La Maison Fournaise'te Canotierlerin Öğle Yemeği: Renoir sergisiyle bağlantılı özel menüyü denedik

Chatou’daki Maison Fournaise (78) tarafından yeniden yorumlanan Canotiers menüsü, üç Michelin yıldızı şefi Christian Le Squer’in imzasını taşıyor ve 19 Temmuz 2026’ya kadar Orsay Müzesi’nde sergilenen “Renoir ve Aşk: Mutluluğun Modernitesi” sergisiyle bir yankı kuracak şekilde sunuluyor; Renoir’in 1880’de fışkırttığı palanının bulunduğu balkondan izleyenler için tasarlandı. İşte bu konudaki görüşlerimiz.

Bir tabak tabloyu afiyetle yiyebileceğinizi söylesek? İşte bunu sunan yer Maison Fournaise, Chatou (78), sergiyi anımsatıyor: "Renoir ve aşk: Mutlu modernlik (1865–1885)" Orsay Müzesi’nde. 1880 yılında konuklarını ışıkla ölümsüzleştirmek için atölyesini kurduğu aynı balkonda, restoran 19 Temmuz 2026’ya kadar Canotiers Menüsünu yeniden yorumlayan Christian Le Squer, üç kez yıldızlı şef, tarafından sunuluyor.

Renoir ve aşk: Paris'teki Orsay Müzesi'nde büyük sergi geri dönüşü - görüşler ve fotoğraflar
Aşk ışığa dönüştüğünde, Renoir onu sanata dönüştürür. Musée d'Orsay, 17 Mart - 19 Temmuz 2026 tarihleri arasında "Renoir ve Aşk" adlı büyük sergiyle, Londra'daki National Gallery ve Boston'daki Museum of Fine Arts ile işbirliği içinde, Renoir'ın en önemli başyapıtlarını modern olduğu kadar hassas bir retrospektif için bir araya getiriyor. [Devamını oku]

Menüde başlangıç olarak küçük çıtır sardalyeler veya Kano Yürüyüşçüler’in tabağı (kerevizli remoulade, füme ringa, pancar ve turp, Paris jambonu ince şeritler halinde). Ana yemekler arasında zander quenelleri karides sosuyla gratin ya da tavuk bütünüyle pot-au-feu sebzeleri ve hafif kremalı sos. Tatlı, şarapla pişirilmiş armut ve vanilyalı dondurma ya da kirazlı beyaz peynir yoğurdu, amaretto ve kavrulmuş bademlerle sofrayı bitirir. Bu özel menü için toplam 39 €.

La Maison Fournaise, Impressionnistes Adası üzerinde, 1857 yılında Alphonse Fournaise tarafından kuruldu. Kısa sürede sanatçılar, burjuvazinin ve kano meraklılarının buluşma noktası hâline geldi. Alphonsine Fournaise, ressamları ve müşterileri şımartırken, Seine Nehri ve çevresindeki bahçeler menüyü belirledi.

Monet, Degas, Pissarro, Sisley, Berthe Morisot ve Caillebotte bu mekânları adeta sık ziyaret ederdi; Renoir ise burada ondan fazla tabloya imza atmıştır, aralarında ünlü Kayıkçıların Kahvaltısı da bulunur. 20. yıla damgasını vuran uzun bir kapanışın ardından binanın restorasyonu yapıldı ve Tarihî Anıt olarak sınıflandırıldı; bugün aydınlık ve özgün bir atmosfer sunuyor.

Orsay ziyaretinizden önce veya sonra RER A ile Chatou-Croissy'ye ilerleyin ve deneyimi hemen yanındaki Musée Fournaise ile sürdürün. Renoir'in Seine Nehri'nin altın yansılarının yakalandığı kıyılarda keyifli bir yürüyüş yapın ve Croissy-sur-Seine'deki Musée de la Grenouillère ile turu tamamlayın.

Bir öğün süresince empresyonist bir tabloya mı dalarsınız?

Bizim görüşümüz :

Maison Fournaise’te yer alan "Kayıkçıların Öğle Yemeği" menüsü, Renoir evrenine ve Orsay Müzesi’nin sergisine uygun bir vaadi taşıyor: Nilüfer kıyısında, Le Déjeuner des canotiers’in ilham aldığı dekorla aynı atmosferde öğle yemeği. Buradaki deneyim, mekânın havası kadar tabaktan da değerli.

Formül, geleneksel Fransız mutfağını cömertçe ama pek sürpriz barındırmayan bir dille sunuyor. Küçük istiridye balıkları, porsiyon olarak doyurucu geliyor; ancak bizim ziyaretimizde pişirme biraz fazla gelmiş, balık kurumuş ve tuzu az hissediliyor. Daha ilgi çekici olan ise Canotiers paleti: kereviz relish, füme ringa, pancar, turp ve jambon ince yapraklarıyla kendi araya getirildiğinde, zevke göre çekip çevirme için ideal bir karışım oluşturuyor. Ringa, lezzetli ve iyi baharatlanmış, belirgin dumanlı ve tuzlu notalar yayıyor – bazı damaklar için biraz kuvvetli olsa da jambonla birleşince toprak-deniz kokteyli, daha klasik başlangıçlardan ayrışan özgün bir uyum sağlıyor.

Sandre filetogn'in karides sosunda ısıl işlemle hazırlanan kuyruklar, dalga dalga iki güzel kıtır top ile balığa du bırakan yoğun bir tat profili sunuyor. Tavuk kırpıçası ve pot-au-feu sebzeleri ise daha dengeli bir tabak sunuyor; yumuşak sebzeler hafif karamelleşmiş, etin pişimi ise başarıyla tamamlanmış.

Tatlılar da aynı sade ve cömert yaklaşımı sürdürüyor. Şarapla kaynatılmış armut, vanilyalı dondurma ile dengesiyle ferahlık, tatlılık ve dokular arasında hoş bir denge sunuyor; çilek, ekşi yoğurt (faisselle) ile kiraz, amaretto ve kızarmış bademlerden oluşan doku zenginliği ise basit ama doyurucu kalıyor.

Gerçek ruhsal zenginlik ise dış mekânda saklı. Deneyimi tam anlamıyla yaşamak için, Renoir’in paletini kurduğu ve kırmızı şeritli güneş şemsiyesi altında, Sen Nehri kıyısına bakan balkon masalarını tercih etmek daha iyi. Burada "Kayıkçıların Öğle Yemeği" gerçek anlamını kazanıyor; özellikle güzel havalarda. Mimari çerçeveye göre makul bir fiyat, yaklaşık 10 dakika yürüme mesafesindeki RER istasyonu, Köprü Chatou’nun altındaki büyük ücretsiz otopark ve öğle yemeğinden sonra nehir boyunca rahat bir yürüyüş, bu adresi bir hafta sonu kaçamağı için gastronomik bir destinasyondan çok daha çok arkadaşça bir buluşmaya çeviriyor.

Bu test, profesyonel bir davet kapsamında gerçekleştirilmiştir. Deneyiminiz bizimkinden farklıysa lütfen bize bildirin.