La Scène Thélème, restauracja Rudy'ego Langlaisa wyróżniona gwiazdką Michelin

Wyruszamy do Scène Thélème, poufnej restauracji prowadzonej obecnie przez szefa kuchni Rudy'ego Langlaisa. Idealnie zlokalizowana przy rue Troyon w 17. dzielnicy, ta wyróżniona gwiazdką Michelin restauracja ma wszystko, czego potrzeba, aby miło spędzić czas.

Po dotarciu na miejsce odkryjemy szereg pomieszczeń między szklanym dachem a sceną, stąd nazwa miejsca, które niegdyś służyło do występów.

Kuchnia Rudy'ego Langlaisa w Scène Thélème bawi się sezonowością i czystością produktów. Dzięki wpływom francuskim i japońskim jego dania są hołdem dla ziemi. Urodzony w Angers, w samym sercu regionu Loary, Rudy Langlais rozpoczął swoją karierę gastronomiczną w szkole hotelarskiej w Saumur. Jego dążenie do doskonałości doprowadziło go następnie do prestiżowej brygady Alaina Ducasse'a w Le Meurice, gdzie doskonalił swoją sztukę kulinarną.

To właśnie w tym kontekście poznał szefa kuchni Yoshitakę Takayanagi. Ich współpraca trwała siedem lat, najpierw w Agapé, a następnie w La Scène Thélème. Pod okiem Takayanagi Rudy rozwinął pasję do japońskiej gastronomii i nauczył się opanowywać kuchnię, w której technika jest wyrafinowana, podkreślając naturalność i sezonowość produktów.

Warzywa, kwiaty, zioła, owoce i grzyby pochodzą od drobnych producentów. Szczególnie popularne są japońskie warzywa produkowane we Francji. Od 2021 roku Scène Thélème współpracuje z Anną Shoji z farmy YASAI, która uprawia japońskie warzywa w Touraine.

• Przeczytaj także
• Najciekawsze propozycje na tydzień od 29 czerwca do 5 lipca 2026 roku w Paryżu i Île-de-France

Przyjdź i odkryj wspaniałe menu dla wymagających smakoszy. Wieczorem czeka na Ciebie bardziej treściwe menu.

Zaczynamy od pięknego trio sof:

• Mochi z wędzoną papryką i starym serem mimolette
• Tartaletki z ogórkiem i ikrą pstrąga, kremem z wodorostów i żelem verjuice
• Kapusta z węglem drzewnym Binchotan, krem z wędzonego węgorza i żel Terryaki, nasz faworyt.

Kontynuujemy świeżym amuse bouche: Chawanmushi z dzikim czosnkiem, rodzajem japońskiego flanu przygotowanego z bulionu dashi, w towarzystwie groszku, galaretki z werbeny, yuzu i kwiatów kolendry, które dodają odrobinę skórki.

Następnie pojawia się pierwsza przystawka, którą okazuje się tatar z chudego mięsa z marynowaną kalarepą i chrzanem. Całość zwieńczona jest płatkami rzepy i żelem ponzu. Z sezamowym winegretem jest to wspaniałe odkrycie.

Następnie danie główne: grillowany na węglu drzewnym japońskiogon żółty z rzodkwią daikon zakonserwowaną w wodorostach kombu i aktualnymi warzywami. Całość skropiona jest warzywnym dashi z dodatkiem dojrzałej oliwy z oliwek.

Deserem wstępnym jest mojito z żelem limonkowym i wodą Perrier. Uwielbiamy miętowo-limonkowy sorbet w towarzystwie plasterków jabłka Granny Smith, rumu i żelu Perrier, który mieni się w ustach.

Na deser nadszedł czas na popisową słodkość szefa kuchni: pavlova z truskawek i rabarbaru, żel z kwiatu czarnego bzu i lody sabékasu (na bazie sake). Wspaniałe odkrycie, bardziej przypominające teksturę lekkiej, puszystej pływającej wyspy.

Oczywiście, jeśli nadal nie masz dość, posiłek kończy się kawą i mignardises.

Krótko mówiąc, coś, co zaspokoi kubki smakowe na granicy Azji i Zachodu.

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.