To wiadomość, która dla stałych bywalców nabrzeża François-Mauriac w 13ᵉ arrondissement Paryża wywołuje efekt zimnego prysznica. pływający basen Joséphine Baker, ta unikalna flisowa-kathol – właściwie barek-basen zakotwiczona na Sekwanie, zostanie definitywnie zamknięta przed końcem 2026 roku. Powód? Stan techniczny uznany przez Miasto Paryż za nieodwracalny, co potwierdziło miasto, informację ujawnioną przez Actu Paris i szerzej relacjonowaną przez Le Parisien. Dwadzieścia lat po inauguracji to koniec dla jednego z najniestotniejszych obiektów paryskiej baignade parisienne.
Uroczyste otwarcie w lipcu 2006 roku miało miejsce dzięki prezydentowi miasta Paryża, Bertrandowi Delanoë, a pływalnia została nazwana imieniem amerykańskiej piosenkarki Joséphine Baker, urodzonej w 1906 roku, której setna rocznica urodzin właśnie była obchodzona. Zaprojektowana przez architekta Roberta de Busni, ta konstrukcja ze szkła i stali, utrzymywana na powierzchni przez dwadzieścia metalowych pływaków, wyróżniała się rzadko spotykaną cechą — w lecie otwierany był dach, co zamieniał dwa baseny w otwartą strefę pływania na świeżym powietrzu. Trzeba było tylko skorzystać z basenu sportowego o powierzchni 250 m² lub brodzika o łącznej powierzchni 50 m² dla najmłodszych, a także z solarium, saun, hammamu, jacuzzi i sali fitness. Dla wielu mieszkańców 13. dzielnicy Paryża to było o wiele więcej niż tylko pływalnia.
Przygoda budowy rozpoczęła się w lipcu 2004 roku na stoczniach w Ostendzie w Belgii oraz Tulcei w Rumunii, zanim poszczególne elementy zostały zmontowane w Rouen i konstrukcja dotarła do swojego stałego portu macierzystego we wrześniu 2005 roku, u stóp Biblioteki François-Mitterrand. To przedsięwzięcie bez precedensu dla urządzenia, które niebawem zaczęło przynosić liczne kłopoty.
Pod koniec 2006 roku basen doznał pożaru, a potem prawie zatonął wskutek błędu obsługi w listopadzie 2007, pozostając zamknięty przez kilka miesięcy, aż 21 lipca 2008 został ponownie otwarty. To dopiero początek długiej serii technicznych zamknięć, problemów z glazurą i przeglądów konserwacyjnych co pięć lat, wymuszonych przez status prawny statku nie napędzanego. W grudniu 2017 roku raport Regionalnej Izby Kontroli już wskazywał na problemy w zarządzaniu i koszty dwukrotnie przewyższające średnią dla basenów paryskich, wynoszące 21,69 euro na jednego użytkownika.
Pełna diagnoza przeprowadzona w 2021 roku ostatecznie zamyka temat wyposażenia. Eksperci wskazali na duże odkształcenie konstrukcyjne barki, które nazywane jest przez nich „efektem bananowym”, wpływające na jej stabilność, a także na pęknięcia w betonowych żaglach, co stwarza realne ryzyko wnika wody. Do tego dochodzi zaawansowana korozja, powszechne zawilgocenie i rosnące zagrożenia w sieciach energetycznych. Obecna certyfikacja wygasa 16 maja 2026 roku.
Wobec takiego obrazu miasto Paryż podjęło decyzję. Odnowienie kosztowałoby co najmniej 7,5 miliona euro, obejmując renowację powłoki, wzmocnienia konstrukcyjne i roczne koszty utrzymania, bez żadnej gwarancji trwałości na więcej niż kilka lat. Od samego projektu długość życia basenu szacowano na około piętnaście lat, co wpisuje pływalnię Baker w jej historyczny status, choć nie pociesza to jej wiernych zwolenników.
Basen Joséphine Baker wciąż działa na razie. Miasto Paryż zwróciło się do prefekta regionu o przedłużenie jego eksploatacji do wiosny 2027 roku, pod warunkiem zachowania norm bezpieczeństwa i uzyskania odpowiednich zezwoleń regulacyjnych. W międzyczasie samorząd przypomina, że bezpłatny teren kąpielowy na Sekwanie w Bercy (dzielnica XII), naprzeciwko, zostanie ponownie otwarty w lipcu 2026 roku. To otwarte na zewnątrz rozwiązanie w tej części miasta, choć nie zastąpi krytej pływalni.
W dłuższej perspektywie miasto stawia na wybudowanie nowego basenu na terenie Georges Carpentier, przy ulicy Masséna w 13. dzielnicy, który ma być lepiej dopasowany do potrzeb użytkowników i obowiązujących wymogów. Zobaczymy, co z tego wyniknie.
Aby sprawdzić godziny otwarcia i dostępne terminy, zajrzyj na oficjalną stronę basenu Joséphine Baker, usytuowanego przy Quai François-Mauriac w XIII. dzielnicy, do którego dojedziesz metrem, linia 6, stacja Quai de la Gare.
Trudno powstrzymać odrobinę nostalgii wobec zamknięcia tego miejsca, które nosiło w sobie pewien obraz paryskiego pływania — miasta pogodzającego się z własną rzeką. Choć decyzja ta jest zrozumiała z technicznego i finansowego punktu widzenia, pozostawia po sobie pustkę, którą trudno w tej chwili wypełnić. Warto to przeżyć, dopóki czas na to jest: ostatnie pływanie żabką, wzrok utkwiony w paryskie niebo.
Miejsce
Basen Josephine Baker
Quai François Mauriac - Port de la Gare
75013 Paris 13
