Fin januari 2026 bracht goed nieuws voor liefhebbers van erfgoed in Île-de-France. Tijdens de vaste vergadering op 29 januari heeft de Regio Île-de-France four sites de status toebedeeld van het Regionaal Erfgoedlabel. Sinds de invoering in 2018 erkent dit label locaties die niet beschermd zijn als Monumenten, maar die een sterk architecturaal, historisch of cultureel belang voor de regio vertegenwoordigen. Met deze nieuwe bevestigingen telt het totaal nu 247 sites die deze erkenning krijgen.
Onder hen bevindt zich de Maison du Parc de l’Oseraie, in Mureaux, in de Yvelines. Gebouwd in 1874 door architect Jules Saulnier, weerspiegelt dit huis perfect de 19e-eeuwse populariteit van de zomerse vakantiehuizen. Toen trokken de oevers van de Seine families aan die op zoek waren naar frisse lucht en natuur, slechts een paar kilometer van Parijs verwijderd. Het huis, uitstekend bewaard gebleven, heeft het meeste van zijn oorspronkelijke karakter behouden. Alleen de afsluiting van het terras in de 20e eeuw heeft zijn uiterlijk iets gewijzigd.
In het hart van een stadspark is deze pittoreske villa onlangs erkend als rijksmonument van regional belang.
Geborgen in een groene oase in Île-de-France, verscholen achter eeuwenoude bomen, verrast deze pittoreske villa die op de regionale erfgoedlijst staat wandelaars die een bocht maken in een park in de Yvelines. [Lees verder]
In Chaville, gelegen in de Hauts-de-Seine, bevindt zich de Sint-Bernadettekerk. Deze werd tussen 1961 en 1962 ontworpen door architect Robert Louard en vertegenwoordigt een modernere kant van het regionale erfgoed. De gevel wordt gekenmerkt door een indrukwekkende glas-in-loodmuur die binnen een kleurrijk licht verspreidt. De constructie, uitgevoerd door meesterbouwer Raoul Vergès, en de werken van Danièle Fuchs en Robert Bonfils geven het geheel een stevige artistieke uitstraling. Het gebouw illustreert de vernieuwing in religieuze architectuur uit de jaren zestig.
In Clamart wordt ook de Sint-Franciscus-Xavierkerk aan de lijst toegevoegd. Gebouwd in 1933 onder leiding van René Lacourrège, weerspiegelt ze de uitbreidingsgolf van de stad in het interbellum. Haar expressieve silhouette vormt een iconisch onderdeel van het lokale landschap, terwijl het interieur onder meer twee glas-in-loodramen herbergt, afkomstig uit de ateliers Barillet-Le Chevallier-Hanssen, twee belangrijke namen in het moderne glas-in-lood-atelier. Het gebouw markeert een belangrijke fase in de architectonische ontwikkeling van de gemeente.
Enfin, à Argenteuil dans le Val-d’Oise, l’ancien temple luthérien, construit en 1895 par l’architecte Augustin Rey, vient enrichir cette sélection. Son architecture, organisée autour d’un seul vaisseau et d’une toiture en surplomb, lui confère un profil singulier. À l’intérieur, une chaire sculptée exceptionnellement belle et des vitraux colorés abstraits attirent le regard. Le bâtiment raconte l’histoire religieuse et sociale de la ville à la fin du XIXe siècle.
Deze vier nieuwe vermeldingen bieden opnieuw de gelegenheid om die soms onbekende plekjes te herontdekken die de identiteit van de regio Parijs bepalen!
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
In het hart van een stadspark is deze pittoreske villa onlangs erkend als rijksmonument van regional belang.
