ο Εντμόν ντε Γκονκούρ ο ίδιος συχνάζει στο μαγαζί στα τελευταία χρόνια της ζωής του, συχνά συνοδευόμενος από τον Λουσιέν Ντεσκάβ, μελλοντικό μέλος της Ακαδημίας που φέρει το όνομά του.
Πέθανε το 1896, ο Εντμόν ντε Γκονκούρ είχε προβλέψει διαθήκη την ίδρυση μίας εταιρείας δέκα λογοτεχνών, χρηματοδοτούμενης από την περιουσία του και επιφορτισμένη κυρίως να απονέμει κάθε χρόνο ένα βραβείο 5.000 φράγκων για ένα λογοτεχνικό έργο. Οι οικογενειακές διαμάχες καθυστέρησαν τη γέννηση του θεσμού, αλλά τελικά η εταιρεία αναγνωρίζεται ως δημόσιο αγαθό τον Ιανουάριο του 1903. Η ιδέα του Εντμόν μετατρέπεται τότε σε μια πραγματική Ακαδημία, με τις συνεδριάσεις της, τις συζητήσεις της και σύντομα τα τελετουργικά της.




Στις 31 Οκτωβρίου 1914, η συνάντηση στο Ντροάν δεν μοιάζει ακόμη με τις πολύ διαφημισμένες ημέρες που γνωρίζουμε σήμερα. Οι Ακαδημαϊκοί οφείλουν κυρίως να αποφασίσουν πώς θα διατηρηθεί το βραβείο εν μέσω πολέμου. Η επιστράτευση ανατρέπει το χρονοδιάγραμμα της εκδοτικής δραστηριότητας: συγγραφείς βρίσκονται στο μέτωπο, οι εκδότες επιβραδύνουν τη δουλειά τους και αρκετά έργα που είχαν ανακοινωθεί πριν τον Αύγουστο τελικά δεν εκδίδονται.
Το ζήτημα απασχολεί την Ακαδημία για μερικές εβδομάδες. Στις 19 Δεκεμβρίου 1914, αποφασίζει τελικά να μην απονεμηθεί το βραβείο για εκείνη τη χρονιά. Επικαλείται ότι θα ήταν άδικον να κριθούν μόνο τα έργα που κατάφεραν να κυκλοφορήσουν πριν από τη μαζική κινητοποίηση, ενώ άλλα παρέμειναν στα τυπογραφεία ή καθυστέρησαν λόγω του πολέμου. Έτσι το βραβείο Γκονκούρ του 1914 μετατίθεται!




Θα χρειαστεί να περάσει μέχρι το 1916 για να βρεθεί ο βραβευμένος που είχε μείνει σε εκκρεμότητα του Γκογκούρ: Αντριέν Μπερντράν λαμβάνει αναδρομικά το βραβείο του 1914 γι’ το Το Κάλεσμα της Γης. Την ίδια ημέρα, το βραβείο για το 1916 απονέμεται στον Άνρι Μαρμπούς για Η Φωτιά. Το Ακαδημία Γκογκούρ διατηρεί μέχρι σήμερα τον Αντριέν Μπερντράν στο μητρώο του με το έτος 1914, με τη διευκρίνηση ότι η απονομή πραγματοποιήθηκε το 1916.
Εν μέσῳ τοῦ χρόνου, ο Ντρουόντ έγινε το σπίτι τους. Οι κριτές συνήθισαν να συναντιούνται εκεί γύρω από ένα γεύμα, συνήθως την πρώτη Τρίτη κάθε μήνα, εκτός της θερινής περιόδου. Η αίθουσα Γκόνκορ του πρώτου ορόφου τελικά γίνεται εξίσου σημαντική στο φαντασιακό γύρω από το βραβείο όσο και τα ίδια τα μυθιστορήματα που διαγωνίζονται. Τα μαχαιροπήρουνα των μελών, οι μυστικές διαβουλεύσεις και η ανακοίνωση του νικητή τροφοδοτούν διαχρονικά έναν ολόκληρο τελετουργικό της λογοτεχνίας.




Ένα ακόμη βραβείο θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη σύνδεση ανάμεσα στη λογοτεχνία και στην Place Gaillon: το βραβείο Ρενό, που ιδρύθηκε το 1926, εγκαθίσταται και αυτό στη Ντροόν. Οι δύο κριτικές επιτροπές πλέον ανακοινώνουν παραδοσιακά τα αποτελέσματά τους την ίδια μέρα, μετατρέποντας τη διεύθυνση σε ένα από τα πλέον παρακολουθούμενα σημεία του Παρισιού τη στιγμή των μεγάλων λογοτεχνικών βραβείων!
Για περισσότερες πληροφορίες:
Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Drouant, λογοτεχνικός ναός του Prix Goncourt
Από το 1880, το Drouant είναι το στέκι του Prix Goncourt και της γαλλικής λογοτεχνίας. Μια κομψή μπρασερί στην καρδιά του 2ου διαμερίσματος, συνδυάζει την κλασική γαστρονομία και τη λογοτεχνική κληρονομιά για πάνω από έναν αιώνα. [Διαβάστε περισσότερα]
Ντρουάν: το μυθικό παριζιάνικο εστιατόριο της Ακαδημίας Γκόνκουρ, κοντά στην Όπερα
Μία εμβληματική μονάδα που ιδρύθηκε το 1880 στο 2ο διαμέρισμα του Παρισιού, το εστιατόριο Ντρουάν διατηρεί τη μεγάλη γαλλική αστική κουζίνα υπό την καθοδήγηση του σεφ Ρομάν Βαν Θενιέν. Ναός του βραβείου Γκονκούρ, ανοιχτό καθημερινά. [Διαβάστε περισσότερα]
Τα μυθικά εστιατόρια και καφέ του καλλιτεχνικού και λογοτεχνικού Παρισιού, οι ιστορικές διευθύνσεις
Βυθιστείτε στο Παρίσι του παρελθόντος και ανακαλύψτε τα θρυλικά και ιστορικά εστιατόρια, μπιστρό και καφετέριες όπου συναντιόντουσαν καλλιτέχνες, συγγραφείς και διανοούμενοι. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 31 Οκτώβριος 2026
Θέση
Drouant
18, place Gaillon
75002 Paris 2
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα
Επίσημη ιστοσελίδα
drouant.com



Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Drouant, λογοτεχνικός ναός του Prix Goncourt


Ντρουάν: το μυθικό παριζιάνικο εστιατόριο της Ακαδημίας Γκόνκουρ, κοντά στην Όπερα


Τα μυθικά εστιατόρια και καφέ του καλλιτεχνικού και λογοτεχνικού Παρισιού, οι ιστορικές διευθύνσεις














