Kronika dnia 6 października w Paryżu: Moulin Rouge otwiera swe podwoje na Montmartrze

6 października 1889 roku otwiera się nowe balowe miejsce u stóp placu Blanche, na zboczu butte Montmartre. Jego nazwa jest nie do zapomnienia: Moulin Rouge. Podczas gdy Paryż wciąż tętni życiem związanym z Wystawą Światową i nową wieżą Eiffla, Joseph Oller i Charles Zidler otwierają miejsce, które ma przyciągnąć zarówno bogatych pragnących zaszaleć, jak i stałych bywalców nocy montmartroskich. Sala zapełnia się już pierwszego wieczoru, mimo że część prac nie została jeszcze ukończona.

Moulin Rouge z 1889 roku najpierw był ogromnym balem połączonym z pewnego rodzaju wesołym miasteczkiem osadzonym w Ogrodzie Paryża. Szeroka sala do tańca, lustra, galerie i ogród miały nieustannie przyciągać wzrok. Na zewnątrz goście mogli nawet spotkać gigantycznego dekoracyjnego słonia lub skorzystać z przejażdżek na osłach. Oller i Zidler nazywali swój lokal „pierwszym Pałacem Kobiet”.

Jeśli chodzi o młyn, nie szukajmy w nim relicta dawnych młynów Butte; powstał jako efektowna zapowiedź, natychmiast rozpoznawalny, odnoszący się do prawdziwych młynów, które przez długi czas dominowały nad Montmartrze. Wybór ten działa tym lepiej, iż Moulin de la Galette, wyżej na wzgórzu, jest już jednym z najsłynniejszych balów w okolicy!

Joseph Oller to kataloński przedsiębiorca zajmujący się sztuką widowiskową, już obeznany z paryskimi rozrywkami. Charles Zidler towarzyszy mu w kierowaniu artystycznym i codziennym funkcjonowaniem miejsca, będąc najbliżej tancerek i personelu. Ich intuicja polega nie na wynajdywaniu nowego tańca, lecz na zgraniu, w nadmiernym wystroju, składników, które wtedy zapewniają sukces balów towarzyskich: muzyka, alkohol, towarzyskość, prowokacja i stałe widowisko w samej sali.

Bo cancan nie narodził się w Moulin Rouge! Jego korzenie sięgają burzliwych tańców praktykowanych przez kilka dekad na bals parisiens, zwłaszcza w kwadrille i cha-hut. Jednak Moulin Rouge będzie miał ogromny udział w skodyfikowaniu, popularyzowaniu i eksportowaniu tej widowiskowej metody podnoszenia nogi, licznych grand jetés, kopnięć i figur akrobatycznych.

W krótkim czasie to ona staje się twarzą balów: Louise Weber, zwaną La Goulue. Już przed 1889 rokiem odwiedza paryskie bale i od października tańczy w Moulin Rouge, m.in. z Valentin le Désossé, prawdziwym imieniem Edme-Étienne Renaudin. To właśnie on zyskał przydomek dzięki smukłej sylwetce i imponującej gibkości; ona natomiast narzuca tańcowi znacznie bardziej prowokacyjny charakter — podnoszone halki, wysokie unoszenia nóg i gesty celowo bezczelne.

Cześć sukcesu tkwi również w starannie utrzymywanej mieszance społecznej kreowanej przez samą instytucję. Robotnicy, artyści, burżuazja, półświat i arystokracja mogą spotkać się pod jednym dachem, choć oczywiście nie każdy wchodzi tam z tymi samymi środkami ani z takimi samymi intencjami. Moulin Rouge właśnie oferuje tę możliwość zamożnym klientom: na jeden wieczór, przez kilka godzin, zbliżyć się do Montmartru uznawanego za bardziej wolnego i bardziej wyuzdanego niż eleganckie dzielnice.

To miejsce szybko zyskało najlepszego kronikarza w osobie Henri de Toulouse-Lautrec. Osiedlony w Montmartre malarz staje się stałym bywalcem Moulin Rouge i tam obserwuje tancerki, gości, sylwetki oraz nocne sceny. W 1891 roku tworzy słynny plakat Moulin Rouge - La Goulue, zamówiony na inaugurację nowego sezonu.

• Przeczytaj także
• Moulin Rouge: dynastia służąca francuskiemu marzeniu!
• Czy Moulin Rouge można zwiedzać? Oto, co naprawdę można odkryć we wnętrzu słynnego paryskiego kabaretu
• Czy wiesz, że? Moulin Rouge było kiedyś domem dla kolejki górskiej

Bal przekształca się na przestrzeni dekad w music-hall, po czym budynek zostaje zniszczony przez pożar w 1915 roku, a następnie odbudowany. Wielkie rewije, Mistinguett i scenografie, które w XX wieku utworzą klasyczny obraz Moulin Rouge, należą do późniejszej części historii. Miejsce otwarte w październiku 1889 roku jest znacznie bliższe tańcowi ludowemu, kermesse i ogrodowi rozkoszy niż obecnemu kabaretowi z kolacją i pokazem!

Aby dowiedzieć się więcej:

Moulin Rouge: dynastia służąca francuskiemu marzeniu!
Jean-Victor Clérico, czwarte pokolenie stojące na czele najsłynniejszego kabaretu na świecie, otwiera drzwi do prawdziwej rodzinnej sagi łączącej Cancan, pasję i transmisję. [Czytaj więcej]

Czy Moulin Rouge można zwiedzać? Oto, co naprawdę można odkryć we wnętrzu słynnego paryskiego kabaretu
Moulin Rouge, położony na bulwarze de Clichy u stóp Montmartru, przyciąga przez cały rok widzów i ciekawych zwiedzających, którzy pragną poznać jego salę, historię i kulisy. Ale na jakich warunkach można naprawdę wejść do tego słynnego paryskiego kabaretu i czy istnieją możliwości zwiedzania poza przedstawieniami? Oto wszystko, co trzeba wiedzieć! [Czytaj więcej]

Legendarne adresy i historyczne miejsca artystycznego i artystycznego Montmartre'u
Montmartre, położony na wzgórzach Paryża, był bijącym sercem bohemy artystycznej w XIX i XX wieku. Malarze, poeci i autorzy piosenek żyli tam swobodnie między kabaretami, pracowniami i stromymi alejkami, pozostawiając wieczny ślad w duszy stolicy. [Czytaj więcej]

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.