Το Μεσημεριανό των Κανιοτέρ στη Maison Fournaise: δοκιμάσαμε το ειδικό μενού που σχετίζεται με την έκθεση Ρενουάρ.

Και αν μπορούσατε να γευτείτε έναν πίνακα; Αυτός είναι ο ελληνικός τρόπος να το προτείνει η Maison Fournaise, στο Chatou (78), σε αντίστιξη με την εκδήλωση-σταθμό "Ρενουάρ και ο έρωτας: η ευτυχισμένη μοντερνικότητα (1865–1885)" στο Μουσείο d’Orsay. Στον ίδιο μπαλκόνι όπου ο Ρενουάρ στήρωσε το καβαλέτο το 1880 για να αποτυπώσει τους καλεσμένους του υπό φως, το εστιατόριο παρουσιάζει μέχρι τις 19 Ιουλίου 2026 το μενού των Κανοτιέ, αναθεωρημένο από τον Christian Le Squer, σεφ με τρία αστέρια Michelin.

Ρενουάρ και η αγάπη: η μεγάλη αναδρομική έκθεση του Μουσείου d'Orsay στο Παρίσι - γνώμες και εικόνες
Όταν ο έρωτας γίνεται φως, ο Ρενουάρ τον μετατρέπει σε τέχνη. Με τη μεγάλη έκθεση "Ο Ρενουάρ και ο έρωτας" από τις 17 Μαρτίου έως τις 19 Ιουλίου 2026, το Musée d'Orsay συγκεντρώνει τα σημαντικότερα αριστουργήματά του σε μια αναδρομική έκθεση που είναι τόσο σύγχρονη όσο και τρυφερή, σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης. [Διαβάστε περισσότερα]

Στο μενού, το ορεκτικό εμφανίζεται ως μικρή τηγανιά από ψάρια ερπελια (επερλάν) ή την «παλέτα των Ναυτών» (ριμόουλαδ σε σελέρι, καπνιστός ρέγας, παντζάρια και ραδίκια, τσακιστές φέτες ζαμπόν Παρισιού). Τα κυρίως πιάτα προσφέρουν επιλογή ανάμεσα σε μπουκιές σαγκρέ πετυχαμένες με σως ατλαζέ (εcrevisses) ή πουλαρδορούλα με λαχανικά του pot-au-feu, με ελαφρώς κρεμώδη σάλτσα. Το γλυκό ολοκληρώνει το γεύμα με αχλάδι στο κρασί, παγάκι βανίλιας ή φασελέ από λευκό τυρί με κερασιές, αμαρέτο και φρυγανισμένα αμύγδαλα. Υπολογίστε39 € για αυτό το ειδικό μενού.

Το Maison Fournaise, στην Ίλ ντε Ιμπρεσιονιστών, ιδρύθηκε το 1857 από τον Αλφόν Φορνάζε. Γρήγορα έγινε το σημείο συνάντησης καλλιτεχνών, αστών και όσων αγαπούν την κολύμβηση/κανατάδα. Η Αλφόνσιν Φορνάζε φρόντιζε τους ζωγράφους και τους πελάτες, ενώ ο ποταμός Σηέν και οι γειτονικοί κήποι καθόριζαν το μενού.

Ο Μονέ, ο Ντεγά, ο Πισσαρό, ο Σισλέ, η Μερτώ Μορισώ και ο Καϊμπώ έχουν συνδεθεί με αυτούς τους χώρους, και ο Ρενόρ έχει ζωγραφίσει εκεί πάνω από δέκα πίνακες, ανάμεσά τους το διάσημο Déjeuner des Canotiers. Μετά από παρατεταμένη αναστολή λειτουργίας στις αρχές του 20ού αιώνα, το σπίτι αποκαταστάθηκε και κηρύχθηκε ως Ιστορικό Μνημείο, για να προσφέρει σήμερα ένα φωτεινό και αυθεντικό περιβάλλον.

• Διαβάστε επίσης
• Οι καλές προτάσεις της εβδομάδας 11–17 Μαΐου 2026 στο Παρίσι και στην Ιλ ντε Φρανς

Πριν ή μετά την επίσκεψή σας στο Ορσέ, πάρτε το RER A προς Τσάτου-Κρουάσι και επεκτείνετε την εμπειρία στο Μουσείο Φουρναζ, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο σπίτι. Περιπλανηθείτε στις όχθες όπου ο Ρενουάρ αιχμαλώτιζε τις χρυσές αντανακλάσεις της Σείν και ολοκληρώστε με το Μουσείο της Γκρενουιέρ στην Κρουάσι-σου-Σείν.

Και αν μπαίνατε μέσα σε έναν ιμπρεσιονιστικό πίνακα για ένα γεύμα;

Η γνώμη μας:

Στο Maison Fournaise το μενού "Déjeuner des canotiers" ανεβαίνει στο ύφος του Ρενώρ και της έκθεσης στο Μουσείο Καλών Τεχνών Ορσέ, με μια υπόσχεση: ένα γεύμα δίπλα στο νερό, στην άμεση αισθητική που ενέπνευσε το Le Déjeuner des canotiers. Και εδώ η εμπειρία αξίζει τόσο για την ατμόσφαιρα του χώρου όσο και για το πιάτο.

Η πρόταση προτείνει μια γαλλική παραδοσιακή κουζίνα, γενναιόδωτη αλλά χωρίς πολλές εκπλήξεις. Η μικρή τηγανισμένη μπότα από αελληνισμένες γόπες έρχεται σε χορταστική μερίδα, αν και το ψήσιμο, λίγο παραπάνω απ’ όσο θα προτιμούσαμε κατά τη στιγμή της επίσκεψης, έκανε το ψάρι στεγνό και ελαφρώς άνοστο, χωρίς αλάτι. Περισσότερο ενδιαφέρουσα, η ποικιλία Canotiers συνθέτει ρεμουλάτο σερλί, κάππα καπνιστό μπαρ, παντζάρια, ραπανάκια και λεπτή ζευγή ζαμπόν, σε ένα συνδυασμό που τρώγεται κατά βούληση. Το κάπαρικο, νόστιμο και καλά αρωματισμένο, αποκαλύπτει νότες καπνιστές και αλμύρες έντονες - μερικές φορές υπερβολικές για μερικούς ουρανίσκους - και δημιουργεί, μαζί με το ζαμπόν, μια πρωτότυπη συνάντηση γης-θάλασσας που διακρίνεται από τα πιο κλασικά ορεκτικά.

Οι σβόλοι από πετρόψαρο, φούρνιστοι με σάλτσα ακριβίων, στηρίζονται σε μια πολύ γενναιόδωρη προσέγγιση με δύο ωραίες σβόλες και μια σάλτσα με έντονη γεύση ψαριού. Η κότα με λαχανικά από το pot-au-feu προσφέρει ένα πιάτο πιο ισορροπημένο, στην αγκαλιά λαχανικών που λιώνουν και ελαφρώς καραμελωμένα, μαζί με σωστό ψήσιμο του κρέατος.

Τα γλυκά παραμένουν σε αυτή τη σταθερή, απλή αλλά γενναιόδωρη προσέγγιση. Η αχλάδι με κρασί και παγωτό βανίλια εντυπωσιάζει με τον συνδυασμό φρεσκάδας, γλύκα και υφές, ενώ το φησελέ ντομα, αμαντέρο και φιστίκι ψημένο παραμένει απλό αλλά γεμάτο.

Η πραγματική ψυχή βρίσκεται κυρίως έξω από το κτίριο. Για να απολαύσετε πλήρως την εμπειρία, καλύτερα να κλείσετε τραπέζι στο ανοιχτό μπακόνι, κατά μήκος του Σηκουάεν, κάτω από τον διάσημο κόκκινο στρωτήλα ομπρέλα όπου ο Ρενόρ είχε στήσει τον καβαλέτο του. Εκεί το "Déjeuner des canotiers" παίρνει πραγματικά το νόημά του, ειδικά καλό καιρό. Με λογικές τιμές για το περιβάλλον, ακριβώς δεκαπέντε λεπτά με τα πόδια από τον σταθμό RER, μεγάλος δωρεάν χώρος στάθμευσης κάτω από τη γέφυρα του Chatou και μια ευχάριστη βόλτα κατά μήκος του νερού για να ολοκληρώσετε το γεύμα, ο χώρος ταιριάζει τέλεια για μια κυριακάτικη έξοδο παρά για μια γαστρονομική προορισμό.

Αυτή η δοκιμή διεξήχθη στο πλαίσιο επαγγελματικής πρόσκλησης. Εάν η εμπειρία σας διαφέρει από τη δική μας, ενημερώστε μας.