Kandinsky, muzyka kolorów: wystawa, którą warto zobaczyć (i posłuchać) w Filharmonii Paryskiej – nasze zdjęcia

Wzywamy wszystkich miłośników pięknych harmonii i wielkoformatowych schematów kolorystycznych! Od 15 października 2025 r. do 1 lutego 2026 r. Musée de la musique - Philharmonie de Paris będzie tańczyć kolorami i machać pędzlami z Kandinskym. Muzyka kolorów. We współpracy z Centre Pompidou, ta synestetyczna wystawa w końcu daje muzyce miejsce, na które zasługuje w twórczości mistrza abstrakcji.

Tutaj nie ma mowy o oglądaniu obrazów w ciszy. Nie, wszystko wibruje, rezonuje i można to usłyszeć! Prawie 200 prac i przedmiotów - obrazów, rysunków, partytur, płyt, książek, narzędzi studyjnych - opowiada historię wpływu muzyki na życie i sztukę Kandinsky'ego, od jego pierwszych rosyjskich pejzaży po ostatnie Kompozycje. To wielkie solo malarza, dla którego ucho prowadzi oko.

Ponieważ zanim Kandinsky wstrząsnął historią sztuki, przede wszystkim doznał objawienia: "szoku wagnerowskiego" w Moskwie w 1896 roku. Od tego momentu malarz postrzegał muzykę jako trampolinę do uwolnienia malarstwa od jakiejkolwiek imitacji rzeczywistości. Zbliżył się do awangardowych muzyków - Nikołaja Kulbina, Sergieja Taniejewa, Thomasa von Hartmanna - i komponował swoje płótna jak dyrygent. Każde pociągnięcie ma swój puls. Każdy kolor ma swoją tonację.

Wystawa przenosi w ten wir dźwięków i kształtów za pośrednictwem słuchawek, zapewniając całkowiciewciągające doświadczenie . Zobaczysz (i usłyszysz), jak Strawiński, Schönberg i Skriabin inspirowali jego obrazy. Cała nowoczesność XX wieku rezonuje tutaj w głównych kolorach.

• Przeczytaj także
• Najlepsze promocje i okazje w Paryżu oraz Ile-de-France w tygodniu od 12 do 18 stycznia 2026 r.
• Bezpłatne muzea i zabytki w Paryżu i regionie Ile-de-France: wskazówki kulturalne

W jednym rogu pokoju szafka namiętnego amatora ujawnia jego skarby: partytury z adnotacjami, ukochane płyty, popularne ryciny, zdjęcia jego muzycznych wspólników. Nie zapominając o narzędziach z jego pracowni, które szepczą o tym, jak Kandinsky szukał "dźwięczności" każdego odcienia, jak strojenie instrumentu przed koncertem.

A ponieważ nigdy nie ograniczał się do jednej dyscypliny, trasa podkreśla również jego wiersze z melodiami słownymi, jego projekty sceniczne i kluczowy Almanach du Blaue Reiter, wizualny i dźwiękowy manifest napisany przez cztery ręce. Pod koniec trasy odbywa się szereg rekonstrukcji: inscenizacja Obrazków z wystawy Musorgskiego (1928), Berliński Salon Muzyczny (1931)... wersja Kandinsky'ego na żywo.

La musique des couleurs to symfoniczna rewolucja w sztuce. Wystawa niczym wielka fuga, w której każdy obraz nadaje ton. To uczta dla oczu, uszu i słuchu!