Na wprost katedry Notre-Dame ta letnia taras rozsiada się na paryskim moście - recenzje i zdjęcia

Na tle Notre-Dame La Rôtisserie d’Argent rozkłada kraciaste obrusy i w sezonie letnim rozlokowuje się na nabrzeżu Quai de la Tournelle. Widok na Sekwanę, klimat paryskiego bistrotu i talerze podpisane Romualdem Sinnanem: tu panorama przyciąga wzrok, ale kuchnia ma do zaoferowania coś, co zwraca uwagę.

Na pierwszy rzut oka obrusy w czerwono-białą kratę mogłyby budzić stereotypowy obraz Paryża. Wyobrażamy sobie już turystyczną werandę, plastikowe menu i widok wyceniony jak na kartach cenowych. Jednak gdy zasiądziemy przy stoliku w La Rôtisserie d’Argent, scenariusz idzie w zupełnie innym kierunku. Tu paryskie widoki z pocztówek naprawdę istnieją — i, dobra wiadomość, potrafią też gotować!

Umieszczona na Moście Tournelle, zaledwie kilka kroków od Tour d’Argent, ta wciąż mało znana tarasowa restauracja ustawia kilka stolików prosto na moście, oddzielonych od reszty chodnika donicami. Z drugiej strony Sekwana, wyspa Île de la Cité i Notre-Dame dominuje w kadru. Kilka łodzi przemyka w zasięgu wzroku, światło igra na wodzie, a całość wygląda niemal jak dekor filmowy. Przychodzi na myśl scena z Emily in Paris, ale tu danie broni się znacznie lepiej niż scenariusz.

Tarasy z widokiem na Paryż i Île-de-France w 2026 roku — nasze najlepsze miejsca z panoramicznymi widokami
Odkryj tarasy, które zachwycają wzrok – z pięknym widokiem na Paryż, jezioro lub malowniczy ogród. Skorzystaj z okazji na smaczny posiłek lub drinka, delektując się jednocześnie zapierającym dech w piersiach krajobrazem. [Czytaj więcej]

Prawdziwy luksus nie polega w tym sensie tylko na widoku. Podczas lunchu ruch na bulwarze jest stosunkowo dyskretny, a przechodniów nie ma zbyt wielu. Bez klaksonów ani szaleńczo pędzących skuterów — można naprawdę chłonąć otoczenie, z pierwszego rzędu przy Sekwanie. Ten lokal prezentuje tę terasę jako jedyną w Paryżu ulokowaną na takim moście. Trudno to potwierdzić w absolutnym sensie, ale jedno można powiedzieć na pewno: takie stoliki nie wysypują się na kwartały! Dwa-trzy duże parasole dają przyjemny cień, gdy słońce grzeje mocno. Innym razem, gdy nadciągają przeciągi, mogą nieco stracić równowagę. Lepiej mieć oko na kieliszek, gdy do stolika zawiewa wiatr.

Taras zmienia oblicze wraz z upływem dnia. W południe, atmosfera jest spokojniejsza i wyważona, z mniejszą liczbą gości i widokiem na Notre-Dame. W złotej godzinie dekor nabiera barw: światło staje się łagodniejsze, niebo delikatnie różowieje, a stoliki się zapełniają. Aby uzyskać bardziej ożywioną atmosferę, warto więc zarezerwować wieczorem. Aby cieszyć się panoramą bez zbyt wielu sąsiadów, na lunch to dobry moment. W obu przypadkach rezerwacja pozostaje wskazana, zwłaszcza gdy pogoda dopisuje. Najbardziej spontaniczni mogą też spróbować szczęścia: zespół obsługi rozmieszcza gości według dostępności.

Przy kuchni szefie Romuald Sinnan ponownie sięga po wielkie domowe klasy bez ich przebierania. Kuchnia pozostaje czytelna, hojna i na tyle dopracowana, by nie przypominać nudnej schematyczności. Doskonałym przykładem jest carpaccio z pomidorów z burratą. Danie wygląda na proste, ale harmonia cienko pokrojonych, słodkich pomidorów, nieco ostrzejszej tapenady i kremowej burraty działa doskonale.
jajko w majonezie, niekwestionowany mistrz świata w 2022 roku, serwowane jest w formie trzech połówek jaj. Gotowanie precyzyjne, żółtko pozostaje kremowe, majonez ręcznie ubity wzmacniany nasionkami i liśćmi gorczycy. Całość osadzona na paleczce z sałatki ziemniaczanej. To nie rewolucja na ladzie, lecz bardziej wyrafinowana, delikatniejsza i technicznie bardzo precyzyjna wersja klasyki bistrotu.

Specjał domu to pieczony kurczak z hodowli podany z purée ziemniaczanym w obfitej porcji. Skóra jest złocista, sos domowy smakuje wyśmienicie, a purée — bogate w masło, lecz nie przytłaczające. Z sosem z drobiu danie trzyma się długo na talerzu. Mięso kurczaka, twardsze niż w przypadku przemysłowego drób, potrafi zaskakiwać i bywa uznawane za nieco suche przez niektórych smakoszy. Tłumaczenie domu? Hodowla na wolnym wybiegu: ptak, który przeżył dłużej i więcej się rusza, rozwija gęstszą strukturę i intensywniejszy smak. Ta decyzja z pewnością podzieli zwolenników absolutnej kruchości i tych, którzy wolą bardziej wyraziste mięso.

Lżejsza propozycja, dorsz pieczony podawany z tłuczonymi karczochami, glazurowanymi marchewkami i sosem z piquillos. Talerz jest bardzo kolorowy, mięso ryby ma perłowy połysk, marchewki są chrupkie, a całość z gracją łączy słodycz, świeżość i różnorodność tekstur.

Deser zasługuje na odrobinę miejsca w menu. Wyspa unoszona na kremie, jeden z obowiązkowych punktów lokalu, podawana jest w naprawdę pokaźnym rozmiarze. Kremowa, kusząca, a jednocześnie lekka w ustach – doskonale broni swojej nazwy.
Gdy porcję nieco ograniczymy, pavlova z owocami jagodowymi nie ustępuje precyzją pracy. Beza chrupie pod łyżką, zanim ukazuje się jej miękkie, pulsujące wnętrze. To deser przede wszystkim dla prawdziwych łakomczuchów z dużym apetitem na słodycze.

Bliskość Tour d’Argent mogłaby sugerować dość formalną atmosferę. Nic z tego. Jérémy, dyrektor La Rôtisserie d’Argent, wita gości uśmiechem i kilkoma żartami, których sekret trzyma w sekrecie. Obsługa jest uważna, przyjazna i skora do żartów, pozostając przy tym profesjonalna.

La Rôtisserie d’Argent więc serwuje paryski stereotyp, ale nie popada w karykaturę. Jeśli zależy wam na ciszy, wybierzcie lunch. Na zachód słońca i tłoczniejsze stoliki — wieczorem. A gościom, którzy chcą tylko wznieść toast nad widokiem na Notre-Dame, kilka wysokich miejsc w kącie stanowi piękną alternatywę.

Taras z widokiem… i wybornym smakiem!

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.