Wystawa Salomé. Henner i Moreau wobec mitu: artystyczny dialog w Muzeum Jean-Jacques Henner

Muzeum Jean-Jacques Henner stawia naprzeciw siebie dwóch malarzy, prezentując wystawę „Salome. Henner i Moreau w obliczu mitu”, którą można odwiedzać od 18 lutego do 22 czerwca 2026 roku.

W Biblii Salome to młoda dziewczyna pełna wdzięku i piękna, której taneczne umiejętności oczarowują mężczyzn. Artyści dostrzegają w niej istotę pokusy, symbol zmysłowości i kobiecości, która potrafi ich zwariować. Pod koniec XIX wieku Salome pojawia się w wielu dziełach sztuki: obrazach, operach, poezji, rzeźbach, opowiadaniach, sztukach teatralnych czy baletach... Europejscy twórcy czerpią inspirację z tej postaci i przedstawiają ją na różne sposoby. Znajdziemy ją w dziełach Oscara Wilde’a, Mallarmé, Flauberta czy Richarda Straussa...

Według Gustava Moreau, Salome była dla niego obsesją, która zajmowała go przez ponad 20 lat. Natomiast u Jean-Jacquesa Hennera pojawia się jako porywająca postać ukazana pod koniec jego życia. Muzeum Jean-Jacquesa Hennera łączy te dwie wielkie postaci i zestawia ich dzieła w dialogu, prezentując wystawę-archiwum od 18 lutego do 22 czerwca 2026 roku.

Pod tytułem Salome. Henner i Moreau wobec mitu, ta wystawa zgromadzi różnorodne obrazy, rysunki, skarby szkiców oraz notatki, które opowiadają historię Salome i jej legendy. Łącznie można podziwiać około trzydziestu różnych dzieł, spójnych tematycznie. Co ciekawe, po raz pierwszy dwaj powojenni malarze – współcześni sobie nawzajem – prezentują swoje interpretacje tego samego motywu, ich odmienności stają się wtedy bardziej wyraźne.

W Muzeum Gustave'a Moreau, Salome jest przedstawiana jako prawdziwa księżniczka, ozdobiona złotymi klejnotami, w efektownych strojach i zwiewnych tkaninach. Ustawiona w scenografii przypominającej pałace, z bogato zdobionymi dekoracjami. Moreau stworzył dziesiątki obrazów i rysunków, ukazujących różne warianty tej samej sceny. Artysta skupia się na tańcu tej „uwodzicielki” oraz na roli pozostałych postaci z opowieści.

Obrazy Hennera są znacznie mroczniejsze i bardziej stonowane. Salomé nosi proste, bardziej nowoczesne sukienki w wyrazistych kolorach. Patrzy na widza intensywnym, poważnym spojrzeniem, pełnym kalkulacji. Głowa ściętego św. Jana Chrzciciela jest sugerowana przez talerz, który stoi obok kobiety. Jej długie włosy rozłożone są swobodnie, a neutralne tło uwypukla jej postać. Z jednej strony delikatna księżniczka, z drugiej – niebezpieczna femme fatale...

Każdy na swój sposób, obaj malarze sięgają po tę mitologiczną postać. Ujęcia te są jednocześnie wyrazem ich indywidualnych światów, wizji sztuki, ciała i kobiety. Rysunki ukazują także proces twórczy Hennera i Moreau, sposób, w jaki podkreślają kreskę, kolor czy naturalizm przedstawianego ciała...

Ta wystawa jest raczej krótka i rozłożona na dwie sale muzealne. Wszystkie dzieła przedstawiają Salome — odręczne szkice i obrazy autorstwa Moreau i Hennera. Temat jest bardzo ciekawy: poprzez te kilka prac ekspozycja bada mit kobiety uwodzicielki, odzwierciedlając XIX-wieczną wizję kobiet jako istot kuszących. Pokazuje też fascynujące zestawienie dwóch zupełnie różnych artystów, zarówno pod względem życiowym, jak i artystycznym.

Wokół tego wspólnego tematu, Muzeum Jean-Jacquesa Henne zaprasza na fascynującą rozmowę między dwoma XIX-wiecznymi malarzami. Wystawa będzie dostępna w pierwszej połowie 2026 roku.

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.