Mary Cassatt. Niezależna: ekspozycja impresjonistyczna w Muzeum d’Orsay

Od 6 października 2026 do 31 stycznia 2027 muzeum d’Orsay prezentuje Mary Cassatt. „Niepokorna” – retrospektywa obejmująca prawie 80 obrazów, pasteli i grafik z okazji setnej rocznicy jej śmierci.

Wolna, zdeterminowana, wyraźnie nowoczesna. Od 6 października 2026 do 31 stycznia 2027, Muzeum d’Orsay otwiera swe drzwi Mary Cassatt, postaci kluczowej dla impresjonizmu i artystki głęboko zaangażowanej w zdobywanie zawodowej autonomii. Z okazji setnej rocznicy wystawa "Mary Cassatt. Niezależna" ukazuje karierę, w której odwaga, talent i determinacja przeplatają się, od Paryża po Boston, a także przez Londyn.

Prezentując blisko 80 dzieł – pastelów, obrazów i grafik – rzadko pokazywanych poza zbiorami amerykańskimi i europejskimi, wystawa odsłania wiele oblicz amerykańskiej malarki: jej portrety bliskich, eleganckie sceny kobiet w dążeniu do nowoczesności, a także promienne matki i dzieci, które wibrują barwami i oddają rytm codziennego życia. Dla artystki niezależność to nie teoria – sama tworzy własne atelier, zatrudnia płatnych modeli i aktywnie bierze udział w wystawach impresjonistycznych już od 1879 roku, na zaproszenie Edgara Degasa.

Jednak Mary Cassatt to nie tylko malarstwo. Tworzy, doradza, kolekcjonuje — jej znajomość rynku sztuki i rola doradczyni dla amerykańskich kolekcjonerów przyczyniają się do stworzenia wielkich kolekcji impresjonistów w Stanach Zjednoczonych. Wystawa przypomina także jej monumentalną pracę na zamówienie, które powstało na potrzeby Pawilonu Kobiet podczas Wystawy Światowej w Chicago w 1893 roku — dzieło to, dziś zaginione, zostało odrestaurowane i przywrócone dzięki filmowi dokumentującemu cyfrową rekonstrukcję. Ekspozycja sięga także po jej serię druków Dix Planches en couleurs, będących laboratorium formalnych eksperymentów i postępowych pomysłów na temat edukacji kobiet.

Ostatecznie, niezależność impressionistki malarki wykracza poza ramy sztuki. Z pasją wspierała prawa kobiet, a w 1915 roku w Nowym Jorku wspólnie z Louisine Havemeyer zorganizowała wystawę na rzecz praw wyborczych kobiet. W ten sposób jej działalność kończy się właśnie na tych dziełach.

Poprzez tę wystawę, Park Miniatur przypomina o artystce, dla której niezależność stała się zarówno życiową, jak i artystyczną dewizą.