W Seine-Saint-Denis ta dawna farma była miejscem zamieszkania założyciela Nagrody Nobla, zanim stała się ratuszem.

W departamencie Seine-Saint-Denis starą posiadłość wiejską spotkał niezwykły los: zabytkowy dom, w którym mieszkał Alfred Nobel w latach osiemdziesiątych XIX wieku, a następnie od 1892 roku pełnił funkcję urzędu gminy. Opowiadamy Wam historię!

Na przedmieściach Paryża skrywają się nieoczywiste budynki z zaskakującą historią, która potrafi zszokować mieszkańców i odwiedzających. W Sevran, w Seine-Saint-Denis, dawna siedziba urzędu należy do takich miejsc. Za jej spokojnym fasadą kryje się dawny teren wiejski, fief du Fayet, którego zabudowania należą do epoki nowożytnej i w inwentarzach dziedzictwa często datowane są na XVIII wiek. Nie było to miejsce wyłącznie dla ferm i pomieszczeń gospodarczych: należało także do Alfreda Nobla, wynalazcy, przemysłowca i przyszłego twórcy Nagrody Nobla, zanim zostało kupione przez gminę i przekształcone w ratusz.

Początkowo miejsce nie było urzędem gminnym, lecz starym majątkiem ulokowanym w starym Sevran. Lenno Fayetu jest udokumentowane już od 1643 roku. Teren obejmuje wtedy dwór, gospodarstwo i inne budynki związane z życiem wiejskim. Dziś mówiąc o dawnej ratusz Sevran, nie mamy na myśli budynku wybudowanego od podstaw pod administrację gminy. Mówimy o miejscu, które początkowo należało do krajobrazu wiejskiego, w gminie o bardzo dawnych korzeniach. Sevran samo w sobie jest poświadczone już od wczesnego średniowiecza, a wieś była co najmniej od początku XIII wieku siedzibą parafialną.

Alfred Nobel kupuje tę nieruchomość w 1881 roku. Już w 1882 roku tworzy tu laboratorium do eksperymentów. Jego obecność w Sevran nie jest przypadkowa: rozwój Narodowej Fabryki Prochu Sevran-Livry stał się jednym z powodów osiedlenia się w gminie w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Jeżeli nazwisko tego naukowca wydaje się państwu znajome, intuicja was nie zawiedzie: chodzi o człowieka stojącego za słynną Nagrodą Nobla.

Gmina wykupiła tę nieruchomość 30 lipca 1892 roku, aby ulokować tu szkoły gminne i nowy ratusz. Wiadomo także, że zabudowania gospodarcze i stodoła zostały rozebrane w 1894 roku, podczas gdy budynek główny został zachowany i przystosowany do nowych funkcji publicznych aż do 2015 roku, kiedy to otwarto nowy ratusz.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.