Crêperie BléNoir Auguste στο Beaubourg

Auguste είναι το όνομα της τελευταίας crêperie που άνοιξε το BléNoir στη συνοικία Beaubourg του Παρισιού. Σε απόσταση αναπνοής από το Centre Pompidou και το σιντριβάνι Stravinsky, θα μπορείτε να απολαύσετε νόστιμες galettes και crêpes σε ένα όμορφο, μοντέρνο και μοντέρνο περιβάλλον.

Λατρεύω τις γαλέτες, αλλά ξέρετε πώς; Όταν είναι καλοφτιαγμένη με βούτυρο μέσα! Λοιπόν, αυτό είναι πολύ καλό, γιατί αυτό συμβαίνει με το d'Auguste, την τελευταία σύγχρονη crêperie που άνοιξε το BléNoir τον περασμένο Σεπτέμβριο, μετά το άνοιγμα του Hippolyte μόλις πριν από ένα χρόνο στο 9ο διαμέρισμα.

Σε απόσταση αναπνοής από το Centre Pompidou στις συνοικίες Beaubourg και Halles, αυτή η crêperie βρίσκεται σε έναν γοητευτικό πεζόδρομο που ονομάζεται Saint-Martin. Το όνομα του εστιατορίου αποτελεί φόρο τιμής στην ξύλινη σκεπαστή αγορά που χτίστηκε από τον Philippe Auguste (βασιλιά της Γαλλίας) το 1183.

Στο BléNoir Auguste, απομακρυνθήκαμε από την παραδοσιακή ατμόσφαιρα των μπρετονέζικων crêperie σε μια σύγχρονη εκδοχή της δεκαετίας του '50, για να σας δώσουμε την εντύπωση ότι τρώτε σε ένα πραγματικό εστιατόριο και όχι απλώς σε ένα crêperie. Μια εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα με μια καλλιτεχνική πινελιά, σχεδιαστικός φωτισμός, άνετα δερμάτινα καθίσματα και βελούδινες πολυθρόνες, ένα μεγάλο κεντρικό μπαρ, ένα μαρμάρινο και χρυσό τραπέζι και ξύλο στο πάτωμα και τους τοίχους δημιουργούν μια ζεστή και μοντέρνα ατμόσφαιρα.

Στο πιάτο θα βρείτε συνταγές που έχουν ακονιστεί με τον καιρό και είναι φτιαγμένες με φρέσκα, ποιοτικά, τοπικά και βιολογικά προϊόντα. Στο Auguste, τα πάντα είναι σπιτικά.

Ενώ ήμασταν εκεί, δοκιμάσαμε τα ρολά, τυλιγμένα και φρυγμένα σαν απεριτίφ, με επιλογή από τσορίθο ή σολομό - μια πραγματική απόλαυση. Το συνοδεύσαμε με έναν καλό μηλίτη από το προσεκτικά επιλεγμένο μενού και έναν αγροτικό χυμό μήλου, και ήμασταν σε άριστη φόρμα.

Από την πλευρά μου, επέλεξα τοEpinard d'Olive με coppa από τυρί Emmenthal και σπανάκι σε κρέμα, ενώ ο συνεργάτης μου μπήκε στον πειρασμό από ένα πρωτότυπο κέικ τύπου πίτσας με τυρί, ζαμπόν και ελιές, αλλά σε βάση τηγανίτας από φαγόπυρο. Τραγανά και νόστιμα, καταβροχθίστηκαν χωρίς να βγάλουν μάτι.

Δεν υπάρχει crêperie χωρίς κρέπες για επιδόρπιο, οπότε επέλεξα το όμορφο δίδυμο σοκολάτας, μπανάνας και αχλαδιού ποσέ, ενώ η πιο λογική φίλη μου επέλεξε τη μαύρη σοκολάτα και τριμμένη καρύδα σε βάση από φαγόπυρο. Το αχλάδι λιώνει στο στόμα και η σοκολάτα είναι καλή, αλλά η τηγανίτα παραμένει ελαφριά.