Op een steenwop afstand van de Opéra Garnier, de Dix verplaatsen hun tafel. Op 31 oktober 1914 dringen de leden van de Académie Goncourt voor het eerst de deur van Drouant binnen, het restaurant aan de Place Gaillon dat al door journalisten, kunstenaars en schrijvers werd bezocht. De context ligt echter ver verwijderd van de opwinding van de rentrée littéraire: Frankrijk is al ruim 3 maanden in oorlog en de werking van de boekwereld is diep verstoord. Deze bijeenkomst zal toch een Parijse gewoonte vestigen die decennia lang zal meegaan.
Toen hun literaire genootschap in 1903 officieel van start ging, kwamen de academici onder meer samen in het Grand Hôtel en reikten ze daar hun allereerste prijs uit bij Champeaux, op de Bourse, aan John-Antoine Nau voor Force ennemie. Vanaf 1904 is het Café de Paris aan de avenue de l’Opéra hun vaste plek geworden. Ze blijven daar zo’n tien jaar, totdat de zaak sluit en ze een nieuwe plek moeten vinden.
Drouant wordt niet helemaal toevallig gekozen. Het restaurant werd in 1880 opgericht door Charles Drouant, een Elsasser die in Parijs woont, begonnen vanuit een bescheiden koffie-tobakzaak. De specialiteit, met name de oesters en zeevruchten, trekt steeds meer kunstenaars en schrijvers aan. Edmond de Goncourt zelf bezoekt de zaak in de laatste jaren van zijn leven, vaak vergezeld door Lucien Descaves, de toekomstige lid van de Académie die met zijn naam gedragen wordt.
Overleden in 1896, had Edmond de Goncourt in zijn testament voorzien in de oprichting van een société de 10 hommes de lettres, gefinancierd door zijn fortuin en belast met onder andere het jaarlijks toekennen van een prijs van 5000 frank aan een literaire werk. Familiaire conflicten vertragen de geboorte van de instelling, maar de vereniging wordt uiteindelijk in januari 1903 erkend als algemeen nut. Het idee van Edmond wordt dan een echte academie, met bijeenkomsten, discussies en al snel ook rituelen.
Op 31 oktober 1914 lijkt de ontmoeting bij Drouant nog lang niet op de zeer in de media gevolgde dagen die we tegenwoordig kennen. De academici moeten vooral bepalen hoe ze de prijs in oorlogstijd kunnen behouden. De mobilisatie verstoort de redactionele kalender: schrijvers staan aan het front, uitgevers vertragen hun activiteiten en verschillende boeken die vóór augustus waren aangekondigd, verschijnen uiteindelijk niet.
De kwestie bezet de Académie enkele weken lang. Op 19 december 1914 beslist zij uiteindelijk het Goncourt-prijs dit jaar niet toe te kennen. Ze vindt het onrechtvaardig om enkel werken te beoordelen die vóór de mobilisatie verschenen waren, terwijl andere nog bij de drukker lagen of door de oorlog vertraging opliepen. Het Goncourt-prijs 1914 wordt dus uitgesteld!
Het zal tot 1916 duren voordat deze nog openstaande Goncourt zijn winnaar vindt: Adrien Bertrand ontvangt achteraf het prijs 1914 voor L’Appel du sol. Op dezelfde dag gaat de prijs van het jaar 1916 naar Henri Barbusse voor Le Feu. De Académie Goncourt houdt vandaag nog steeds Adrien Bertrand op zijn lijst van 1914, met de aantekening dat de prijs pas in 1916 werd toegekend.
Intussen is Drouant hun huis geworden. De jureren nemen de gewoonte aan om zich daar te verzamelen rond een lunch, meestal op de eerste dinsdag van elke maand, buiten de zomervakantie. De Salon Goncourt op de eerste verdieping wordt uiteindelijk net zo belangrijk in de verbeelding van de prijs als de romans waaraan ze meedoen. De tafels van de leden, de besloten beraadslagingen en de bekendmaking van de winnaar voeden in de loop van de 20e eeuw een heel literaire ceremonie.
Een andere prijs zal deze verbinding tussen literatuur en de Place Gaillon verder versterken: de Renaudotprijs, opgericht in 1926, vestigt zich eveneens bij Drouant. De twee jury's publiceren er voortaan traditioneel hun uitslagen op dezelfde dag, waardoor het adres uitgroeit tot een van de meest bestudeerde plekken in Parijs tijdens de grote literaire prijzen !
Om verder te gaan:
Een korte geschiedenis van de grote restaurants van Parijs: Drouant, literaire tempel van de Prix Goncourt
Sinds 1880 is Drouant het trefpunt van de Prix Goncourt en de Franse literatuur. Deze elegante brasserie in het hart van het 2e arrondissement combineert al meer dan een eeuw klassieke gastronomie met literair erfgoed. [Lees verder]
Een instelling opgericht in 1880 in het tweede arrondissement van Parijs, zet het restaurant Drouant de grote, klassieke Franse bourgeoiskeuken voort onder leiding van chef-kok Romain Van Thienen. Tempel van de Goncourt-prijs, open elke dag. [Lees verder]
Dompel jezelf onder in het Parijs van vroeger en ontdek de legendarische en historische restaurants, bistro's en cafés waar kunstenaars, schrijvers en intellectuelen elkaar ontmoetten. [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Datums en tijdschema's
Op 31 oktober 2026
Plaats
Drouant
18, place Gaillon
75002 Paris 2
Routeplanner
Toegankelijkheid
Officiële site
drouant.com
Een korte geschiedenis van de grote restaurants van Parijs: Drouant, literaire tempel van de Prix Goncourt
Drouant : het legendarische Parijse restaurant van de Académie Goncourt nabij de Opéra
De mythische restaurants en cafés van het artistieke en literaire Parijs, de historische adressen
