Wij trokken eropuit om Mégie, dit nieuwe hybride adres in het 1e arrondissement van Parijs dat botanische cantine, middagmaal-restaurant en coffee shop overdag combineert, plus een conceptstore en een atelier voor bloemwerk biedt. Gelegen op een paar stappen van het Théâtre du Châtelet, is het een werkelijk ongewoon en vernieuwend adres dat ons verwelkomt. Langs het Quai de la Mégisserie, al generaties lang omzoomd door tuincentra en boekenhandelaren, tilt dit adres de logica van het groen zelfs tot op het bord.
Zo zag het er daar uit, en vooral wat we er hebben geproefd op een snikhete zomermiddag.
De plek rust op drie pijlers. Allereerst een winkel met planten, bloemen en groen, gevolgd door een selectie handgemaakte objecten en servies voor binnen én buiten. Daarna een atelier voor bloemkunst, direct naast de winkel Quinquaud Le Jardin.
En dan het deel dat ertoe doet, de buik vooruit: een kantine die een lunch van het seizoen aanbiedt, daarna verlengt ze de dag in coffee shop-stijl, tot een glas wijn vergezeld van een kaasplankje in de late namiddag.
Het geheel is te bezoeken als een bewoonde serre. Je stapt binnen voor een object of een pot en vertrekt met een lunchadres op zak, of omgekeerd. Het is precies het soort hybride plekken dat in de hoofdstad de afgelopen jaren als paddestoelen uit de grond schiet (het woord is zwak).
Twee vrouwen, twee trajecten. Anne-Sophie Labruyère komt uit Bourgogne en uit de gastronomie: ze leidde prestigieuze culinaire competities, van de Coupe du Monde de la Pâtisserie tot het Wereldkampioenschap pâté en croûte, voordat ze vanuit Londen Tastimony oprichtte, een op maat gemaakte organisatie voor gastronomische evenementen.
Emmanuelle Tonnellier, zij komt uit de kunst, is afgestudeerd aan de Beaux-Arts en heeft het decoratieve luik van het bloemhuis Claude Quinquaud verder ontwikkeld voordat ze haar eigen boetiek aan de kades opende, Quinquaud Le Jardin, tegenover het Île de la Cité.
De twee vriendinnen leren elkaar zo’n tien jaar geleden kennen aan de Chaillotstraat, in het historische bloematelier van Claude Quinquaud. De wens om samen te werken krijgt zes jaar de tijd om vorm te krijgen. Het bedrijf Mégie is ingeschreven aan de 2ter quai de la Mégisserie en mai 2025, en de plek gaat deze zomer van 2026 pas open voor het publiek.
De scenografie is ondertekend door Hamesha Studio, waarvan de ontwerper, voormalig bloemist, eerder al de Quinquaud-winkels heeft vormgegeven. Het leidmotief is wabi-sabi, de Japanse esthetiek die imperfectie en patina viert in plaats van een feilloos nieuw geheel.
Concreet gezien: planten die als watervallen van het plafond naar beneden hangen, een centrale boom die als long van de zaal fungeert, een bank waarop men kan zitten zonder noodzakelijk iets te bestellen, en ruwe materialen (steen, metaal, hout).
Wat vooral opvalt, is de ruimte. Je voelt je niet opgesloten, wat in het centrum van Parijs zeldzaam is, en de natuurlijke tinten tussen hout en groen scheppen een echte rust. De grote gedeelde tafel doet wat hij moet doen: je kunt er prima alleen lunchen zonder het gevoel te hebben dat je alleen zit te lunchen.
De dag begint rustig. matin staat er ’s ochtends klaar: warme dranken, ijsthee en verse sappen, met tuingebak om erbij te genieten. Ideaal voor een laat ontbijt of een korte pauze voordat je weer de kade op gaat.
De lunchdienst vindt plaats tussen 12:00 en 14:00, ter plaatse of afhaal, met een korte kaart die rijk is aan groenten en elke twee weken wijzigt in lijn met seizoensfruit en -groenten. Enkele vaste toppers blijven echter staan, zoals de shiso of het kalfsvlees, die duidelijk erg in trek zijn.
Elk bord draagt de naam van zijn ster-ingredient, waardoor de kaart in één oogopslag duidelijk is. De Shiso opent het bal met een vis-tartaar opgefrist met kiwi en bosui (16 €), terwijl De Tomaat Rose de Berne, Ananas en Noire de Crimée op een bedje basilicum laat schitteren (13 €). Twee voorgerechten die de toon zetten: hier voert het plantaardige het werk, de rest volgt.
We gaan verder met Le Haricot, gecombineerd met zwarte kers, de sucrine en de noot (14 €), en Le Petit pois, dat zoet-zuur speelt met mara des bois, labneh en munt (14 €). Le Veau, geserveerd met een kruidige mayonaise, prei, shiso en hazelnoot, is verkrijgbaar in een kleine of grote portie (9 € of 16 €).
De huisgemaakte BLT verdient dat je hier even halt houdt: wit brood, sucrine-sla, Rose de Berne, gerookt spek en paprikapesto (16 €), met een clubversie om te delen voor een extra 3 €. Het is het meest généreuze aanbod op de kaart, het gerecht dat je bestelt als je écht honger hebt.
Qua desserts glijdt de abrikoos onder een crumble met mascarpone-lichtheid en een vleugje fleur de sel (9 €), la pêche gaat gepaard met melisse, yoghurt-sorbet en oranjebloesem en rhubarb-siroop (10 €), en de tuincake houdt het sober met een cake van dragon, verveine en citroen (6 €). Om te delen, een kaasplank combineert tomme met bloemen en Fourme d'Ambert (9 € of 16 €).
Twee lunchformules maken het geheel compleet, ter plaatse of om mee te nemen: BLT, Haricot of Abricot met een fris of warm drankje voor 24 €, en een clubversie voor twee met twee drankjes voor 36 €. Het vlees is afkomstig uit Frankrijk, prijzen inclusief btw en bediening.
Op het bord vielen vooral de erwtjes en de BLT in de smaak, eerlijk gezegd ronduit gourmand. De bereiding van de groenten maakte indruk: alles bleef krokant, helder en vol smaak, zonder die malsheid die groentenkaarten vaak parten speelt. De tomaten, op volle rijpheid tijdens ons bezoek, zijn eerst een lust voor het oog voordat ze de smaakpapillen prikkelen. Even mooi om te zien als om te eten, en voor één keer klopt de prijs-kwaliteitverhouding helemaal.
Mégie richt zich tot iedereen die graag de tijd neemt: liefhebbers van de planten, mensen die gefascineerd zijn door tafelcultuur, en Parijzenaars die tussen Châtelet en Pont Neuf op zoek zijn naar een rustige pauze. Het is ook een uitstekende optie voor een solo-lunch dankzij de lange tafel, of voor een afspraak waarbij je gewoon wilt praten zonder te hoeven schreeuwen.
Een waarschuwing vooraf: de kaart is bewust beknopt en sterk vegetarisch; wie graag vlees eet, zal mogelijk met honger naar huis gaan. De lunch is beperkt tot tussen 12.00 en 14.00 uur, en er is ’s avonds geen bediening. Plan je bezoek dus bij voorkeur overdag.
Je kunt er de hele dag door terecht, van ’s ochtends tot 18.00 uur, zelfs voor een koffie, een glaasje wijn en een kaasplankje. ’s Avonds neigt de zaak eerder naar privatisering, voor evenementen en workshops. Het adres is 2ter quai de la Mégisserie, in het 1e arrondissement, op enkele minuten lopen van Châtelet en Pont Neuf, op de stoep langs de Seine tegenover de Conciergerie.
Kleine context ter afsluiting: het Quai de la Mégisserie ontleent zijn naam aan de mégissiers, de tanners van geiten- en schapenvellen die er al in de middeleeuwen woonden. Tuincentra en dierenspeciaalzaken volgden hen op, voordat zij zelf weer schaarser werden. Het is fijn om te zien dat er nu een huis arriveert dat het levende en het vakmanschap weer centraal zet, op deze specifieke as.
Als het idee van een cafe-florist je aanspreekt, geven we ook graag deze tips: Kahio Paris, het café-fleuriste en concept-store voor decoratie op een steenworp van de Place des Vosges, en Cordelia, het coffee shop-florist. Voor wie verder wil duiken, onze gids over bloemisten met concepten en ervaringen in Parijs somt de winkels op waar het vak opnieuw wordt uitgevonden.
Deze test is uitgevoerd in het kader van een professionele uitnodiging. Als uw ervaring afwijkt van de onze, laat het ons dan weten.
Datums en tijdschema's
Van 24 juli 2026 Bij 30 december 2029
Plaats
Mégie, botanische kantine en atelierwinkel
2 Ter Quai de la Mégisserie
75001 Paris 1
Routeplanner
Officiële site
megieparis.com
