Catherine en Marie de Médicis, flamboyant en visionair, belichamen de Italiaanse dynastie die het aanzien van Parijs in de 16e en 17e eeuw heeft bepaald. Catherine, geboren in Florence in 1519, kwam op veertienjarige leeftijd naar Parijs om te trouwen met de toekomstige Hendrik II. Als koningin-weduwe en moeder van tien kinderen oefende ze een discrete maar formidabele macht uit over haar zonen en de Franse monarchie. Ze was gepassioneerd door architectuur, kunst en astrologie en introduceerde Italiaanse tuinen enpaleizenin de hoofdstad. Ze transformeerde het Louvre en de Tuileries tot symbolen van prestige en moderniteit.
Marie de Médicis, uit dezelfde familie, maar zonder directe band, zette dit erfgoed voort in het begin van de 17e eeuw. Als echtgenote van Hendrik IV en regentes voor Lodewijk XIII bleef ze de stad verrijken met iconische monumenten zoals de Fontaine Médicis in de Jardin du Luxembourg of het aquaduct van Médicis, dat de wil illustreert om schoonheid en praktische infrastructuur te combineren. Samen hebben Catherine en Marie de Médicis een blijvende erfenis achtergelaten in Parijs en Île-de-France , die de hoofdstad nog steeds met hun koninklijke stempel drukt.
Of u nu gepassioneerd bent door geschiedenis, een liefhebber bent van tuinen of nieuwsgierig bent naar koninklijke geheimen, deze wandeling door de hoofdstad dompelt u onder in het leven van koninginnen die Parijs hebben weten te transformeren tot een theater van macht en schoonheid.
Catherine de Médicis kwam op 14-jarige leeftijd uit Italië om met Hendrik II te trouwen en vestigde zich eerst in het Louvre, dat ze uitbreidde en verfraaide. Maar het was de bouw van het paleis van de Tuileries in 1564 die haar ambitie volledig onthulde: een modern, licht huis, open naar tuinen geïnspireerd op Florence. Van dit paleis, dat vandaag de dag verdwenen is, herinnert alleen de Jardin des Tuileries (1ᵉʳ) nog aan. Het werd in de 17e eeuw door Le Nôtre opnieuw aangelegd en is nog steeds het mooiste overblijfsel van zijn voorliefde voor perspectief en het ensceneren van macht.
In de voetsporen van verdwenen monumenten: Waar kun je de overblijfselen van het Tuilerieënpaleis in Parijs zien?
Wist je dat? De beroemde Tuilerieën Tuinen ooit een paleis herbergden. Het was het Palais des Tuileries. De overblijfselen van deze koninklijke residentie, die nu verdwenen is, liggen verspreid over de hele wereld. Hier vind je ze in Parijs. Klaar om het verleden van de hoofdstad te verkennen? [Lees verder]
Wist je dat? De Tuilerieën zijn opengesteld voor het publiek dankzij... Charles Perrault!
De Tuilerieën werden voor het publiek geopend dankzij de vasthoudendheid van een zekere Charles Perrault en hebben veel te danken aan deze verhalenverteller die niet alleen begaafd was met verhalen. Achter zijn werk is hij ook de verdediger van een Parijs waar kunst en natuur door iedereen gedeeld worden. [Lees verder]
Niet ver van het Louvre liet Catherinehet Hôtel de la Reine bouwen (rond 1570), op de huidige locatie van de Bourse de Commerce. Ze voegde er een zuil aan toe, nog steeds de Colonne Médicis genoemd, die eenastrologische uitkijktoren zou kunnen zijn, bedoeld voor haar Florentijnse adviseur Côme Ruggieri, om de sterren te bekijken en in de hemel de toekomst van het koninkrijk te lezen.
Catherine de Médicis werd in 1549 in de basiliek Saint-Denis tot koningin gekroond en ligt daar ook begraven naast haar kinderen, als symbool van haar invloed op de dynastie van de Valois en haar centrale rol in de koninklijke geschiedenis. Na haar dood in 1589 werd ze begraven in Blois, voordat haar lichaam werd bijgezet naast haar echtgenoot Hendrik II in de basiliek Saint-Denis. Hun marmeren grafmonument, gebeeldhouwd door Germain Pilon, getuigt van de Italiaanse verfijning en religieuze gevoeligheid van de koningin.
Ontdek de geschiedenis van de Basiliek van Saint-Denis, de necropolis van de koningen van Frankrijk in Saint-Denis (93)
Wat dacht je van een (her)ontdekking van de Basiliek van Saint-Denis? Dit religieuze gebouw in Saint-Denis (93), dat op de monumentenlijst staat, herbergt de necropolis van de koningen van Frankrijk en is een must voor geschiedenisfanaten en nieuwsgierigen naar het erfgoed van de regio. Wij vertellen je er alles over! [Lees verder]
De Medici-fontein werd rond 1630 in opdracht van Marie de Medici ontworpen door Tommaso Francini, een waterbouwkundig ingenieur van Florentijnse afkomst. De barokke stijl, de met mascarons versierde grot en het schaduwrijke bassin doen denken aan Toscaanse tuinen. De fontein, gelegen aan de oostkant van het Palais du Luxembourg (6ᵉ), blijft een van de meest romantische plekken van Parijs.
De Jardin du Luxembourg, een exotische omgeving in hartje Parijs
De Jardin du Luxembourg in Parijs is een populair park bij Parijzenaars, die het "le luco" noemen, en toeristen. Het is een bucolische, levendige tuin die een genot is voor degenen die ervoor kiezen om er doorheen te wandelen, vooral met de komst van het warmere weer! [Lees verder]
Op basis van een idee van Hendrik IV, dat werd overgenomen door Marie de Médicis, werd een infrastructuur aangelegd volgens het tracé vanhet oude Romeinse aquaduct om vanaf 1623 de Parijse fonteinen van water te voorzien.
Waar kun je in de voetsporen van de Aqueduc Médicis de laatste overblijfselen vinden in het 14e arrondissement?
Tegenwoordig stroomt het water gemakkelijk onder onze voeten door, maar er was een tijd dat een aquaduct, het aquaduct van Médicis, met meer moeite water uit Rungis transporteerde. Hoewel het vandaag de dag minder bruikbaar is dan in de 17e eeuw, zijn er nog steeds een paar overblijfselen te ontdekken tijdens een wandeling door het 14e arrondissement. [Lees verder]
Het Maison du Fontainier: een van de laatste ondergrondse overblijfselen van het Aqueduc Médicis in Parijs
In het Maison du Fontainier, in het hart van het 14e arrondissement, vind je de laatste glimp van het aquaduct van Médicis. Dit ondergrondse overblijfsel staat op de monumentenlijst en opent alleen zijn deuren tijdens rondleidingen om de geschiedenis van het water in de hoofdstad te ontdekken. [Lees verder]
prijzen
Gratis
