In het midden van de 19e eeuw, tijdens het Tweede Franse Keizerrijk, krijgt Gabriel Davioud, de hoofduitvoerder van de architectuurdiensten van de Stad Parijs, een belangrijke opdracht van baron Haussmann. Terwijl de grote boulevards en parken uit de grond rijzen, moet hij zorgen voor de inrichting van deze nieuwe, open ruimtes.
Vanaf de jaren 1860 wordt de zogenaamde "Davioud"-bank op talloze plekken in Parijs geplaatst. Het doel? Het democratiseren van stedelijk rusten, dat voorheen enkel voorbehouden was aan privé- of betaalde tuinen, en Parijzenaars aansporen om deze nieuwe ontspanningsplaatsen eigen te maken en te ontdekken via wandelen en recreëren.
Daviouds’ genius zat in de elegantie van de constructie. In tegenstelling tot gewone bankjes, heeft het klassieke Parijse model vaak een dubbele zitting: twee rugleuningen die tegen elkaar aan staan. Deze opzet maakt het mogelijk om aan de ene of de andere kant van de promenade te zitten, waardoor je twee verschillende uitzichten op de stad krijgt.
Zijn gietijzeren voeten zijn versierd met plantmotieven die harmoniëren met de bomen langs de boulevards. Bovendien is de kromming van het hout zo ontworpen dat hij maximaal comfort biedt voor de rug — een ergonomische doorbraak voor zijn tijd.
Voordat Davioud kwam, was het zitten op straat zeldzaam en werd het vaak als verdacht of voorbehouden aan bedelaars beschouwd. Door deze bankjes op regelmatige plekken te plaatsen, gaf de stad iedereen ineens het recht: het recht om gratis te gaan zitten.
De bank is uitgegroeid tot het centrum van de wandeling, dat typisch Parijse concept van ronddwalen zonder doel. Het is het enige meubelstuk dat niks terugverwacht, en verwelkomt voorbijgangers van alle achtergronden met open armen.
Net als bij de Morris-columnen moest ook het Davioud-bankje de confrontatie met de moderniteit aangaan. Verschillende malen probeerden modellen in plastic of geperforeerd metaal het te vervangen. Maar de vastberadenheid van de Parijzenaars was ongekend krachtig.
Wist je dat dit donkergroen de iconische kleur is geworden voor straatmeubilair in Parijs?
Ontdek waarom Parijse banken, fonteinen en kiosken dit beroemde donkergroen dragen: een eerbetoon aan de natuur, visuele harmonie, modernisering in Haussmann-stijl en een handtekening van de identiteit van de hoofdstad. [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Wist je dat dit donkergroen de iconische kleur is geworden voor straatmeubilair in Parijs?
