Dni Dziedzictwa co roku są wyczekiwane przez pasjonatów i ciekawskich żądnych wyjątkowych doświadczeń. To wiodące wydarzenie kulturalne w europejskim kalendarzu zaprasza nas do odkrywania naszego dziedzictwa w innym wydaniu — z pięknym programem zwiedzania, często darmowym, i nowymi, niezwykłymi atrakcjami dla młodych i starszych. Muzea, zabytki, zamki, kościoły oraz miejsca zaskakujące lub rzadko dostępne zachęcają do zabawy w czterech zakątkach regionu paryskiego.
Po pierwsze, domyślacie się pewnie: w Paryżu czeka na Was program XXL! Trzeba przyznać, że Miasto Światła, które nazywa się także miastem-muzeum, pełne jest wspaniałych skarbów, które fascynują Paryżan tu i teraz. A gdy Journées du Patrimoine wracają na 43e édition, w dniach 19 i 20 września 2026 roku, co powiecie na spędzenie tego weekendu w rytmie wyjątkowych otwarć?
Wśród miejsc zwykle niedostępnych dla publiczności, które biorą udział w Dniach Dziedzictwa, na szczególną uwagę zasługują przede wszystkim liczne ministwa. Często mieszczą się one w hoteli pałacowych o imponującym wystroju! W 7. dzielnicy Paryża na przykład możecie odwiedzić niezwykłe miejsce – Hotel de Roquelaure, które obecnie mieści Ministerstwo Rozwoju Terytorialnego i Transformacji Ekologicznej. Położony na słynnym bulwarze Saint-Germain, ten hotel został wzniesiony na początku XVIII wieku i z biegiem czasu rozrósł się. Poznajcie jego historię dzięki wyjątkowemu programowi, który na Was czeka podczas Dni Dziedzictwa!
COMPLET_Wizyta ministerstw ds. transformacji ekologicznej i zagospodarowania przestrzennego
Hotel de Roquelaure, wpisany do rejestru zabytków w 1961 roku, dziś mieści gabinety ministerstw ds. Zagospodarowania Przestrzennego i Transformacji Ekologicznej.
COMPLET
-----------
Ze względu na wysoką popularność nie możemy już przyjąć zgłoszeń na ten weekend.
### Hotel de Roquelaure (1709-1740)
W 1709 roku marszałek Antoine Gaston, książę de Roquelaure, decyduje się osiedlić na faubourg Saint-Germain, nowej, powszechnie cenionej dzielnicy, i nabywa hôtel de Villetaneuse 24 września 1709 roku.
Nie dokonując od razu dużych zmian, w pierwszych latach Roquelaure powiększa swoją posesję w 1711 roku. Dopiero w 1724 roku książę Roquelaure zleca architektowi Pierre’owi Cailleteau, zwanemu Lassurance (1655-1724), projekt nowego hotelu. Przekształca go radykalnie, aby go odpowiednio wpasować w rangę ducale.
Po śmierci marszałka Roquelaure hotel sprzedany został w lipcu 1740 roku Mathieu-François Molé, pierwszemu prezydentowi Parlement de Paris.
### Hôtel Molé (1740-1807)
Hotel przyjmuje nazwisko nowego właściciela. Prezydent Molé, słynący z bogactwa i umiarkowanie towarzyskiego stylu życia, pragnie jednak nowoczesnego wnętrza i zleca wykonanie nowych boazerii i malowideł w rezydencji. Zwraca się do uznanych malarzy: Jean-Baptiste Oudry i Charles-Joseph Natoire, który otrzymuje zamówienie na cztery płótna. Do czasu Rewolucji kolejno zamieszkuje tu kilka pokoleń rodziny Molé. Aresztowany w 1793 roku, Edouard-François Molé (stracony 20 kwietnia 1794) trafia do zakładu, hotel przekształcono w azyl dla osób chorych na świerzb, a następnie przekazano Komisji Rolnictwa i Sztuk. W 1795 roku Konwent zwraca hotel rodzinie. Apartamenty wynajawane były różnym osobom, m.in. hrabiemu d’Hatzfeldowi czy baronowi Van Hoorn Van Vlooswyck aż do 1807 roku.
### Od Cambacérès do dziś...
Po objęciu przez Robespierre przewodnictwa w Komisji ds. Ocalenia Publicznego, Jean-Jacques Régis de Cambacérès (1753-1824) staje się prawą ręką Napoleona i architektem wielu kluczowych projektów. Po opuszczeniu stolicy przez Napoleona Cambacérès kieruje Radą Stanu, reprezentuje Zgromadzenia i reorganizuje system sądownictwa. W 1804 r. zostaje Archikancelarzem Cesarstwa, a 19 marca 1808 r. – księciem Parme, Wielkim Orłem Legii Honorowej, członkiem Instytutu... W 1808 roku Cambacérès kupuje hotel Molé i dołącza do niego hotel de Lesdiguières (później Sully), łącząc dwa obiekty w jedną posiadłość. Gości przyjmowano tu na wysokim dworze – oficjalne kolacje dwa razy w tygodniu, służące interesom cesarza. Podobnie jak Talleyrand, Cambacérès wiedział, że dobry kucharz to armia, a stół archichancellor’a był jednym z najsłynniejszych w swoich czasach. Archichancellor zamieszkiwał tu aż do wyjazdu na wygnanie w 1816 roku.
W tym samym roku hotel sprzedano do księżnej Orleańskiej. Od 1816 do 1821 Louise-Marie-Adélaïde de Bourbon-Penthièvre utrzymuje hotel jako okazałą rezydencję noble and ornate i z pewnością czyni z niego jeden z najpiękniejszych domów faubourg Saint-Germain. Jej dzieci, przyszły król Louis-Philippe i Madame Adélaïde, nie zamieszkują jednak hotelu.
W 1823 roku książę Orleański proponuje Louis XVIII zamianę hotelu na drewniane wycinki w lesie Bondy i ulokowanie tam Garde meuble de la Couronne.
W czasach monarchii lipcowej hotel siedzibą Rady Stanu (1831), a następnie zostaje przeznaczony dla Ministerstwa Prac Publicznych (rozporządzenie z 10 września 1839).
Obecnie Hôtel de Roquelaure mieści gabinet Ministerstwa Transformacji Ekologicznej i Zrównoważonego Rozwoju, którego centrala znajduje się w La Défense.
Historia Hôtel de Roquelaure to opowieść o dawnej rezydencji faubourg Saint-Germain, która stała się siedzibą ministerstwa. W tym sensie nie różni się zbytnio od losów wielu innych hoteli dzielnicy. Jednak należy do tych najlepiej zachowanych, ponieważ kolejni najemcy nie decydowali się na drastyczne przeróbki i zabiegali o utrzymanie dawnych dekorów.
Dlatego hotel zachował pewną klasyczną surowość, będącą dziedzictwem XVII wieku. Stanowi cenny świadectwo architektury czasów Ludwika XIV. Bogactwo dekorów w niektórych pokojach w stylu rocaille, wykonanych przez ornementalistę Nicholasa Pineau (1684-1754) i architekta Jeana-Baptiste’a Leroux, nadaje Hôtel de Roquelaure wyjątkowy charakter, wciąż będącym miejscem pamięci o jego wybitnych właścicielach.
Oryginalny wkład XIX-wiecznych dekoracji z okresu panowania Ludwika-Philippa i II Cesarstwa, które próbują harmonizować z resztą wnętrz, stanowi równie ważny i doskonale uzupełnia całą rodzinę dekoracji wewnętrznych pozostawionych przez dwa stulecia w jednym budynku.
Całość elewacji i dachów, a także brama, posadzka dziedzińca oraz ogrodzienko, odnotowano w rejestrze zabytków od 29 kwietnia 1961 roku.
Warunki udziału: Bezpłatny, obowiązuje wcześniejsza rejestracja, obowiązkowy dokument tożsamości, ostre i tnące przedmioty są zabronione (sztućce, nożyczki itp.), dostępne są źródełka z wodą — warto zabrać własny bidon! – Obowiązkowa rejestracja | Bezpłatne - https://www.ecologie.gouv.fr/presse/journees-du-patrimoine-2026-lhotel-roquelaure-ouvre-ses-portes-programme-inedit
Godziny: Sobota 19 września 2026, od 14:00 do 18:00 | Niedziela 20 września 2026, od 14:00 do 17:30
Daty i harmonogramy
Z 19 wrzesień 2026 Na 20 wrzesień 2026
Miejsce
Hôtel de Roquelaure
246 Boulevard Saint-Germain
75007 Paris 7
Planowanie trasy
Dostęp
Stacja metra Solférino (linia 12)
Ceny
Darmowy
Oficjalna strona
www.ecologie.gouv.fr
