Most Notre-Dame, od rzymskiego Grand-Pontu po „Most Diabla”

Most Notre-Dame przeszedł wiele modernizacji architektonicznych! Trzeba przyznać, że pod koniec XVIII wieku most był tak niebezpieczny, że zyskał przydomek „Mostu Diabła”!

Most Notre-Dame jest może mniej sławny niż niektóre inne paryskie mosty, ale jego historia przenosi nas do samych korzeni Paryża. W jego miejscu od czasów starożytnych prawdopodobnie stał Wielki Pont Rzymski, który umożliwiał głównemu osi północ-południe Lutecji przekroczenie Sekwany w przedłużeniu Petit-Pontu.

Po najazdach normańskich trudniej już śledzić dzieje przepraw w tym miejscu. W Średniowieczu pojawia się zwłaszcza przeprawa drewniana znana jako Planches-Mibray, która została porwana przez wody w 1406 roku. Kilka lat później, 31 maja 1413, Karol VI bierze symboliczny udział w inauguracji budowy nowego mostu, stukając pierwszy pal.

Zbudowany w 1421 roku, ten pierwszy Pont Notre-Dame jest drewniany i utrzymuje około sześćdziesięciu domów, trzydziestkę z każdej strony, w których mieszczą się między innymi zbrojarze i księgarze. Ciekawostka z tamtych czasów: te domy już noszą numery w numeracji rzymskiej.

Jednak mieszkanie nad Sekwaną nie jest wolne od ryzyka. 28 października 1499 roku most, o złym stanie którego ostrzegano, zawala się brutalnie wraz z domami, które podtrzymuje. Odbudowa została szybko postanowiona i nowy obiekt, tym razem kamienny, wzniesiono między 1501 a 1512 rokiem. On także mieści rzędy domów i sklepów. Most Notre-Dame staje się wtedy przejściem handlowym bardzo uczęszczanym i na nim pojawiają się liczne królewskie orszaki podczas uroczystych wjazdów do Paryża.

Pod koniec XVIII wieku oblicze mostu ulega radykalnej przemianie. Zlikwidowanie jego domów zostało podjęte już w 1769 roku za panowania Ludwika XV, ale dopiero w 1786 roku za Ludwika XVI zaczęły one faktycznie znikać. Wówczas powstały także balustrady i chodniki. Podczas rewolucji francuskiej most także zmienia nazwę i przez pewien czas nazywany jest Mostem Rozumu.

Budowla z XVI wieku ostatecznie zniknęła również w XIX wieku. W jego miejscu w połowie wieku wzniesiono nowy most, lecz jego układ szybko stał się problemem dla żeglugi po Sekwanie. Jego łuki i filary tworzyły bowiem niebezpieczne przejścia dla statków i wypadki mnożą się, do tego stopnia, że marynarze nadali mu ponure miano "Most Diabła".

Aby poprawić nawigację, most ponownie przeszedł przemianę na początku XX wieku. Środkowy metalowy łuk obecnego Mostu Notre-Dame został oddany do użytku w 1919 roku, według koncepcji współtworzonej z inżynierem Jean Résalem, który jest także znany z prac nad Mostem Mirabeau oraz Mostem Aleksandra III. To właśnie ten obiekt przekraczamy do dziś, by dotrzeć na Wyspę Île de la Cité!