Oznaczenie 5.1 informuje o sposobie rozłożenia ścieżki dźwiękowej filmu. Pierwsza cyfra oznacza pięć głównych kanałów, czyli pięć sygnałów, które można miksować niezależnie. Trzy z nich odpowiadają za przód sali: lewą stronę, środek i prawą stronę. Dwa pozostałe zasilają strefy odsłuchowe otaczające publiczność, po lewej i prawej stronie. Rozmieszczenie kanałów, Dolby Professional.
Kanał centralny służy przede wszystkim do odtwarzania dialogów dochodzących z ekranu. Odgłos ruchu ulicznego może natomiast rozchodzić się na boki, sugerując ulicę poza kadrem. O tym, jak rozdzielić dźwięki, decyduje się podczas miksowania, gdy łączy się głosy, muzykę i dźwięki tworzone w studiu. Jak realizatorzy efektów dźwiękowych tworzą dźwięki do filmów.
„.1” oznacza dodatkowy kanał przeznaczony do efektów niskiej częstotliwości, zwany LFE. Jego pasmo częstotliwości jest węższe niż w przypadku pięciu kanałów głównych. Może wzmacniać ryk silnika lub huk eksplozji. Kanały główne również mogą zawierać niskie tony. W zależności od konfiguracji subwoofer może odtwarzać zarówno sygnał LFE, jak i niskie częstotliwości przekierowane z pozostałych kanałów. Zalecenie ITU dotyczące dźwięku wielokanałowego.
W sali wyposażonej w system 5.1 kilka głośników rozmieszczonych wzdłuż jednej ściany może odtwarzać ten sam kanał. Liczba głośników widocznych z fotela może więc przekraczać liczbę kanałów. W systemie 7.1 dwa dodatkowe kanały pozwalają oddzielić dźwięki odtwarzane z boków sali od tych dobiegających zza widowni. Konfiguracje 5.1 i 7.1 w sali kinowej, Dolby.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
