Het verhaal van Félix Potin de Réaumur in Parijs is een fascinerend verhaal waarin handel, architectuur en historische mysteries samenkomen. Félix Potin, geboren in 1820, begon zijn carrière als kruideniersbediende voordat hij in 1844 zijn eigen kruidenierswinkel opende in het 9e arrondissement van Parijs. Deze eerste stap in de wereld van de handel legde de basis voor een bedrijf dat emblematisch zou worden voor de Franse hoofdstad.
In 1860, een belangrijke uitbreiding, opende Félix Potin een nieuwe winkel op de Boulevard de Sébastopol, op de hoek van de Rue Réaumur. Dit strategische adres, gekozen vanwege de ligging aan de nieuwe verkeersaders in Haussmann-stijl en vlakbij de Halles de Baltard, getuigde van Potins scherp zakelijk inzicht. De Sébastopol-winkel, met zijn imposante architectuur en gevarieerde assortiment, werd al snel een mijlpaal in het Parijse winkellandschap.
De winkel aan de boulevard Sébastopol, herbouwd in 1910, belichaamt het hoogtepunt van Maison Félix Potin. In die tijd had het bedrijf verschillende filialen in en rond Parijs, elk met honderden bedienden. Het gebouw, ontworpen door architect Charles Lemaresquier in neobarokke stijl, onderscheidt zich door zijn grandeur en weelde, die de welvaart van het bedrijf weerspiegelen.
Deze voormalige flagshipstore, waar nu een Monoprix is gevestigd, is ontworpen door architect Charles Lemaresquier in een opvallende neobarokke stijl. De gevel van dit historische gebouw is een waar visueel spektakel. Het onderste deel van het gebouw, hoewel aangepast, heeft zijn eclectische en sierlijke gevels behouden en getuigt van de vroegere pracht en praal van het gebouw. Dit gebouw, dat de bijnaam"la Poivrière" kreeg vanwege de uitbundige hoekrotunda met daarop een grote koepel, weerspiegelt de pracht en praal van de winkels van Félix Potin in hun hoogtijdagen.
De gevel combineert klassieke iconografie metmythologische elementen en geïdealiseerde voorstellingen. Er zijn consoles versierd met hoorns van overvloed, vruchtenslingers, vazen, consoles met bladmotieven en de caduceus, het symbool van Hermes, de god van de handel. De kleurrijke schilderingen in het decor voegen een vleugje fantasie toe aan de geslepen steen. De neobarokke rondingen en reliëfsculpturen accentueren het weelderige karakter van het geheel.
De sluiting van Félix Potin verliep in verschillende fasen, gekenmerkt door belangrijke veranderingen in het management en de strategie van het bedrijf. Na de dood van de oprichter in 1871 groeide het merk onder leiding van zijn weduwe en kinderen. Vanaf 1924 brak er echter een periode van onzekerheid aan met de tweede generatie erfgenamen. De neergang begon in 1945, toen de derde generatie de teugels overnam zonder veel persoonlijke interesse, wat leidde tot de verkoop van het bedrijf. Uiteindelijk verdween het merk Félix Potin in 1995 door de toenemende concurrentie van de grootwinkelbedrijven.
De verrassing kwam in 2015, toen er renovatiewerkzaamheden werden uitgevoerd aan de Monoprix-winkel die de ruimte nu inneemt. De werklui stuitten op een macabere ontdekking: honderden skeletten netjes op een rij in een massagraf. Deze verrassende ontdekking staat niet op zichzelf in een stad die zo oud is als Parijs, maar zorgde desondanks voor heel wat opschudding.
Uitgebreid onderzoek heeft uitgewezen dat deze menselijke resten waarschijnlijk dateren uit de Middeleeuwen. De site, die ooit de begraafplaats was van het Hôpital de la Trinité, heeft lagen menselijke botten blootgelegd op verschillende niveaus, mogelijk neergelegd na een epidemie.
De begraafplaats van het Hôpital de la Trinité, opgericht in de 12e eeuw en verwoest tegen het einde van de 18e eeuw, lag in het gebied rond de rue Saint-Denis, de rue Greneta, de rue Guérin-Boisseau en de boulevard de Sébastopol in Parijs. Deze begraafplaats werd in 1348 tijdens de Grote Pest geopend omdat het Cimetière des Innocents te klein was om het grote aantal lichamen te herbergen, voornamelijk uit het Hôtel-Dieu ziekenhuis. De begraafplaats kon tot 600 lichamen herbergen in elk van de grote kuilen en werd ook gebruikt tijdens andere tragische periodes, met name het bloedbad van de Armagnacs in 1418 en de pestepidemieën van 1428 en 1466.
Na verloop van tijd werd het kerkhof van Trinité steeds minder gebruikt en in 1678 was het volledig in onbruik geraakt. Uit opgravingen door het Institut national de recherches archéologiques préventives (Inrap) bleek dat niet alle stoffelijke overschotten naar de catacomben waren overgebracht, waardoor er nog enkele kuilen overbleven die niet waren leeggehaald. Dit onderzoek onthulde een georganiseerde rangschikking van de lichamen, met ten minste twee rijen die van kop tot staart waren gerangschikt en een derde rij buiten de grenzen van de opgraving.
Deze ontdekking, waarbij de lichamen op vijf of zes niveaus op elkaar gestapeld lagen zonder enig teken van trauma, suggereert dat de massale dood waarschijnlijk te wijten was aan een epidemie in plaats van een bloedbad. Wist je dat de Monoprix in de Rue Réaumur jarenlang geopend was met een heuse openhartbegraafplaats in de kelders?
Referenties :
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Plaats
Monoprix Réaumur-Sébastobol, het voormalige hoofdkantoor van Félix Potin
51 Rue Réaumur
75002 Paris 2
prijzen
Gratis
