Od kilku lat wiele samorządów stawia biologię i ekologię w centrum swoich priorytetów. Efekt? “Coulées vertes” — te zielone, zaprojektowane i chronione tereny zielone w ramach planu urbanizacji — powstają teraz w wielu miejscach Île-de-France.
W Val-d’Oise, gmina
Deuil-la-Barre również postanowiła stworzyć własną
Coulée verte. Gmina graniczy z Épinay-sur-Seine w Seine-Saint-Denis, następnie z Montmorency, Groslay, Montmagny i Enghien-les-Bains w Val-d’Oise, i kilka lat temu uruchomiła to flagowe przedsięwzięcie, mające wytyczyć zieloną sieć przebiegającą przez miasto z północy na południe, a jej celem jest połączenie lasu Montmorency z brzegami Sekwany w Épinay-sur-Seine.
Projekt rozrasta się w kilku etapach. Dwa pierwsze odcinki, pomiędzy ulicami du Moutier a Jean Bouin, już teraz oferują mieszkańcom Deuil-la-Barre piękne, zielone spacery. Trzeci odcinek, między ulicą Victor Labarrière a ulicą Pasteur, zostanie oficjalnie otwarty tej wiosny, precyzyjnie 31 maja. Ta nowa faza przedłuża promenadę o około 100 metrów do centrum miasta, z możliwością przyszłego połączenia z lasem Montmorency, prowadząc przez ulicę Bourgeois.
Dzięki temu przedłużeniu Coulée verte Deuil-la-Barre to przyjemny spacer – 760 metrów długi, który daje wrażenie ucieczki od miejskiego zgiełku. Biodiversitet tutaj jest bogaty: skałki, krzewy, byliny, drzewa owocowe i ozdobne. W dniu naszej wizyty pszczoły licznie zbierały nektar z lawendy. Niedaleko dzieci biegają w stronę zagrody z kurami „Olympe”, „Cot de Maille” i „Liverpoule”.
Podczas spaceru przyjemnie jest też czytać różne cytaty sławnych kobiet, wyświetlane na tablicach. „Największe buntu w życiu to bycie sobą i nie przestawać tego robić” autorstwa Rosy Parks, „Każda kobieta musi być swoją własną bohaterką” Marii Curie, oraz „Wolność kobiet jest zawsze krucha” Simone Veil.
Tego dnia mijamy rodziny, pary ze swoimi psami, a także rowerzystów. Ta Coulée verte Deuil-la-Barre daje mieszkańcom piękną, zieloną przestrzeń do odpoczynku i oderwania od codzienności, stawiając na lekką mobilność w centrum projektu. Dlatego na spacerze wyznaczono dwie odrębne trasy: pieszą i rowerową. Najtrudniejsze bywa trzymanie się własnej ścieżki. Brakuje jednak miejsc do siedzenia. W słoneczne dni zarezerwowane ławki szybko się wyprzedają.
