To jeden z symboli Paryża Belle Époque: styl Guimard. Prawdopodobnie natknąłeś się na niego, nie zwracając na to większej uwagi, gdy wychodziłeś ze staromodnej stacji metra, z arabeskami z zielonego żeliwa i literami stylizowanymi na pnącza. A jednak za tymi roślinopodobnymi formami, które wydają się naturalnie rosnąć na rogach ulic, kryje się wizjonerskie dziełoHectora Guimarda, architekta o bujnej wyobraźni i pionierasecesji we Francji. W latach 1900-1913 dosłownie przeprojektował wejścia do codziennego życia paryżan, ubierając stacje metra w bezprecedensowy styl artystyczny. Aby odkryć jego dzieła, nie potrzebujesz mapy: po prostu daj się poprowadzić wolutom.
Hector Guimard, urodzony w 1867 roku i wykształcony w École nationale des arts décoratifs, a następnie w École des beaux-arts w Paryżu, wcześnie rozwinął wrażliwość na jedność między sztuką a funkcją. W 1895 roku zdobył sławę dzięki Castel Béranger, apartamentowcowi przy rue La Fontaine w16. dzielnicy Paryża ( ). Przeciwstawiając się haussmannowskim konwencjom, wprowadził nowy język architektoniczny: zakrzywione formy, innowacyjne materiały i motywy inspirowane życiem. Budynek, obecnie wpisany na listę zabytków, wyznacza oficjalne narodzinysecesji we Francji.
Odkryj charakterystyczne miejsca secesji w Paryżu i regionie Île-de-France.
Czy szczególnie lubisz secesję? W takim razie masz szczęście, ponieważ stolica jest pełna wysublimowanych budynków i miejsc reprezentujących ruch artystyczny z początku XX wieku, które czekają na odkrycie podczas słonecznego spaceru! [Czytaj więcej]
Wkrótce potem Guimard wygrał przetarg na zaprojektowanie wejść do paryskiego metra. Wyprodukowano ponad 160 konstrukcji w różnych modelach - niektóre ze szklanymi daszkami, inne z prostymi balustradami - wszystkie zaprojektowane przez Guimarda. Zaprojektowane jako częśćWystawy Powszechnej w 1900 roku, wejścia do metra wzbudziły zarówno podziw za granicą, jak i krytykę w Paryżu, gdzie czasami uważano je za zbyt wybujałe lub "niefrancuskie".
Czy wiesz, że? Castel Béranger to charakterystyczny secesyjny budynek w Paryżu. Został zaprojektowany przez architekta Hectora Guimarda, znanego ze swoich secesyjnych dzieł, w tym słynnych wejść do paryskiego metra. Położony w 16. dzielnicy Paryża, Castel Béranger jest prawdziwym klejnotem architektonicznym, świadectwem wyrafinowanej estetyki tego okresu. [Czytaj więcej]
Rozpoznawanie secesji w Paryżu: poszukiwanie skarbów naturalnej wielkości
Czy zauważyłeś zakrzywione linie imitujące rośliny, metaliczne zwoje, arabeskowe napisy, żarówki latarni przywołujące kwiaty i półprzezroczyste szkło? Są to cechy charakterystycznesecesji, zdefiniowane przez naturalne formy i motywy roślinne oraz powrót koloru do architektury. Dzięki Guimard wszystko jest zaprojektowane tak, aby zanurzyć użytkownika w organicznym wszechświecie, świecie, w którym wystrój jest integralną częścią struktury.
Niektóre wejścia do metra stały się ikonami. To przy Porte Dauphine, nazywane "La Libellule", ze szklanym dachem w kształcie wachlarza, jest jednym z ostatnich modeli typu B, które pozostały nienaruszone. Ten przy Abbesses, na Montmartre, jest jedynym oryginalnym kioskiem typu A, który wciąż stoi.
Stolica nie ma monopolu na kioski metra Guimard, ponieważ siedem z nich zaskakująco znalazło się daleko od stolicy, w ramach wymiany artystycznej. Odkryj ich lokalizacje na całym świecie! [Czytaj więcej]
Czy wiesz, że? Ostatnia zachowana stacja typu B projektu Hectora Guimarda, nazywana La Libellule, znajduje się na stacji Porte Dauphine w Paryżu. To wyjątkowe wejście do paryskiego metra jest jedną z ostatnich zachowanych oryginalnych konstrukcji, a my chcielibyśmy opowiedzieć o nim wszystko. [Czytaj więcej]
Secesja pojawiła się pod koniec XIX wieku w Europie przeżywającej artystyczny rozkwit. We Francji ucieleśniała pragnienie pogodzenia sztuki dekoracyjnej i architektury, czerpiąc inspirację z naturalnych form. Kluczowa idea? Umieścić sztukę z powrotem w centrum codziennego życia, przekształcając nawet przedmioty użytkowe w estetyczne dzieła sztuki.
Jednak tak szybko jak powstał, tak szybko został wyszydzony. Zbyt dekoracyjny, zbyt ozdobny, uznany za niezgodny z nowoczesnymi wymaganiami racjonalności i wydajności, został stopniowo porzucony na rzeczArt Deco, a następnie modernizmu. Począwszy od lat dwudziestych, wiele dzieł Guimarda zostało zniszczonych. Kioski metra znikały jeden po drugim w stanie ogólnej obojętności, dopóki nowa świadomość dziedzictwa w latach 60. i 70. nie doprowadziła do wpisania pozostałych struktur na listę zabytków.
Na początku XX wieku wyróżniały się dwa główne ruchy artystyczne: Art Deco i Art Nouveau odcisnęły swoje piętno na świecie sztuki i architektury, szczególnie w Paryżu. Oto jak rozpoznać i rozróżnić te dwa ruchy. [Czytaj więcej]
Dziś w Paryżu pozostało tylko 86 do 88 kiosków metra Guimarda. Kilka z nich zostało odrestaurowanych, podczas gdy inne można zobaczyć w muzeach w miejscach takich jak Lizbona, Chicago, a nawet Moskwa. Można je odkrywać podczas wycieczek tematycznych lub wycieczek z przewodnikiem, które umieszczają je w kontekście architektonicznym i kulturowym.
Miłośnicy tego stylu mogą również odwiedzićHôtel Mezzara przy rue La Fontaine w 16. dzielnicy. Zbudowany w 1910 roku przez Guimarda, ma stać się muzeum w całości poświęconym jego twórczości do 2027 roku, pod wpływem stowarzyszenia Le Cercle Guimard i przy wsparciu miasta Paryża.
Nowe muzeum poświęcone Hectorowi Guimardowi, słynnemu architektowi wejść do paryskiego metra, ma zostać otwarte w 2028 roku w 16. dzielnicy Paryża. Mieszczące się w Hôtel Mezzara, perle secesji zbudowanej w 1910 roku, przyszłe muzeum stopniowo odsłania swój projekt, łączący renowację zabytkowego obiektu, niepokazywane dotąd zbiory i immersyjne doświadczenia. [Czytaj więcej]
W pozostałej części regionu paryskiego można również znaleźć wiele budynków tego kultowego architekta: Hector Guimard, jeden z liderów francuskiej secesji, nie skoncentrował całej swojej kreatywności w samym Paryżu. W regionie Île-de-France przetrwało kilka perełek, często położonych w dzielnicach mieszkalnych lub spokojnych gminach, z dala od zgiełku miasta. Budynki te świadczą o sztuce budowania pomyślanej jako dzieło całościowe, w którym każdy szczegół został zaprojektowany tak, aby współgrał z krajobrazem i duchem czasu.
W Sèvres, na przykład, willa znana jako Modern Castel, znana również jako Castel Craon, została zbudowana w 1902 roku dla rodziny Canivet. Jest to jedna z niewielu willi mieszkalnych zaprojektowanych przez Guimarda poza stolicą. Dzięki organicznym liniom, drobiazgowej obróbce żelaza i asymetrycznemu planowi, kontynuuje twórczy rozmach zapoczątkowany przez Castel Béranger. Niedaleko stamtąd, wciąż w Hauts-de-Seine, gmina Garches jest domem dla kilku budynków w tym samym duchu, zamówionych przez osoby prywatne wrażliwe na wyrafinowanie tego wyłaniającego się stylu. Te "Castels", obecnie częściowo zmodyfikowane, zachowują jednak charakterystyczne elementy słownictwa guimardyjskiego: zakrzywione wykusze, obsadzone balkony i smukłą stolarkę.
W Le Vésinet, w departamencie Yvelines, Villa Berthe, nazywana La Hublotière, natychmiast przyciąga wzrok okrągłymi otworami i morskimi kształtami. Zbudowana w 1896 roku, była budynkiem awangardowym. Był to jeden z pierwszych budynków, w których Guimard opracował architekturę całkowicie wolną od klasycznych kodów. Jego nazwa pochodzi od słynnych "iluminatorów", które przebijają jego fasady, co jest ukłonem w stronę morza sprzed jego czasów. Wpisany na listę zabytków od 1979 roku, budynek przypomina bajkowy dom położony w sercu zalesionego ogrodu.
Czy znacie Hublotière? Ta willa inspirowana secesją w duchu Art Nouveau, zaprojektowana przez Hectora Guimarda, ukrywa się w sercu Le Vésinet, w departamencie Yvelines. Zamieszkiwana przez cały rok, wyjątkowo otwiera dla publiczności swoje drzwi każdego lata, za zaledwie kilka euro. [Czytaj więcej]
Dalej na północ, w Auvers-sur-Oise, Castel Val, zbudowany w 1905 roku, odzwierciedla pragnienie zintegrowania secesji z bardziej wiejskim krajobrazem. Ten dom wakacyjny znajduje się w otoczeniu naznaczonym impresjonistycznymi wspomnieniami, zaledwie rzut kamieniem od pól namalowanych przez Van Gogha. Castel Orgeval w Villemoisson-sur-Orge (Essonne), kolejna prywatna rezydencja zaprojektowana w tym samym okresie, łączy fantazję strukturalną z ozdobną elegancją.
Wreszcie, w Sceaux, w departamencie Hauts-de-Seine, znajduje się Chalet Blanc, zbudowany w 1908 roku. Chociaż mniej znany i obecnie w złym stanie technicznym, pawilon ten zachowuje silną wartość symboliczną: uosabia jeden z ostatnich twórczych impulsów Guimarda, zanim został przyćmiony przez modernistyczne trendy. Jego oryginalna sylwetka i jasna okładzina nadają mu charakterystyczny wygląd w architektonicznym krajobrazie miasta.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
Daty i harmonogramy
Następne dni
SOBOTA :
otwarty
Niedziela :
otwarty
Poniedziałek :
otwarty
Wtorek :
otwarty
Środa :
otwarty
CZWARTEK :
otwarty
Piątek :
otwarty
Odkryj charakterystyczne miejsca secesji w Paryżu i regionie Île-de-France.
Czy wiesz, że? Castel Béranger to jeden z najbardziej charakterystycznych budynków secesyjnych w Paryżu.
Czy wiesz, że? Poza Paryżem znajduje się siedem kiosków metra Guimard. Dowiedz się, gdzie.
Czy wiesz, że? To ostatni oryginalny kiosk na stacji metra typu B autorstwa Hectora Guimarda.
Art deco, art nouveau: jaka jest różnica między nimi i jak je odróżnić?
Paryż: Kiedy zostanie otwarte Musée Guimard, poświęcone słynnemu architektowi secesyjnemu?
Odwiedź La Hublotière, tę willę secesyjną Hectora Guimarda, latem 2026 roku w Yvelinach.
