Ukryty we wspaniałym ogrodzie w 16. dzielnicy Paryża, naprzeciwko wieży Eiffla, Maison de Balzac jest jednym z mało znanych skarbów stolicy. Nie ma lepszego sposobu na odkrycie jedynego paryskiego domu pisarza, widocznego do dziś, niż podczas Nuit des Musées! To wydarzenie kulturalne odbywa się co roku wiosną, z programem bezpłatnych wieczornych wizyt, którym często towarzyszą specjalne wydarzenia. To niezwykły sposób na zanurzenie się w naszym dziedzictwie.
Maison de Balzac, dom słynnego pisarza i jego sekretny ogród z widokiem na wieżę Eiffla.
Maison de Balzac, jeden z domów słynnego pisarza, jest jedną z literackich perełek stolicy, położoną w 16. dzielnicy Paryża. Ten dom-muzeum szczyci się również niesamowitym ogrodem z widokiem na Wieżę Eiffla, a także kawiarnią. [Czytaj więcej]
W sobotę 23 maja 2026 r., muzeum poświęcone Honoré de Balzacowi zaprasza nas na 22. edycję Nocy Muzeów w Paryżu. Przyjdźcie obejrzeć dom, w którym ukończono całe Komedia ludzka, i dajcie się porwać duchowi jednego z największych francuskich pisarzy.
Maison de Balzac mieści liczne portrety artysty i jego bohaterów, a także obrazy, ryciny i rysunki. Muzeum daje nam świeże spojrzenie na arcydzieło Balzaca i sprawia, że chcemy ponownie przeczytać wszystkie jego powieści!
W ramach Nocy Muzeów 2026 Dom Balzaka zaprasza na wyjątkowy wieczór aż do godziny 22:00.
„Nieszczęście, które potrafiłby spotkać mężczyzna o dobrym obyciu lub kobieta na topie, to uczestniczyć w czytaniu w salonie” ([Balzac], Moda, 20 listopada 1830)
Salony w XIX wieku odgrywały decydującą rolę w upowszechnianiu myśli. Spadkobiercy XVIII-wiecznych form towarzyskich zaczynają stawiać na literaturę i sztukę, nie zapominając jednak o salonowej prosektorium. Zostają nazwane cénacle, termin wymyślony przez Sainte-Beuve i upowszechniony przez Hugo. Balzac sam wyobraża sobie cénacle w »Straconych iluzjach«, wokół Daniela d’Artheza.
Tam toczy się rozmowa, śpiew, taniec, recytacja; przede wszystkim – przerabia się tam własne dzieła. Miejsce lektur i sporów, salon daje pisarzowi pierwszy odbiorczy publiczność przed publikacją: doświadczone, wyselekcjonowane grono paryskiej elity intelektualnej, które może szerzyć i rozsłaniać jego twórczość.
Podczas tej nowej Nocy muzeów zaprosimy was, byście razem z Balzakiem od etydu literackiego do muzycznego brzmienia przeszli przez cztery salony, które ukształtowały romantyczną epokę: salon Juliette Récamier przy Abbaye-aux-Bois, salon Charlesa Nodiera przy Arsenal, cénacle Victora Hugo przy rue Notre-Dame-des-Champs oraz salon Delphine de Girardin. Samantha Caretti, czytelniczka, i Florence Hennequin, wiolonczelistka, postarają się ożywić każdy z salonów epoki romantycznej i przypomnieć obecność Balzaka w sercu tych środowisk literackich i artystycznych, które były także miejscami trwałych przyjaźni.
Samantha CARETTI
Doktor literatury francuskiej i profesor nadzwyczajny literatury współczesnej Samantha CARETTI poświęciła swoją rozprawę literaturze romantycznej we Francji w czasach Restauracji oraz licznym artykułom o ówczesnych pisarzach, w tym o Balzaku w »Rok Balzaka«, 2002 („«Siła tkwi w jedności»: Balzac, współtwórca romantycznego przedsięwzięcia»).
Zaangażowana w szerzenie wiedzy o literaturze XIX wieku, pełni funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Custine, wiceprezesa Towarzystwa Chateaubrianda, sekretarza generalnego CL19 (Komitet Koordynacyjny Stowarzyszeń XIX wieku), organizuje liczne wydarzenia literackie i artystyczne oraz uczestniczy w koncert-lectures.
Florence HENNEQUIN
Po zakończeniu studiów w Narodowej Korpusie Muzycznym w Paryżu Florence Hennequin wstępuje do Orkiestry Regionalnej Bretanii. Po sześciu latach gry symfonicznej wraca do Paryża, by poszerzyć muzyczne horyzonty. Występuje m.in. w Opéra National de Paris oraz w licznych zespołach i zespołach narodowych i międzynarodowych.
Jej gusta muzyczne skłoniły ją do równoczesnego zgłębiania teatru muzycznego (Palais de Chaillot, Châtelet, Opéra Comique, Teatr Mogador, Marigny, Comédie-Française). Regularnie występuje w kameralnych składach z muzykami z Orkestri Narodowego Francji. Obecnie na tournée z musicalem »Les Misérables«, występuje na scenie Teatru Montparnasse w »Balladzie Souchona« z Comédie-Française, spektakl w reżyserii Françoise Gillard.
19:15-19:45 : Salon Madame de Récamier
20:00-20:30 : Salon Charlesa Nodiera
20:45-21:15 : Salon Victora Hugo
21:30-22:00 : Salon Delphine de Girardin
„Nieszczęście, którego człowiek towarzyski lub modna dama nie uniknie, to uczestniczyć w czytaniu w salonie” ([Balzac], La Mode, 20 listopada 1830)
Salony w XIX wieku odgrywają kluczową rolę w rozprzestrzenianiu myśli. Spadkobiercy XVIII-wiecznych form towarzyskości, ewoluują ku większemu naciskowi na literaturę i sztukę, nie ograniczając jednak światowej szyku. Zyskują nową nazwę – cénacle – termin wymyślony przez Sainte‑Beuve’a i szeroko stosowany przez Hugoa. Balzac sam wyobraża sobie cénacle w powieści Iluzje utracone, wokół Daniela d’Artheza.
Rozmowy, śpiewy, tańce, deklamacje; przede wszystkim – wystawianie własnych dzieł na próbę. Miejsce spotkań i dyskusji, salon staje się dla pisarza pierwszym audytorium przed publikacją: wyselekcjonowana publiczność, będąca elitem intelektualną Paryża, która może rozpowszechniać i rozświetlać jego twórczość.
Podczas tej nowej Nocy muzeów zaprosimy Państwa, by wraz z Balzakiem przemierzyć cztery salony epoki romantycznej w literaturze i muzyce: salon Juliette Récamier w Abbaye-aux-Bois, salon Charles’a Nodiera w Arsenal, cénacle Victora Hugo na rue Notre-Dame-des-Champs oraz salon Delphine de Girardin. Samanta Caretti, lektorka, i Florence Hennequin, wiolonczelistka, postarają się przybliżyć każdy z salonów epoki romantycznej i przywołać obecność Balzaka w sercu tych literackich i artystycznych towarzystw, które były także miejscem trwałych przyjaźni.
SAMANTHA CARETTI
Doktor literatury francuskiej i profesor z tytułem agrégée, Samantha CARETTI poświęciła swoją pracę magisterską literaturze romantycznej we Francji za czasów Restauracji oraz licznym artykułom o ówczesnych pisarzach, w tym Balzacu w L’Année balzacienne, 2002 („„Zjednoczenie siłą”: Balzac, współtwórca romantycznego przedsięwzięcia”).
Zaangażowana w popularyzację i upowszechnianie literatury XIX wieku, stoi na czele Stowarzyszenia Przyjaciół Custine, wiceprzewodniczy Stowarzyszeniu Chateaubrianda, sekretarz-generalny CL19 (Komitet Łączności Stowarzyszeń dwudziestowiecznych), organizuje liczne wydarzenia literackie i artystyczne, a także bierze udział w koncert‑lekturach.
FLORENCE HENNEQUIN
Po ukończeniu studiów w Narodowej Konserwatorium Paryża, Florence Hennequin dołącza do Orkiestry Regionalnej Bretanii. Po sześciu latach muzyki symfonicznej wraca do Paryża, aby eksplorować nowe horyzonty brzmieniowe. Występuje m.in. w Opéra National de Paris oraz w licznych orkestrach i zespołach krajowych i międzynarodowych.
Jej wszechstronne upodobania prowadzą ją również ku muzycznemu teatrowi (Palais de Chaillot, Châtelet, Opéra Comique, Teatr Mogador, Marigny, Comédie-Française). Regularnie występuje w muzyce kameralnej z muzykami z Orchestre National de France. Obecnie w trasie z „Les Misérables”, scenicznie w teatrze Montparnasse w „Balladzie Souchona” z Comédie-Française, sztuka w reżyserii Françoise Gillard.
19:15-19:45 : Salon Madame de Récamier
20:00-20:30 : Salon Charles’a Nodiera
20:45-21:15 : Salon Victora Hugo
21:30-22:00 : Salon Delphine de Girardin
„Nieszczęście, którego nie może uniknąć człowiek towarzyskiego obcowania ani modna dama, to uczestniczenie w czytaniu w salonie” ([Balzac], La Mode, 20 listopada 1830 r.)
Salony w XIX wieku odgrywały wiodącą rolę w rozpowszechnianiu myśli. Spadkobiercy form towarzyskości XVIII wieku, ewoluowały, przyznając literaturze i sztuce większe miejsce niż powściągającej mondanosti, bez całkowitego wymazania tej ostatniej. Zyskały nowe określenie – cénacle, nazwa ukuwana przez Sainte-Beuve’a i popularna dzięki Hugo. Balzac sam wyobraża sobie cénacle w „Iluzjach utraconych”, wokół Daniela d’Artheza.
Tam toczą się rozmowy, śpiewa się, tańczy i recytuje; przede wszystkim – wystawia się na próbę własne twórczości. Miejsce czytań i debaty, salon daje pisarzowi pierwszy audytorium przed wydaniem: wybierany publiczność, składająca się z paryskiej elity intelektualnej, która potrafi rozpowszechniać i promować dzieło.
Podczas tegorocznego nowe Nocy muzeów zapraszamy do wspólnego przeżycia z Balzakiem, w literaturze i muzyce, czterech salonów, które kształtowały wiek romantyzmu: salon Juliette Récamier w Abbaye-aux-Bois, salon Charlesa Nodiera w Arsenal, cenacle Victora Hugo na rue Notre-Dame-des-Champs oraz salon Delphine de Girardin. Samantha Caretti, czytaczka, i Florence Hennequin, wiolonczelistka, doprowadzą do odtworzenia każdego z tych salonów epoki romantycznej i przypomnienia obecności Balzaca w sercu tych towarzyskich sfer literackich i artystycznych, będących także miejscem trwałych przyjaźni.
Samantha CARETTI
Doktor literatury francuskiej i profesor mianowany literatury nowożytnej, Samantha CARETTI poświęciła swoją pracę magisterską literaturze romantycznej we Francji okresu Restauracji oraz licznym artykułom o ówczesnych pisarzach, w tym Balzacu w „L’Année balzacienne”, 2002 (« „Siła tkwi w jedności”: Balzac współpracownik romantycznego przedsięwzięcia »).
Zaangażowana w popularyzację i rozpowszechnianie literatury XIX wieku, jest prezesem Towarzystwa Przyjaciół Custine, wiceprezesem Towarzystwa Chateaubrianda, sekretarzem generalnym CL19 (KOMITET ŁĄCZNY Stowarzyszeń XIX wieku), organizuje liczne wydarzenia literackie i artystyczne oraz bierze udział w koncertowo–lektorskich wystąpieniach.
Florence HENNEQUIN
Po zakończeniu studiów w Narodowej Konserwatorium Paryża Florence Hennequin dołącza do Orkiestry Regionalnej Bretanii. Sześć lat muzycznego symfonicznego brzmienia później wraca do Paryża, by otworzyć się na nowe horyzonty muzyczne. Występuje m.in. w Opéra National de Paris oraz w kilku orkiestrach i zespołach krajowych i międzynarodowych.
Jej szerokie gusta skłaniają ją jednocześnie do specjalizacji w teatrze muzycznym (w Palais de Chaillot, w Châtelet, w Opéra-Comique, w teatrze Mogador, Marigny, w Comédie-Française). Regularnie gra w kameralnie z muzykami z French National Orchestra. Obecnie w trasie z „Les Misérables”, występuje na scenie teatru Montparnasse w „Balladzie Souchona” z Comédie-Française, inscenizowanej przez Françoise Gillard.
19:15–19:45: Salon Madame de Récamier
20:00–20:30: Salon Charlesa Nodiera
20:45–21:15: Salon Victora Hugo
21:30–22:00: Salon Delphine de Girardin
„Nieszczęście, któremu nie sposób uniknąć dżentelmenowi towarzyskiemu ani modnej kobiecie, to bycie świadkiem czytania w salonie” ([Balzac], Moda, 20 listopada 1830)
Salony w XIX wieku odgrywają wiodącą rolę w rozpowszechnianiu myśli. Będąc spadkobiercami XVIII‑wiekowych form towarzyskości, ewoluują, by położyć większy nacisk na literaturę i sztukę niż na mondanità, bez całkowitego wyłączenia tej ostatniej. Zyskują nową nazwę — cénacle — termin wymyślony przez Sainte‑Beuve’a i przyswojony przez Hugo. Sam Balzac wyobraża sobie cénacle w „Utraconych złudzeniach”, wokół Daniela d’Artheza.
Tu toczącą się rozmowę, śpiew, tańce i deklamacje; przede wszystkim — wystawianie dzieł na próbę. Miejsce lektur i dyskusji, salon daje pisarzowi pierwsze audytorium przed drukiem: wyselekcjonowaną publiczność, składającą się z paryskiej elity intelektualnej, zdolną szerzyć i promować jego twórczość.
Podczas tej nowej Nocy muzeów zaproszeni będziecie, by wraz z Balzakiem w literaturze i muzyce przejść czterema salonami, które odcisnęły piętno na epoce romantyzmu: salon Juliette Récamier w Abbaye-aux-Bois, salon Charlesa Nodiera w Arsenal, cénacle Victora Hugo przy rue Notre-Dame-des-Champs, a także salon Delphine de Girardin. Samantha Caretti, czytelniczka, i Florence Hennequin, wiolonczelistka, postaramy się ożywić każdy z tych salonów epoki romantycznej i przybliżyć obecność Balzaka w sercu tych towarzyskich kręgów literackich i artystycznych, które były także miejscem trwałych przyjaźni.
Samantha CARETTI
Doktor nauk humanistycznych w zakresie literatury francuskiej i profesor nadzwyczajna literatury nowożytnej, Samantha CARETTI poświęciła swoją pracę doktorską literaturze romantycznej we Francji w czasach Restauracji oraz licznym artykułom o pisarzach tej epoki, w tym o Balzacu w „L’Année balzacienne”, 2002 („„L’union fait la force”: Balzac, współtwórca romantycznego przedsięwzięcia”).
Zaangażowana w popularyzację i upowszechnianie literatury XIX wieku, pełni funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Custine’a, wiceprezesa Towarzystwa Chateaubrianda, sekretarz generalny CL19 (Komitetu Łączności Stowarzyszeń dwudziestowiecznych), organizuje liczne wydarzenia literackie i artystyczne oraz uczestniczy w koncert-czytaniach.
Florence HENNEQUIN
Po ukończeniu studiów w Wydziale Muzycznym konserwatorium w Paryżu, Florence Hennequin dołącza do Orkiestry Regionalnej Bretanii. Po sześciu latach muzyki symfonicznej wraca do Paryża, by poszerzyć musicalne horyzonty. Występuje m.in. w Opéra National de Paris, a także w kilku krajowych i międzynarodowych orkiestrach i zespołach.
Jej szerokie zainteresowania skłoniły ją do równoczesnego zgłębiania muzyki teatralnej (w Palais de Chaillot, w Théâtre du Châtelet, w Opéra Comique, w Théâtre Mogador, Marigny, Teatrze Comédie-Française). Regularnie występuje w kameralnej z muzykami z Orchestre National de France. Obecnie w trasie z „Les Misérables”, scenicznie pojawia się w teatrze Montparnasse w „Balladzie Souchona” z Comédie-Française, spektakl w reżyserii Françoise’a Gilliarda.
19h15-19h45 : Salon Madame de Récamier
20h-20h30 : Salon Charlesa Nodiera
20h45-21h15 : Salon Victora Hugo
21h30-22h00 : Salon Delphine de Girardin
Niezależnie od tego, czy jesteś bezwarunkowym fanem pisarza, czy też chcesz odkryć tego francuskiego autora, zachęcamy do odwiedzenia Maison de Balzac podczas Nuit des Musées! Idziemy, przyjaciele?
Daty i harmonogramy
W dniu 23 maj 2026
Miejsce
House of Balzac
47, rue Raynouard
75116 Paris 16
Ceny
Darmowy
Oficjalna strona
www.maisondebalzac.paris.fr
Maison de Balzac, dom słynnego pisarza i jego sekretny ogród z widokiem na wieżę Eiffla.
