Vanaf het moment dat Le Chat Noir in november 1881 werd geopend door Rodolphe Salis aan de voet van de Butte Montmartre, werd het de bakermat van het moderne cabaret in Parijs. De locatie was niet zomaar een café-concert, maar werd al snel een broeinest van creativiteit door de combinatie van schilderkunst, zang, schaduwtheater en satirische kritieken.
In een tijdsbestek van slechts vijftien jaar gaf deze legendarische en nu verdwenen locatie vorm aan de bohemienachtige geest van de Lichtstad. En ook al sloot het zijn deuren na de dood van Salis in 1897, de Chat Noir blijft kunstenaars van heinde en verre inspireren.
In het begin was het gewoon een bescheiden ruimte op de Boulevard Rochechouart waar dichters, schilders en songwriters welkom waren die woorden, liedjes en spitsvondige humor met elkaar vermengden in een pseudo-historische omgeving die een beetje barok en opzettelijk onconventioneel was. Iedereen komt hier op zoek naar die unieke mix van provocatie, satire en gezelligheid. Rodolphe Salis heeft vanaf het begin een ritueel ingesteld: alleen kunstenaars en dichters werden binnengelaten, terwijl soldaten en geestelijken werden gemeden, wat het idee van een ruimte gewijd aan creatieve vrijheid versterkte.
Al snel verhuisde het cabaret wegens plaatsgebrek naar een groter huis in de rue Victor-Massé - voorheen rue de Laval. Het decor werd herzien en verbeterd, met glas-in-loodramen van Willette, ornamenten van Caran d'Ache en een verfijnde herbergsfeer. Hier ontstonden de beroemde schimmenspelen op muziek van Georges Fragerolle. Deze inventieve, poëtische voorstellingen werden een van de kenmerken van de locatie.
De Chat Noir was de thuisbasis van veel beroemde persoonlijkheden: de dichter en populaire chansonnier Aristide Bruant, de illustrator van de iconische Tournée du Chat Noir poster (1896) Théophile Steinlen, maar ook Paul Verlaine, Claude Debussy en Erik Satie. Deze avonden waren een mix van politieke satire, gruizige zang, geprojecteerde beelden en discussies over kunst en het leven, met een vleugje feestelijke provocatie.
Een paar jaar later verhuisde de Chat Noir naar de Boulevard de Clichy, niet ver van de Moulin Rouge. Het etablissement bleef de artistieke en intellectuele Tout-Paris aantrekken tot de dood van Salis in 1897. Na zijn dood liep de onderneming dood, de artiesten vertrokken en het cabaret sloot kort daarna. Kort daarna werd de locatie La Boîte à Fursy onder leiding van de chansonnier Henri Fursy. Een deel van Willette's originele uithangbord is bewaard gebleven in het Musée Carnavalet, samen met andere artefacten van het cabaret.
Op hetzelfde historische adres op boulevard de Clichy 68 is nu een bar-brasserie gevestigd met de naam Le Chat Noir. Maar het lijkt in niets op het historische cabaret, het is gewoon een eigentijdse locatie die zijn naam en artistieke uitstraling opeist en viert .
De legendarische adressen en historische plekken van het artistieke en bohemienachtige Montmartre
Montmartre, gelegen op de hoogten van Parijs, was het kloppende hart van de artistieke bohemia van de 19ᵉ en 20ᵉ eeuwen. Schilders, dichters en songwriters leefden er vrij tussen cabarets, studio's en steile steegjes en lieten een eeuwige stempel achter op de ziel van de hoofdstad. [Lees verder]
De legendarische adressen en historische plekken van het artistieke en bohemienachtige Montmartre
