Al meer dan een eeuw belichaamtde Lutetia deartistieke, literaire en verfijnde geest van Saint-Germain-des-Prés. Het gebouw werd in 1910 ontworpen op initiatief van de familie Boucicaut, oprichters van de warenhuizen Le Bon Marché, en was vanaf het begin bedoeld als luxe etalage voor klanten uit de provincie en van over de Atlantische Oceaan die op zoek waren naar een prestigieus adres op de linkeroever.
De architecten Louis-Charles Boileau en Henri Tauzin ontwierpen een stijl die schommelde tussen Art Nouveau en het begin van Art Deco, met een gebeeldhouwde voorgevel, boogramen, glas-in-loodramen, weelderige salons en fresco's met afbeeldingen. Tijdens het interbellum werd de Lutetia een favoriete verblijfplaats voor intellectuelen: James Joyce schreef er een deel vanUlysses, André Gide bezocht de literaire salons, Samuel Beckett logeerde er en Sartre en Malraux kruisten elkaars pad in de gangen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Lutetia gevorderd door de Duitse strijdkrachten en in 1945 werd het gebruikt als repatriëringscentrum voor overlevenden van kampen, waar duizenden gedeporteerden werden ondergebracht. In de loop der decennia veranderde het hotel van eigenaar - de familie Taittinger was lange tijd eigenaar, voordat een grote renovatie werd toevertrouwd aan Jean-Michel Wilmotte.
Het hotel is in juli 2018 heropend met slechts 184 kamers - in plaats van meer dan 230 eerder - en heeft nu een spa, restaurants, een Josephine-bar, kenmerkende suites, herontdekte fresco's en gerestaureerd origineel decor.
De oprichting van de Lutetia maakte deel uit van een commerciële en culturele logica. De familie Boucicaut wilde via Le Bon Marché rijke klanten die in Parijs aan het winkelen waren een luxe adres in de buurt bieden. Vanaf 1910 werd het hotel ontworpen als een centrum van luxe op de linkeroever, met rustige salons, grote glazen ramen en verfijnd meubilair.
Al snel kwam er een Art Deco bar met een fresco in landelijke stijl van Adrien Karbowsky. De architectuur combineert royale volumes, gebeeldhouwde frontons, zorgvuldig smeedwerk en edele materialen, maar neigt tegelijkertijd naar discreet modernisme. De Lutetia is een link tussen traditie en avant-garde.
In de jaren 1920 en 1930 werd de Lutetia een literair en kosmopolitisch broeinest. James Joyce, die in Parijs verbleef, werkte aan Ulysses. André Gide, een regelmatige gast op literaire salons, dineerde er met Cocteau en Proust. Samuel Beckett, Antoine de Saint-Exupéry en Klaus Mann behoorden tot de vaste literaire bewoners. Charles de Gaulle zou er zelfs zijn huwelijksnacht hebben doorgebracht.
Het Lutetia verwelkomt ook buitenlandse artiesten en musici, een echte culturele ambassade op de linkeroever. Met zijn elegante sfeer en de nabijheid van cafés, boekwinkels en uitgeverijen is het hotel een integraal onderdeel geworden van het Parijse intellectuele ecosysteem en draagt het bij aande Duits-Pratijnse geest van dewijk.
Toen de oorlog uitbrak, werd het Lutetia, net als veel andere luxe hotels, gevorderd. Het gebouw werd gebruikt als Duits hoofdkwartier en het hotel kwam onder militair toezicht te staan. Ten tijde van de bevrijding veranderde de voorlopige regering het Lutetia in een opvangcentrum voor overlevenden van de nazikampen: ongeveer 18.000 gedeporteerden passeerden hier, in een uitbarsting van emotie en hereniging, waarbij het hotel de bijnaam"paleis voor teruggekeerden" kreeg.
Generaal de Gaulle beval logistieke hulp, medische organisatie en 24-uurs hulp. Deze humanitaire missie gaf de Lutetia een sterke symbolische dimensie, naast zijn hotelstatus.
Na de oorlog heeft het hotel verschillende eigenaars gehad. In 1955 werd het onderdeel van de Taittinger-groep en onderging het een reeks eenmalige renovaties. In de jaren 80 opende ontwerpster Sonia Rykiel een boetiek in het hotel en zorgde ze voor een update van hetArt Deco-geïnspireerde interieur. In 2010 kocht de Alrov hotelgroep het hotel en in 2014 werd het volledig gerestaureerd.
Architect Jean-Michel Wilmotte hield toezicht op de heropening, waarbij het aantal kamers werd teruggebracht tot 184, waaronder 47 suites, om ruimere ruimtes te kunnen bieden. De renovatie onthulde originele fresco's die vergeten waren onder oude verflagen en maakte het mogelijk omdecoratieve elementen uit die tijd te restaureren. Er is een spa gecreëerd en de restaurants zijn opnieuw ingericht: La Brasserie Lutetia, de Salon Saint-Germain, de Orangerie en de Josephine Bar, die een eerbetoon is aan Josephine Baker, allemaal ontworpen om Parijse traditie te combineren met hedendaagse luxe. Uiteindelijk werd het hotel in 2025 officieel Mandarin Oriental Lutetia, een nieuw hoofdstuk in de lange geschiedenis van het hotel.
De esthetiek van het Lutetia is gebaseerd op een elegante mix van stijlen: de gevel getuigt van een mix van Art Nouveau en Art Deco invloeden ; de balkons, boogramen en bloemmotieven roepen de artistieke stromingen van het begin van de 20ᵉ eeuw op; het interieur combineert marmer, lak, fijn ijzerwerk en hoogwaardige materialen. De spa beschikt over zeven behandelkamers, een zwembad, hammam en holistische behandelingen, terwijl de kenmerkende suites uitzicht bieden op Saint-Germain-des-Prés.
Tussen artistieke glamour en historisch drama is de Lutetia een levend monumentvan de Parijse geschiedenis.
Brunch à volonté in het Lutetia: het zondagsbuffet is terug
De onbeperkte brunch van Brasserie Lutetia keert terug naar Saint-Germain-des-Prés. Sinds 11 oktober 2026 serveert het luxehotel op de linkeroever elke zondag een uitgebreid buffet met een zeevruchtenbar, eggs Benedict en Franse patisserie. [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Datums en tijdschema's
Volgende dagen
Woensdag :
van 00:00 heeft 23:59
DONDERDAG :
van 00:00 heeft 23:59
Vrijdag :
van 00:00 heeft 23:59
ZATERDAG :
van 00:00 heeft 23:59
Zondag :
van 00:00 heeft 23:59
Maandag :
van 00:00 heeft 23:59
Dinsdag :
van 00:00 heeft 23:59
Plaats
Hôtel Le Lutetia
45 Boulevard Raspail
75006 Paris 6
Routeplanner
Toegankelijkheid
Officiële site
www.mandarinoriental.com
