Oblicze Paryża zmieniało się z biegiem czasu i czasami jesteśmy zaskoczeni, gdy na nowo odkrywamy przeszłość niektórych miejsc. Dotyczy to w szczególności dzielnicy Halles. W miejscu dzisiejszego Place Joachim-du-Bellay znajdował się niegdyś jeden z najważniejszych paryskich cmentarzy: Cimetière des Innocents.
Początki tego cmentarza sięgają czasów Merowingów i przez prawie 1000 lat znajdowały się na nim szczątki paryżan, aż do jego zamknięcia w 1780 r. Szacuje się, że pochowano tu dwa miliony paryżan. Pierwsza kaplica ku czci Saint-Michel została zbudowana tutaj, zanim została zastąpiona większym kościołem około 1130 roku na polecenie Ludwika VI Grubego. Był on poświęcony Świętym Niewiniątek, stąd jego nazwa.
Cimetière des Innocents, punkt orientacyjny w codziennym życiu paryżan
Opróczkościoła, masowych grobów i fontanny, na cmentarzu Innocents znajdowały się również dwa cele pustelnicze. Te małe cele mieściły pustelników, którzy następnie zostali otoczeni murem. Pierwszy Reclusoir des Innocents był najbardziej znanym w Paryżu. Miał on dwa zakratowane otwory, z których jeden otwierał się na zewnątrz, aby umożliwić wnoszenie jedzenia, a drugi otwierał się na wnętrze kościoła, aby umożliwić pustelnikowi uczestnictwo w ceremoniach religijnych.
Istnieją cztery nazwiska pustelników z Cimetière des Innocents. Pierwsza z nich, Alix La Bourgeotte, pozostawała w stanie odosobnienia przez 46 lat. Druga, Jeanne La Verrière, wyraziła chęć życia jako pustelnica, mimo żeAlix La Bourgeotte przebywała już w swojej celi przez 18 lat. Zbudowano więc drugą pustelnię. Renée de Vendômois, skazana za cudzołóstwo i zabójstwo męża, została skazana na dokończenie swoich dni w odosobnieniu. Czwartą znaną pustelniczką była wdowa Jeanne Pannoncelle.
Cmentarz ten był co najmniej bardzo popularny wśród paryżan. W ciągu dnia było to tętniące życiem miejsce spotkań, odwiedzane przez kupców i spacerowiczów. Kiedy jednak zapadała noc, cmentarz stawał się mniej popularny. Pochowano na nim szczątki z 22 paryskich parafii, a także ze szpitala Hôtel-Dieu, ciała ofiar Czarnej Śmierci z 1348 roku i niezidentyfikowanych osób z kostnicy Cité, w tym osób utopionych w Sekwanie i osób zmarłych na drodze publicznej, które następnie pochowano w masowych grobach.
Koniec cmentarza niewinnych
Było więc o wiele za dużo ciał jak na zbyt mały cmentarz. Mówiono również, że ziemia zje jego zwłoki w ciągu dziewięciu dni. Masowe groby zostały dodane wokół cmentarza, aby pomieścić kości, które zostały usunięte. Charnier des Lingères, znajdujący się po południowej stronie starego cmentarza, równolegle do rue de la Ferronnerie, wyróżniał się freskiem przedstawiającym danse macabre. Przedstawiał on szlachtę, przedstawicieli religijnych, chłopów, a nawet władców zmuszonych do podążania za zmarłymi, przypominając, że nikt nie mógł uniknąć tego losu.
Jednak po tysiącu lat działalności cmentarz, położony w samym sercu Paryża, był niezdrowy. Był tak przepełniony, że poziom gruntu był podobno o 2,50 metra wyższy niż poziom otaczających go ulic. Ponadto prawo z 1765 r. zabraniało tworzenia cmentarzy w miastach ze względu na brak czystości. Decydujące wydarzenie doprowadziło do ostatecznego zamknięcia Cmentarza Niewiniątek w 1780 roku. Pod ciężarem pochowanych tam zwłok ustąpiła przegroda, a szczątki paryżan wysypały się do piwnicy właściciela restauracji. Cmentarz został zniszczony w 1786 roku.
Pozostałości cmentarza Niewiniątek
Dziś niewiele pozostało z tego paryskiego cmentarza. Szczątki pochowanych tam osób znajdują się obecnie w paryskich katakumbach. Na Place Joachim-du-Bellay, Fontaine des Innocents była fontanną przylegającą doKościoła Niewiniątek, obecnie zniszczoną. Pod numerami 8 rue de la Ferronnerie i 15 rue des Innocents można zobaczyć łuki, które niegdyś podtrzymywały dwa masowe groby na cmentarzu. Pozostałości zachowały się również w Musée du Louvre i Musée Carnavalet.
Miejsce
Metro Châtelet-Les Halles
Châtelet
75001 Paris 1
Dostęp
Metro Châtelet (linie 1, 4, 7, 11, 14)
Ceny
Darmowy
