W samym centrum Paryża, to muzeum znajduje się częściowo na dawnych ruinach starożytnych rzymskich term.

W samym sercu Paryża, w dzielnicy Łacińskiej, zaledwie kilka kroków od Sorbony, wznosi się średniowieczne muzeum na ziemi, na której niegdyś znajdowały się łaźnie publiczne z czasów rzymskich. Muzeum Cluny chroni zachowane imponujące ruiny starożytnych term Lutecji, zapraszając odwiedzających na niezapomnianą podróż do czasów Galo-Rzymu i odmienionej historii tego miasta.

Muzeum Cluny to jedno z niewielu miejsc, gdzie można podziwiać pozostałości antyku w Paryżu. Pod średniowiecznymi kamieniami wciąż wyłaniają się fundamenty Lutecji, przypominając, że Paryż to miasto wielowarstwowe, zbudowane na własnej pamięci. W zgiełku Dzielnicy Łacińskiej, ta lokalizacja stanowi odseparowaną od czasu oazę. Miejsce, gdzie starożytne rzymskie dziedzictwo współgra z epoką średniowiecza, odsłaniając jeden z najstarszych rozdziałów historii tego miasta.

Zanim Paris, miasto nazywało się Lutetia. W I i II wieku naszej ery mieszkańcy korzystali z rozległych łaźni, położonych na północ od starożytnego forum. Termy w Cluny, z których część wciąż można zobaczyć, były jednymi z największych ośrodków kąpielowych w rzymskiej Galii. Te publiczne łaźnie nie służyły wyłącznie higienie. W cywilizacji rzymskiej stanowiły prawdziwe centra społeczne. Przybywali tu, by odpocząć, prowadzić rozmowy biznesowe, ćwiczyć lub po prostu się pochwalić i spotkać z innymi.

Wówczas terma składała się z kilku pomieszczeń: caldarium (pokój gorący), tepidarium (pokój umiarkowanie ciepły) oraz oczywiście frigidarium. Całość była napędzana sprytnym systemem ogrzewania nazywanym hypocauste, który umożliwiał cyrkulację gorącego powietrza pod podłogami i wewnątrz ścian. To była naprawdę imponująca techniczna innowacja jak na czasy starożytne.

Te termy miały być używane aż do III wieku, po czym stopniowo porzucano je w obliczu najazdów i upadku starożytnego miasta. Późniejsze pokolenia wykorzystywały nawet ich kamienie jako materiał na wyroby budowlane w okresie średniowiecza. W kolejnych wiekach, już w XV wieku, w pobliżu pozostałości wzniesiono luksusowy pałac: Hôtel de Cluny. Ta gotycka, płomienna rezydencja, ozdobiona wieżyczkami, rzeźbionymi lukarnami i wyrafinowanym ornamentem, stała się siedzibą opatów Cluny.

Obecnie znane jako Termy w Cluny, widoczne dziś fundamenty to przede wszystkim frigidarium, czyli pomieszczenie zimne. I to pomieszczenie robi wrażenie! Z szeroką łukowatą kopułą sięgającą niemal 14 metrów wysokości, nadal zachwyca swoim imponującym rozmiarem. Grube mury, łuki pełne i pozostałości dekoracji świadczą o mistrzostwie architektonicznym starożytnych Rzymian. Można je zwiedzić okazjonalnie podczas wycieczek z przewodnikiem!

To rzadkie połączenie ruin z czasów Gallo-Rzymskich z architekturą średniowieczną nadaje temu miejscu niezwykłe znaczenie. W XIX wieku kompleks przekształcono w Narodowe Muzeum Średniowiecza. Dziś Muzeum Cluny mieści imponujące kolekcje sztuki średniowiecznej, w tym słynną gobelinową serię Dama z łasiczką, arcydzieło z XV wieku. Jednak to, co czyni je naprawdę wyjątkowym w Paryżu, to zderzenie różnych epok: można dosłownie przejść z antickich łaźni do gotyckich sal w zaledwie kilka kroków.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.