Croissant et pain au chocolat delen een gemeenschappelijke geschiedenis, tussen een erfenis uit Wenen en Frans vakmanschap. Geboren uit een vreemd deeg, zijn ze geadopteerd, getransformeerd en verheven tot de status van symbolen nationaals. Ware sterren in de etalages van de bakkerijen, zijn ze vandaag even geworteld in het Frans culinair erfgoed als de baguette.
En dan gaan ze samen met een sterke koffie of een warme chocolademelk, deze twee gebakjes blijven de Parijse ochtenden doen knisperen. Een terugblik op hun verhaal en hun oorsprong!
In tegenstelling tot wat men denkt, zijn het croissant en het pain au chocolat niet puur Franse creaties. Hun oorsprong gaat terug naar de 17e eeuw, naar Wenen in Oostenrijk. Daar verschijnt de Kipferl, een klein brood in de vorm van een croissant, vaak zoet, soms gevuld, maar gemaakt met een gistdeeg dat geen bladerdeeg is.
De bekendste legende wil dat het na de overwinning op de Ottomannen, tijdens de belegering van Wenen in 1683, bakkers uit Wenen een viennoiserie in de vorm van een maansikkel hebben gecreëerd, een symbool van het Ottomaanse Rijk. Een manier om “de vijand op te eten” met ironie. Deze anekdote, hoe verleidelijk ook, blijft historisch moeilijk te bewijzen.
De beslissende wending vindt plaats in Parijs in 1839, met de opening van de Boulangerie Viennoise door Auguste Zang, een Oostenrijks officier. Daar introduceert hij Wenen-specialiteiten, waaronder kipferl. Deze producten kennen al snel groot succes bij de Parijzenaren, die kennismaken met nieuwe texturen en vormen van zoet brood.
Het is in deze periode dat men begon deze recepten aan te passen met de Franse technieken. De boulangers parisiens vervangen gaandeweg het briochedeeg door een met boter gevulde bladerdeegachtige rijsmassa, lichter en krokant. Het croissant zoals we het vandaag kennen, is dan ook een Frans-Oostenrijkse creatie, geboren uit een geïmporteerde traditie die ter plaatse opnieuw werd uitgewerkt.
Het chocoladebroodje, vaak gezien als de 'neef' van het croissant, volgt een vergelijkbare ontwikkeling. Geïnspireerd door de Wiener chocoladecroissant, wordt het eveneens in Parijs geïntroduceerd in de 19e eeuw. Oorspronkelijk ging het om een briochedeeg gevuld met chocolade. Ook hier vervangt de Franse versie het deeg door bladerdeeg en wordt de vulling gestandaardiseerd met twee repen pure chocolade.
Zijn rechthoekige vorm, bladerdeegachtige textuur en eenvoud maken hem een zeer geliefd product, zowel bij het ontbijt als bij de snack. De naam varieert per streek: pain au chocolat in het grootste deel van Frankrijk, chocolatine in het zuidwesten, een term die vanaf het begin van de 20e eeuw wordt aangetroffen.
Vandaag zijn croissants en chocoladebroodjes uitgegroeid tot pijlers van de Franse bakkerij, hoewel ze uit een buitenlandse invloed komen. Ze behoren tot de bestverkochte producten in de ambachtelijke bakkerijen, naast de baguettes en de flans.
Deze viennoiseries hebben ook talloze moderne varianten gekregen: gevulde croissants (amandel, praliné, pistache), chocoladebroodjes heruitgevonden (gevuld, opgerold, heruitgevonden in het formaat cruffin), zonder te vergeten dat ze ook te vinden zijn op de toonbanken van gerenommeerde patissiers en bakkers die ze met lef heruitvinden!
Waar eet je een lekker roombotercroissant in Parijs? Onze beste adressen
In Parijs is het botercroissant een hoeksteen van het ontbijt. Bladerdeegachtig, knapperig, met boter maar niet overdreven, het weerspiegelt het Franse vakmanschap. Hier vind je de goede bakkerijen voor een kwaliteitscroissant! [Lees verder]
Op zoek naar de beste pains au chocolat van Parijs? Tussen traditionele bakkerijen en trendy adressen, hier zijn de beste adressen voor liefhebbers van pains au chocolat! [Lees verder]
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Waar eet je een lekker roombotercroissant in Parijs? Onze beste adressen
Waar kun je in Parijs een lekker pain au chocolat eten? Onze goede adressen
