Od momentu otwarcia przez Rodolphe'a Salisa u podnóża Butte Montmartre w listopadzie 1881 roku, Le Chat Noir stał się kolebką nowoczesnego kabaretu w Paryżu. Miejsce to, dalekie od bycia zwykłą kawiarnią-koncertem, szybko stało się wylęgarnią kreatywności, łącząc malarstwo, śpiew, teatr cieni i satyryczne recenzje.
W ciągu zaledwie piętnastu lat ten legendarny i nieistniejący już lokal ukształtował ducha bohemy Miasta Światła i choć zamknął swoje podwoje po śmierci Salisa w 1897 roku, Chat Noir nadal inspiruje artystów z bliska i daleka.
Na początku była to po prostu skromna przestrzeń przy Boulevard Rochechouart, która gościła poetów, malarzy i autorów piosenek, którzy mieszali słowa, piosenki i szorstki dowcip w pseudo-historycznej scenerii, która była nieco barokowa i celowo nietrafiona. Każdy przyjeżdża tu w poszukiwaniu tej wyjątkowej mieszanki prowokacji, satyry i towarzyskości. Rodolphe Salis ustanowił rytuał od samego początku: artyści i poeci byli wpuszczani tylko, podczas gdy żołnierze i duchowni byli odrzucani, wzmacniając ideę przestrzeni poświęconej wolności twórczej.
Wkrótce, z powodu braku miejsca, kabaret przeniósł się do większego domu przy rue Victor-Massé - dawniej rue de Laval. Wystrój został zmieniony i ulepszony, z witrażami Willette'a, ozdobami Caran d'Ache i wyrafinowaną atmosferą gospody. Było to miejsce narodzin słynnych przedstawień cieni z muzyką Georges'a Fragerolle'a. Te pomysłowe, poetyckie pokazy stały się jednym ze znaków rozpoznawczych tego miejsca.
Chat Noir był domem dla wielu znanych osobistości: poety i popularnego śpiewaka Aristide'a Bruanta, ilustratora kultowego plakatu Tournée du Chat Noir (1896) Théophile'a Steinlena, a także Paula Verlaine'a, Claude'a Debussy'ego i Erika Satie. Wieczory te łączyły w sobie satyrę polityczną, szorstką piosenkę, wyświetlane obrazy i dyskusje na temat sztuki i życia, z nutą świątecznej prowokacji.
Kilka lat później Chat Noir przeniósł się na Boulevard de Clichy, niedaleko Moulin Rouge. Lokal nadal przyciągał artystyczną i intelektualną część Paryża, aż do śmierci Salisa w 1897 roku. Po jego śmierci przedsięwzięcie wygasło, artyści odeszli, a kabaret został wkrótce zamknięty. Wkrótce potem miejsce stało się La Boîte à Fursy pod kierownictwem chansonnier Henri Fursy. Część oryginalnego szyldu Willette'a zachowała się w Musée Carnavalet, wraz z innymi artefaktami z kabaretu.
Bar-kawiarnia o nazwie Le Chat Noir zajmuje obecnie ten sam historyczny adres przy bulwarze de Clichy 68. Nie przypomina on jednak historycznego kabaretu, a jedynie współczesne miejsce, które odzyskuje i celebruje swoją nazwę i artystyczną aurę.
Legendarne adresy i historyczne miejsca artystycznego i artystycznego Montmartre'u
Montmartre, położony na wzgórzach Paryża, był bijącym sercem bohemy artystycznej w XIX i XX wieku. Malarze, poeci i autorzy piosenek żyli tam swobodnie między kabaretami, pracowniami i stromymi alejkami, pozostawiając wieczny ślad w duszy stolicy. [Czytaj więcej]
Legendarne adresy i historyczne miejsca artystycznego i artystycznego Montmartre'u
