Grave, pierwszy pełnometrażowy film Julia Ducournau, trafi na HBO Max 15 maja 2026 roku. W kinach we Francji ukazał się 15 marca 2017, ten francusko-belgijski film grozy odcisnął się w Tygodniu Krytyków na Festiwalu w Cannes, zanim potwierdził wyjątkową drogę jej reżyserki, kilka lat wcześniej niż Titane.
Grave
Film | 2017
Dostępny na HBO Max w dniu 15 maja 2026 roku
Dramat, horror | Czas trwania: 1 godzina 38 minut
Reżyseria: Julia Ducournau | Scenariusz: Julia Ducournau | W obsadzie Garance Marillier, Ella Rumpf, Rabah Naït Oufella
Kraj pochodzenia: Francja, Belgia
Zakaz dla widzów poniżej 16 lat
W Grave Justine, błyskotliwa nastolatka pochodząca z wegetariańskiej rodziny i związana z weterynarią, trafia do szkoły weterynaryjnej, gdzie studiuje już jej starsza siostra. Podczas inicjacji zostaje zmuszona do zjedzenia surowego mięsa po raz pierwszy. To przewinienie wywołuje fizyczną i psychiczną metamorfozę, która kieruje fabułę w stronę body horroru.
Pokazany podczas Semaine de la Critique w 2016 roku, film zdobył nagrodę FIPRESCI i od tego czasu dopisują mu kolejne laury, w tym Grand Prix Festiwalu w Gérardmer w 2017 roku oraz Nagrodę Louis-Delluc za debiut. Jego reputacja rosła również dzięki głośnym pokazom na festiwalach, zwłaszcza w Toronto, gdzie niektóre projekcje budziły u widzów niemały dyskomfort.
Krytyka redakcji, opublikowana przy premierze filmu:
Grave nie trafia jeszcze do francuskich kin, a i tak wyprzedza swoją reputacją. To dzieło Julii Ducournau wywołuje już dreszcze grozy z powodu omdlenia wazowagalnego dwóch widzów podczas premiery w Toronto. Zastanawiamy się więc: czy ten film jest aż tak „grave”?
Dawno temu była Justine, młoda dziewczyna niezwykle uzdolniona, na pierwszy rzut oka równie łagodna co naiwna. Jej rodzinie także przypisuje się wegetarianizm i zawód weterynarza. Dlatego naturalnie podąża tym samym tropem. Gdy ma wkroczyć do szkoły weterynaryjnej, jej życie bierze drastyczny zwrot — bo z wegetarianki stanie się kanibalką.
No cóż, tak to brzmi i biorąc pod uwagę reputację tego filmu, spodziewamy się prawdziwej rzezi krwi. A jednak film jest mniej krwawy, niż mogłoby się wydawać. Mimo to pozostaje całkiem niepokojący.
W Grave, często jesteśmy w sferze sugestii. Obrazy symboliczne delikatnie przygotowują nas na zejście Justine w otchłań. Światła samochodu gasną, pluszowa zabawka w kształcie jagnięcia zawieszona... Pojawiają się drobne wskazówki, podobne do ostrzeżeń, które dostrzegamy tylko my.
Przebieg historii jest nacechowany ironią. Podczas przyjęcia na wydział weterynarii Justine jest zagubiona, jej spojrzenie jest wytrącone ze równowagi, a w jej oczach widać lęk, gdy przygotowuje się do stawienia czoła próbie inicjacji. Nowicjusze są jak bydło, posłuszni starszym studentom, podążają za ruchem. Podczas gdy młoda kobieta stara się pozostać wierna swoim zasadom, namawia się ją, by nie buntować się i spełniać to, o co ją proszą, nawet gdy chodzi o zjedzenie mięsa. I właśnie wtedy, nagle, sytuacja wymyka się spod kontroli. Role się odwracają.
Do roli Justine Julia Ducournau wybrała Garance Marillier, której już powierzyła główną rolę w swoim krótkim metrażu Junior. Gratulujemy trafnego wyboru tej młodej aktorki, która doskonale wciela Justine. Na początku filmu, kiedy widzimy tę studentkę w całej niewinności, trudno uwierzyć, że z jej postaci wyrośnie ktoś tak mroczny. A jednak, gdy baranek zmienia się w wilka wśród owiec, jej aktorstwo wywołuje u widzów dyskomfort. Jej zwierzęcy wzrok, wargi wygięte w sarnie, a drapieżny sposób bycia nie pozostawiają wątpliwości: Justine stała się drapieżnikiem.
Drugim mocnym punktem tego filmu jest muzyka. Czasem potrafi tworzyć wyraźny kontrast wobec sceny, lecz moment przełomowy Justine, gdy naprawdę wchodzi w mrok, wybrzmiewa przerażającym utworem o gotyckich wpływach. Wyreżyserowany przez angielskiego kompozytora Jim Williams, ta ścieżka dźwiękowa pomaga wciągnąć nas w świat dzieła i czasem nawet wyznacza ton emocji, które powinniśmy odczuwać bardziej dojmująco niż same obrazy.
Film łączy humour noir i grozę. Codzienne sceny, w których łatwo się rozpoznać, brutalnie przerywane są nieoczekiwanym zwrotem akcji. Oprócz kanibalizmu Grave porusza kilka tematów, takich jak dokuczanie i upokorzenie, które może towarzyszyć, homoseksualność, a także ogólne nękanie. Mimo to trudno dostrzec ewentualny przekaz stojący za dziełem. Szkoda również zakończenia, które можно przewidzieć już w połowie filmu.
Grave to mimo wszystko dość wyjątkowe dzieło, które przynajmniej z grubsza można klasyfikować jako gatunek horror.
Zwiastun filmu Grave:
Aby iść dalej, zapoznaj się także z naszą selekcją najnowszych pozycji HBO Max na maj nowości HBO Max w maju, naszym przewodnikiem po nowościom streamingowym na wszystkich platformach oraz dzisiejszym wyborem Co oglądać dziś w streamingu.
