Πολλοί νομίζουν ότι γνωρίζουν μόνο ένα, το πιο διάσημο, εκείνο που η Μαρία-Αντουανέτα έκανε να το θαυμάζουν από τα παράθυρα του διαμερίσματός της στο Petit Trianon. Ωστόσο, η Île-de-France φιλοξενεί αρκετούς ναούς της αγάπης, διασκορπισμένους σε δημόσιους κήπους και ιστορικούς κήπους, από το Παρίσι μέχρι τα Υβλίν, περνώντας από τα Hauts-de-Seine και το Val-d'Oise. Αυτές οι μικρές διακοσμητικές κατασκευές, που ονομάζονται και fabriques de jardin, είναι οι κληρονόμοι μίας συγκεκριμένης μόδας, αυτή των κήπων αγγλο-κινεζικών με φάσεις που άνθησε στη δεύτερη μισή του 18ου αιώνα. Μία γοητευτική και συχνά άγνωστη παράκαμψη, ιδανική για τους λάτρεις της κληρονομιάς και για ρομαντικές βόλτες. Είναι επίσης, άλλωστε, χώροι ιδιαίτερα κατάλληλοι για γαμήλιες φωτογραφίσεις.
Πριν ξεκινήσουμε αυτόν τον μικρό γύρο στην περιοχή, απαιτείται ένα σύντομο ιστορικό. Αυτοί οι ναοί αποτελούσαν μέρος μιας μόδας που συνδύαζε τη φύση με τα κλασικά ιδεώδη, χαρακτηριστικό των parcs paysagers του 18ου αιώνα. Κυκλικοί, με στήλες, συχνά στεφανωμένοι από θόλο, λειτουργούσαν ως ρομαντικά σημεία θέας και ως διακοσμητικά στοιχεία μέσα στους περίφημους κήπους που ονομάζονται τοις πάση pittoresques. Το πρότυπο αναφοράς; Εκείνο του Versailles, φυσικά.
Ναός της Αγάπης του Petit Trianon, στις Βερσαλλίες (78)
Ο Ναός της Αγάπης του Petit Trianon υψώθηκε το 1777-1778 από τον αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μικε, σε νησί μέσα σε έναν τεχνητό ποταμό στα ανατολικά του αγγλικού κήπου. Αποτελείται από δωδέκα Περί κίονας κορινθιακού ρυθμού, επικεφαλισμένους από μια θόλο διακοσμημένη με τα στοιχεία της Αγάπης, και στο κέντρο φιλοξενεί ένα αντίγραφο του γλυπτού emΟ Έρωτας χαράζει ένα τόξο στην μασούκα του Ηρακλή/em. Η Μαρία Αντουανέτα μπορούσε να το βλέπει κατευθείαν από το παράθυρο του δωματίου της, γι’ αυτό ο χώρος έχει ακριβώς αυτή τη θέση. Αποκαταστάθηκε το 2005 και παραμένει το πλέον εντυπωσιακό και επισκέψιμο στην ολόκληρη την περιοχή. Είναι προσβάσιμο στο πλαίσιο του Κτήματος της Μαρία Αντουανέτας. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Αγάπης από το Κάστρο Μουκ: αντίγραφο σχεδόν τέλειο (78)
Στα Υψηλά του Σεν, στην οδό Μαρμοντέλ στο Ριγιέ-Μαλμεζόν, κρύβεται ένας ναός φορτισμένος με ιστορία αυτοκρατορική. Η κατασκευή αυτού του Ναού της Αγάπης παραγγέλθηκε από την αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα για να διακοσμήσει το πάρκο του Μαλμέζον. Έργο του αρχιτέκτονα Μπερτάλ, υλοποιήθηκε το 1807, βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Μαλμεζόν, σε ένα ήρεμο και βουκολικό τοπίο, και αποτελείται από μια κιονοστοιχία δωρικού ρυθμού που φέρει προφίλ ενός γωνιώδους γλυπτού με ένα κεντρικό πρόπλασμα. Το άγαλμα της Αγαπης που το κοσμούσε παλιότερα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Μαλμεζόν. Ο ναός βρίσκεται σε ιδιωτική γη, αλλά παραμένει ορατός από τον δρόμο καθώς κάνετε βόλτα στη γειτονιά. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Αγάπης στο νησί της Jatte, στο Neuilly-sur-Seine (92)
Στο Neuilly-sur-Seine, στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού της Jatte, στέκει ένας ναός που ταξίδεψε κι εκείνος. Προέρχεται αρχικά από τη Folie de Chartres, τον σημερινό κήπο Monceau στο Παρίσι, σχεδιασμένος το 1785 από τον Louis Carrogis, γνωστό ως Carmontelle, κατόπιν παραγγελίας του Philippe d’Orléans. Ο ναός, τότε γνωστός ως «Ναός του Άρη», μεταφέρθηκε λίγο πριν το 1830 στο νησί της Jatte από τον μελλοντικό Louis-Philippe, ο οποίος τον βάφτισε Ναός της Αγαπης. Ανακηρύχθηκε μνημείο ιστορικού ενδιαφέροντος το 1913, και μετατροπής του σε τετράφυλλη οροφή και σε άγαλμα που απεικονίζει μια σύντροφο του Αχιλλέα. Ένα υπέροχο κομμάτι πολιτιστικής κληρονομιάς που αξίζει να το παρακολουθείτε από τα βήματα κατά μήκος του ποταμού, ανάμεσα σε δύο βόλτες κατά μήκος του Σηκουάνα. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Αγάπης της Τρέλας Saint-James, στο Νεϊγι-σουν-Σε (92)
Κι άλλος ναός της αγάπης περιμένει τους περιπατητές στο Νεϊγι-σουν-Σε, στον κήπο της Folie Saint-James. Αυτός ο κλειστός κήπος με τον ναό της αγάπης, τη λίμνη με αισθητική μαυριτανικής έμπνευσης και τη ροζαρία του έχει διαμορφωθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από την οικογένεια Lebel, τότε νέους ιδιοκτήτες του χώρου. Οι πέντε κολόνες προέρχονται από το υπόγειο Bélanger, τον αρχιτέκτονα της παλιάς τρέλας. Το περιφερειακό πάρκο στη λεωφόρο Madrid είναι προσβάσιμο καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Αγάπης στο πάρκο Γκρουσί, στο Όσνι (95)
Στο Βαλ ντε Οζ, το πάρκο του παλατιού Γκρουσί στο Όσνι φιλοξενεί έναν από τους πιο γοητευτικούς αλλά και λιγότερο γνωστούς ναούς της περιοχής. Το ευρύ πάρκο των 41 εκτάριο στη λεκάνη του Βιόζν κάνει περίπατο σε δασώδεις ζώνες, λίμνες και απέραντικά χλοοτάπητα. Εκεί βρίσκεται ο περίκλειστος κυκλικός ναός της Αγάπης με στήλες, και στο κέντρο μια κόπια πόδιας του γλυπτού της Νύμφης που βγαίνει από το μπάνιο, πρωτότυπο του οποίου φυλάσσεται στο Μουσείο του Λούβρου. Το πάρκο είναι ελεύθερο και ανοικτό στο κοινό. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Αγάπης στο Καταφύγιο Φύσης Bonnelles, στα Υβελέν (78)
Τέλος, στα Υβελέν, στην καρδιά του περιφερειακού καταφύγιου των λιμνών Bonnelles, μας περιμένει μια ξεχωριστή κατασκευή: όχι μια ρότορα με κολόνες, αλλά ένα γέφυρα-κιόσκι. Πρόκειται για ένα γέφυρι με δύο αψίδες που στηρίζει ένα μικρό κτίριο το οποίο αποκαλείται « ναός της αγάπης », το οποίο εξυπηρετεί το κύριο νησί της λίμνης Trois Ducs. Ο δήμος πραγματοποίησε εργασίες συντήρησης για να διατηρηθεί το πνεύμα με το οποίο είχαν σχεδιαστεί αυτές οι κατασκευές του 18ου αιώνα. Ο χώρος, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Bonnelles μέσα στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο της Άνω Κοιλάδας Chevreuse, είναι προσβάσιμο ελεύθερα πεζή καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. [Διαβάστε περισσότερα]
Ο Ναός της Σιβύλλας, γνωστός ως Ναός της Αγάπης, στα Μπουτ-Σο (Buttes-Chaumont), Παρίσι (19ο)
Στο ίδιο το Παρίσι, στο πάρκο των Μπουτ-Σορόν από το 19ο διαμέρισμα, στέκει ένας ναός που οι Παρισιάνοι αποκαλούν ευχάριστα Ναό της Αγάπης, παρότι επίσημο όνομά του είναι ο ναός της Σιβύλλας. Σκαρφαλωμένος στην κορυφή ενός τεχνητού βραχώδους νησιού, περίπου πενήντα μέτρα πάνω από τη λίμνη, σχεδιάστηκε το 1869 από τον αρχιτέκτονα Γκαμπριέλ Ντιβιό και αντλεί έμπνευση από τον ναό της Βέστα στο Τιβόλι της Ιταλίας, το ίδιο αρχαϊκό πρότυπο που επέδρασε και στον ναό του Παντεονάστη στο Βερσαλλιών. Αποτελείται από οκτώ κίονες με κιονοστοιχίες κορινθιακές και ιωνικές, που στηρίζονται πάνω σε βάση από ασβεστόλιθο της Γιούρα. Πρόσβαση είτε μέσω μιας αιωρούμενης γέφυρας που σχεδίασε ο Γουσταύ Γκεβίλ (Γκυστάβ Αϊφλ) είτε μέσω μιας πέτρινης γέφυρας, στοιχεία που ενισχύουν τον ρομαντισμό του τόπου. Προσοχή όμως: το 2026 η κεντρική ζώνη του πάρκου και η πρόσβαση στον ναό θα παραμείνουν κλειστά στο πλαίσιο μιας ιστορικής ανακαίνισης του χώρου, που κρίνεται αναγκαία εξαιτίας της Fragility των υποδομών πάνω σε αρχαίο λατομείο γύψου. Μπορείτε βέβαια να το θαυμάσετε από την όχθη της λίμνης, σε ένα σκηνικό που διατηρεί τη φήμη του ως αγαπημένου ρομαντικού περιπάτου των Παριζιάνων. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτοί οι ναοί της αγάπης της Ιλ ντε Φρανς, συχνά ξεχασμένοι πίσω από το περίφημο πρότυπο του Βερσαλλιών, μαρτυρούν την ζωντανή κουλτούρα ενός κήπου τοπίου που σημάδεψε βαθιά την Ιλ ντε Φρανς τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Κάποιοι έχουν κηρυχθεί Ιστορικά Μνημεία, άλλοι απλώς έχουν καταγραφεί, μα όλοι αξίζουν να στρέψουμε λίγο το βλέμμα από το πιο διάσημο για να τους ανακαλύψουμε.
