DeAuberge Ravoux, het kloppende hart vanAuvers-sur-Oise, is veel meer dan een ouderwets restaurant: het is een plek vol herinneringen, beladen met emotie en geschiedenis. Vincent van Gogh bracht hier in 1890 de laatste maanden van zijn leven door en schilderde er tientallen werken tot aan zijn tragische dood. Maar achter de muren van dit huis, dat vele persoonlijkheden heeft zien passeren, schuilen vele verhalen, vaak weinig bekend, die de herberg een echte ziel geven, vol mysterie.
Ontdek vijf verbazingwekkende anekdotes over de Auberge Ravoux, die u een nieuwe kijk kunnen geven op dit etablissement wanneer u een uitstapje maakt naar Auvers-sur-Oise - een uitstapje dat we zeker aanraden, of u nu een liefhebber bent vanhet impressionisme, bucolische dorpjes of gewoon van een wandeling op het platteland, niet ver van de hoofdstad. Van werkplaatsgeheimen tot ongewone voorwerpen, deze kleine verhalen onthullen alle rijkdom van een plaats die bevroren is in de tijd, maar nog steeds bruist van emotie.
Wist je dat een van Van Goghs schilderijen niet op doek is geschilderd? In afwachting van een levering uit Parijs die niet aankwam, stal de schilder enkele van de iconische theedoeken die als tafelkleden werden gebruikt in de Auberge Ravoux waar hij woonde, met de beroemde rode rand, om zijn penseelstreken op aan te brengen.
Van de 74 schilderijen die tijdens deze bijzonder productieve periode werden gemaakt, zijn er drie kleine op theedoeken, twee details van "De tuin van Daubigny " en een "Boeket bloemen ", die later werden bekleed. In die tijd was dit een gebruikelijke praktijk voor berooide kunstenaars, maar sindsdien is het een knipoog geworden, omdat sommige ontluikende en gevestigde schilders de kans hebben gekregen om hun creativiteit op dit medium te laten schijnen.
Lang nadat de Nederlandse schilder was langsgekomen, hadden andere kunstenaars en intellectuelen een voorliefde voor het stadje Auvers-sur-Oise en de Auberge Ravoux, met zijn gezellige sfeer. André Malraux had ook zijn favoriete tafel, vlak bij het raam, waar hij regelmatig fijne vleeswaren at en vooral worst! Het is een grappig eerbetoon dat er nog steeds een worstje in de lade van zijn tafel ligt, maar we zouden het niet aanraden om het mee te nemen voor een aperitief - het is niet zeker of het nog erg vers is na al die tijd!
Het is moeilijk om te slapen in een kamer waar iemand is overleden... Na de dood van Van Gogh werd zijn kamerbekend als de "zelfmoordkamer" en werd nooit opnieuw verhuurd door de herberg. Het is een bijgeloof dat goed bij onze eeuw past, omdat het betekende dat de kamer in dezelfde staat kon worden gevonden als toen Van Gogh stierf, waardoor zijn ziel bewaard bleef.
Toen Vincent Van Gogh stierf, weigerde de dorpspastoor zijn begrafenis te houden in de kerk die hij had geschilderd. Als protestant en vooral als zelfmoordpleger had hij geen recht op een fatsoenlijke ceremonie. Voor zijn laatste afscheid hesen zijn vrienden en familie zijn kist op de tafels van de Auberge Ravoux en eerden hem op de plek die hem zo dierbaar was, omringd door zijn schilderijen en gevuld met zonnebloemen en gele dahlia's.
De pastoor van de stad weigerde zelfs om de lijkwagen en het materiaal voor de dienst uit te lenen, maar de pastoor van het naburige Méry-sur-Oise stond toe dat de kist naar het kerkhof werd gebracht waar hij nu ligt.
Het leven van een kunstenaar zit altijd vol mysteries en toevalligheden. Van Gogh werd geboren in Zundert, voor een stadhuis dat een opvallende gelijkenis vertoont met dat van Auvers-sur-Oise, waarvoor de Auberge Ravoux staat, waar hij stierf, 400 kilometer van zijn geboorteplaats 37 jaar eerder.
Plaats
Auberge Ravoux
52 Rue du Général de Gaulle
95430 Auvers sur Oise
