Restaurant Le Plomb du Cantal: een instituut in de Auvergne waar aligot en truffel de boventoon voeren

Als het op gastronomie aankomt, ligt Parijs op het kruispunt van smaken. Je vindt hier gerechten van over de hele wereld, maar ook Franse regionale specialiteiten. Dus als je de charme van de bergen wilt herontdekken, zijn er gezellige plekjes die de Auvergne naar je toe brengen. Dat is het geval bij Plomb du Cantal, een echt Parijs instituut met drie adressen: een aan de Grands Boulevards, de andere twee in de wijk Montparnasse.

Hier vind je zowel de charme van een typisch Parijs café als de gezellige warmte van een bergchalet. Deze ouderwetse geest klinkt als een terugkeer naar de wortels door de zekere waarden van een goede traditionele keuken. Dus hier ben je, op zo'n adres met royale gerechten en een goede prijs-kwaliteitverhouding. Op het menu staanhuisgemaakte aligot en truffade, vergezeld van een stuk vlees naar keuze, of andere specialiteiten zoals chou farci à l'aveyronnaise of tripoux.

Aligot, perfect om de kou in de hoofdstad te verdrijven, is een specialiteit uit Aubrac gemaakt van aardappelpuree, verse tome kaas, room en knoflook, met een zachte, vloeibare textuur die zeker fans van gesmolten kaas zal verleiden. Truffade, daarentegen, komt uit de Cantal en heeft een meer consistente textuur dan aligot, met gesneden en gebruinde aardappelen geserveerd met een licht gerijpte kaas (tome fraîche, Cantal of Salers, afhankelijk van het recept).

• Lees ook
• De goede deals van deze week van 20 tot en met 26 april 2026 in Parijs en Île-de-France

In beide gevallen worden deze specialiteiten à la minute uit de pan geserveerd bij het gerecht van je keuze. Wij van onze kant zijn gevallen voor de eendenborst (400 g) en de rundsentrecote (250 g), beide perfect gebakken. We kijken vervolgens naar het gastronomische spektakel van het serveren van de aligot, die uit de koperen pan druipt en royaal de helft van ons bord bedekt, als bewijs van de zijdeachtige textuur die we gaan proeven. Nu zijn we klaar voor een traditionele maaltijd waarbij we ons meteen thuis voelen. Je verwacht bijna de bergen van de Auvergne door het raam te zien.

Het is moeilijk om je niet vol te voelen na een stevige maaltijd. En toch, ingegeven door hebzucht, kan de roep van het dessert wel eens worden beantwoord. Net als op de rest van het menu ligt de nadruk hier op traditionele huisgemaakte zoetigheden, waaronder het drijvende eiland, dat steeds minder vaak op het menu van Parijse brasseries staat. Maar wees gewaarschuwd, hier hebben we een XXL-versie van dit dessert, met opgeklopte eieren bovenop custard en een paar karamel rozijnen bovenop. Misschien kun je het moeilijk weerstaan, maar je kunt maar beter voorbereid zijn!