Fantazje Ogrodowe w Miesiącu Moliera: teatr zapuszcza korzenie w Królewskim Ogrodzie

Fantazje Ogrodowe prezentowane w Potager du Roi w Wersalu, 6, 7 i 13 czerwca 2026 roku, w ramach 30-lecia Miesiąca Moliera. Koncepcja Stéphanie Tesson we współpracy z Phénomème et Cie, ten teatralny spacer wzmacnia rozmowę o warzywach, owocach, roślinach i owadach poprzez teksty współczesnych autorów.

Ogród ma coś do powiedzenia... Fantazje Ogrodowe są prezentowane w Ogrody Królewskie w Wersalu, w sobotę 6, w niedzielę 7 i w sobotę 13 czerwca 2026, w ramach 30. rocznicy Miesiąca Moliera, z kilkoma pokazami o godzinach 17:00, 17:30, 18:00, 18:30 i 19:00. Pomysłodawczyni i organizatorka Stéphanie Tesson we współpracy z Phénomène i Cie, spektakl łączy etiudy napisane przez współczesnych autorów, wśród których Christophe Barbier, Amélie Nothomb, Élisabeth Quin, Jean-Michel Ribes, Anne Sylvestre, Sylvain Tesson, Murielle Magellan, Sébastien Thiéry czy Sébastien Lapaque. Zasada opiera się na prostej obietnicy: oddać głos naturze, tam gdzie teatr, już w XVII wieku, chętnie wkradał się między ogrody, alejki i gaje.

Z Fantazje Warzywne, Mikroświatowe i Bucolijne, owoce, warzywa, rośliny i owady porzucają swoją rolę dekoru, by zabrać głos. Spektakl składa się z wyznań, piosenek, dialogów i krótkich scenek, w których świat roślin staje się pełnoprawnym bohaterem. Spotkamy tam zielone, zadziorne, psotne głosy, czasem wręcz pikantne, w duchu, który bawi się słowem równie mocno co wyobraźnią ogrodu. Tutaj natura nie zadowala się biernym kontemplowaniem: komentuje, odpowiada, bawi się i może przypomnieć ludziom ich własne sprzeczności.

Ten projekt nie wychodzi znikąd. Został wyobrażony w 2003 roku we współpracy z Françoisem de Mazièresem, te Fantazje następnie ukazały się w trzech tomach wydanych przez L’Avant-Scène Théâtre. Z okazji rocznicy Miesiąca Moliera powracają w formie „bukietu ziół” (bouquet garni), w miejscu, które nadaje całości sens. Potager du Roi to nie tylko malownicze tło: przedłuża duch spektaklu, czyniąc ogród przestrzenią zabawy, słuchania i przemieszczania się. Teatr tu dosłownie zapuszcza korzenie, na tej ziemi, związanej z historią Wersalu i sztuką życia Wielkiego Wieku.

Spektakl opiera się na przystępnej, rodzinnej i literackiej wyobraźni, z upodobaniem do baśni, psot i dwuznaczności. Zapowiedziane teksty sugerują formę krótką, żywą, fragmentaryczną, w której każda etiuda otwiera małe okno na to, co się dzieje. Nie jest to sztuka o jednej osi fabularnej, lecz raczej podróż przez głosy i sytuacje, na skrzyżowaniu teatru, spaceru i sielskiego świętowania. Ton może zyskać dzięki wiejskiej, nie naiwnej nutce: za warzywami gaworzącymi i owadami, które zapraszają się nawzajem, kryje się także sposób, by na nowo umieścić naturę w centrum opowieści.

Potagowe Fantazje, których realizatorem jest Les Fantaisies Potagères, a także Mois Molière zapraszają, by wyczulić ucho na to, co uważamy za ciszę. W festiwalu obchodzącym swoją trzydziestą rocznicę ten powrót do Ogrodu Króla jawi się jako plennie skromny ukłon: zasadzić teatr pośród owoców, roślin i bujnych ziół i przypomnieć, że scena może też mieścić się w alejce, w rabacie lub w szmerze liści. Trudno powiedzieć, co warzywa naprawdę będą miały do przekazania widzom: zielone prawdy, być może, albo kilka dojrzałych, zaskakujących kroków!

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.