50 jaar. Het is alweer 50 jaar geleden dat het legendarische album "Horses" van Patti Smith het levenslicht zag. In het najaar van 1975 bracht de Amerikaanse artieste haar allereerste album uit. Een album dat een grote stempel zou drukken op de rockgeschiedenis dankzij tijdloze nummers als "Free Money", "Redondo Beach" en niet te vergeten "Gloria". 50 jaar later klinkt dit album nog steeds in de hoofden van velen na.
Voor de anekdote: "Horses" had op 20 oktober moeten verschijnen, de geboortedag van de Franse dichter Arthur Rimbaud, die Patti Smith zo dierbaar was. Door een tekort aan vinyl als gevolg van de oliecrisis van 1975 werd de release van het album uitgesteld tot 10 november. Patti Smith nam dat niet kwalijk, want dat was de sterfdag van Rimbaud!
50 jaar na de release van deze onmisbare plaat van Patti Smith trekken de New Yorkse artieste en haar kompanen door Europa om dit jubileum op waardige wijze te vieren. In 2015 koos Patti Smith ervoor om inde Olympia op te treden. Tien jaar later keert de zangeres en dichteres terug naar deze onmisbare Parijse concertzaal. We woonden het eerste van deze twee concerten in de Olympia bij, op maandag 20 oktober 2025. We vertellen u over deze reis door de tijd vol energie, rock, poëzie, rebellie en emoties.
Aangekondigd om 20 uur, verschijnen Patti Smith en haar trouwe muzikanten uiteindelijk iets voor 20.15 uur op het podium. De scenografie is eenvoudig, net als de belichting, die gedurende het hele optreden vrijwel onveranderd blijft. Op het podium staat natuurlijk gitarist Lenny Kaye, die we na zijn afwezigheid tijdens de tournee van het Quartet graag weer terugzien, maar ook drummer Seb Rochford, Tony Shanahan en Jackson Smith, de zoon van Patti, en niet te vergeten Jesse Paris Smith, haar dochter, die tijdens de toegift piano speelt. Met haar lange grijze haren, zwarte laarzen, eeuwige spijkerbroek en zwarte jas loopt Patti Smith trots het podium op, met haar bril op de neus, die ze vervolgens afzet om het publiek te begroeten.
De artieste is nu 78 jaar oud en lijkt zwakker dan vroeger. Maar al snel bewijst ze het tegendeel. Want zodra Patti Smith begint te zingen, vindt ze haar vroegere vuur terug, gedragen door een onmiskenbare magnetische uitstraling. Het eerste nummer, het sensationele "Gloria", is daar het bewijs van. In iets meer dan 6 minuten geeft de hogepriesteres van de punk ons een goede les in rock-'n-roll. De benen bewegen, de armen gaan omhoog en de hartslag versnelt. We zijn klaar voor twee uur echte rock, gebracht door een icoon waar je nooit genoeg van krijgt. Want Patti Smith is een van die zeldzame artiesten die hun nummers voor 100% beleven. Patti Smith zingt niet, ze belichaamt haar nummers met woede, intelligentie en panache.
Patti Smith en haar kompanen gaan verder met "Redondo Beach" met reggae-accenten, gevolgd door het krachtige "Free Money", dat opnieuw aanleiding geeft tot enkele ongecontroleerde heupbewegingen. De New Yorkse artieste bezorgt ons vervolgens een echt moment van stilte met haar romantische, treurige epos " Birdland ". Patti Smith is bijzonder in vorm deze maandagavond en zingt zich zelfs de longen uit het lijf op dit nummer. Gewoonweg ontroerend en transcendent. Op dat moment besluit de artieste voor het eerst die avond het woord te nemen. Met een vleugje humor legt de dichteres uit dat het tijd is om de plaat "Horses" om te draaien om verder te gaan. We gaan dus naar kant B en vervolgen deze prachtige reis door ruimte en tijd met "Kimberly", het aanstekelijke "Break It Up" en het hartverscheurende "Elegie". Dit nummer, dat gewoonlijk aan Jimi Hendrix is opgedragen, wordt deze maandagavond opgedragen aan Arthur Rimbaud, geboren op 20 oktober, aan wie Patti Smith een enorme bewondering koestert.
Het is al behoorlijk warm in de zaal vande Olympia. Maar de temperatuur stijgt nog een graadje met het onvermijdelijke "Land: Horses / Land of a Thousand Dances / Gloria". Meer dan 12 minuten puur genot waarin Patti Smith ons eens te meer laat zien dat zij de priesteres van de punk is en zal blijven! Met haar krachtige, schorre stem grijpt de New Yorkse zangeres de microfoon, buigt voorover en spuwt (letterlijk) haar woede op het podium uit met een verbijsterende energie, waardoor haar jasje op de grond valt. Het publiek juicht en klapt in de handen, onder het bewonderende oog van Michael Stipe van REM, die die avond op de mezzanine aanwezig is.
Na zoveel inspanningen gunt Patti Smith zichzelf een korte pauze en verlaat ze het podium met haar jasje achterstevoren, wat voor hilariteit zorgt bij het publiek. Ze laat haar band alleen achter om een eerbetoon te brengen aan Television, de mythische New Yorkse band uit de jaren 70, bestaande uit Tom Verlaine, overleden in 2023, Richard Lloyd, Billy Ficca en Fred Smith. Lenny Kaye, Seb Rochford, Tony Shanahan en Jackson Smith trakteren het Parijse publiek vervolgens op een prachtige medley van drie nummers, namelijk "See No Evil", "Friction" en "Marquee Moon".
Tien minuten later keert Patti Smith terug op het podium voor het tweede deel van de set. Voor deze gelegenheid heeft de artieste haar zwarte jasje ingeruild voor een mouwloos vest. En de zangeres heeft nog een paar mooie verrassingen voor ons in petto, te beginnen met het onvermijdelijke "Dancing Barefoot", afkomstig van "Wave", en vervolgens het aangrijpende "Pissing In a River", dat we die avond graag wilden horen. Het is nog steeds even mooi en betoverend. Patti Smith en haar band spelen vervolgens een cover, met een prachtige versie van "Bullet With Butterfly Wings" van The Smashing Pumpkins. Een nummer dat Patti Smith zo leuk lijkt te vinden dat ze op het podium staat te springen. En de artieste heeft nog steeds energie te over. De set gaat verder met het ontroerende "Peaceable Kingdom", een nummer dat in 2004 werd geschreven en deze maandagavond wordt opgedragen aan de Palestijnse kinderen, gevolgd door het onvermijdelijke "Because the Night", ter nagedachtenis aan Fred " Sonic " Smith, haar man die in 1994 overleed.
Omdat een concert van Patti Smith zonder "People Have the Power" voor velen een mislukt concert zou zijn, kiezen de artieste en haar band ervoor om deze ongelooflijke set van twee uur af te sluiten met dit verkwikkende en geëngageerde nummer dat ons eraan herinnert dat de macht bij het volk ligt. Want, zoals Patti Smith elke keer zegt: "Don't forget it, USE YOUR VOICE"!
We dachten dat Patti Smith minder zou zijn na haar onwel worden in januari in Brazilië. Niets is minder waar. Integendeel. Hoe meer jaren verstrijken, hoe meer de immense New Yorkse zangeres elk concert lijkt te beleven alsof het haar laatste is. Gedragen door haar ongelooflijke band, beschikt Patti Smith nog steeds over die onmetelijke woede en aanstekelijke energie die haar tot een immense artieste maken met een magnetische uitstraling en onmiskenbaar talent.
Patti Smith: de setlist van het concert ter ere van het 50-jarig jubileum van 'Horses' in de Olympia in Parijs
Patti Smith keert terug naar de Olympia in Parijs, op maandag 20 en dinsdag 21 oktober 2025, ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van haar mythische album 'Horses'. We hebben het eerste van deze twee Parijse concerten van de priesteres van de punk bijgewoond. Dit is de gelegenheid om de setlist te onthullen! [Lees verder]
Plaats
L'Olympia
28 Boulevard des Capucines
75009 Paris 9
Patti Smith: de setlist van het concert ter ere van het 50-jarig jubileum van 'Horses' in de Olympia in Parijs
