Le Rennequin, tradycyjna bistro w 17. dzielnicy, gdzie francuski regionalny smak jest na pierwszym miejscu

To miejsce wydaje się niemal anachroniczne, otaczając nas atmosferą znaną nawet od pierwszego wejścia. I słusznie — Le Rennequin to jedno z tych miejsc, które pielęgnują tradycję francuskiego bistrot, przypominając o wielkich klasykach paryskiej gastronomii. Menu mocno akcentuje lokalne smaki, serwując takie klasyki jak jajka w majonezie, kiełbasa z puree... ulubione potrawy, które bez wątpienia zadowolą miłośników dobrej kuchni w stolicy.

Ideą tego miejsca jest oferowanie prostych, ale smacznych dań przygotowanych ze świeżych produktów od lokalnych producentów, aby przywrócić smak tradycji. Dla tych, którzy chętnie odwiedzają klasykę i szukają komfortu w znanych smakach, to miejsce będzie pewnym wyborem. Natomiast dla kulinarnych poszukiwaczy wyjątkowych doznań i odważnych eksperymentów, ta lokalizacja może wydać się zbyt przewidywalna i conventionnale.

Restauracje

 

Jednakże, choć restauracja nie stawia na innowacyjność jako swój główny atut, można się nią zaskoczyć, oferując od czasu do czasu odważniejsze dania niż standardowe, na przykład krem z topinamburu z bitą śmietaną z foie gras czy rozdrobnione skrzydło rekina. 

 

Menu jest ograniczone i zmienia się wraz z porami roku i nastrojem kucharza: to tu obowiązuje zasada. Dlatego za każdym razem, gdy zawitacie do Rennequin, możecie liczyć na drobne modyfikacje w ofercie. Codziennie serwujemy też specjalne danie dnia oraz deser dnia; tutaj rutyna nie zdąży się zadomowić na długo. 

Największą gwiazdą w menu są pomidory dauphine, które serwuje się zarówno na przystawkę, jak i jako dodatek. Pod niemal chrupiącą, złocistą skorupą o wyjątkowym, lekko palonym aromacie kryje się delikatny, kremowy nadzienie — nic dziwnego, że cieszą się tak dużą popularnością. Oprócz tej specjalności, Restauracja Renaquin prezentuje pięknie podane dania, w których wysoką jakość składników widać od razu.

Delikatne i soczyste filety porów na przystawkę pozwoliły nam rozpocząć degustację od orzeźwiającego akcentu. Również polecamy jajka z majonezem, z lekką majonezą z musztardą z Meaux i podawane z orzeszkami ziemnymi. Porcje są odpowiednie, bez odczucia, że czegoś brakuje, a jednocześnie zostawiają miejsce na główne dania.

 

Tego dnia nie mogliśmy oprzeć się propozycji dnia – dokładnie przygotowany filet czarnego dorsza, o idealnym stopniu wysmażenia i wyważonym przyprawieniu, które podkreśla naturalny smak ryby. Na nim spoczywa delikatny krem z porów z subtelną słodyczą, dopełniony pieczarkami, które dodają tekstury i wyrazistości. Całość obłożona jest obfitą, krabową sosową polewą, nie zakłócając subtelnej harmonii smaków!

Brak dostępnych informacji do przetłumaczenia. Proszę o dostarczenie tekstu do przełożenia.

Specjalne wyróżnienie dla kawałka wołowiny od rzeźnika, z rumsteakiem, którego wysoka jakość wysmażenia na krwisto została perfekcyjnie opanowana, podawanym z legendarnymi pommes dauphine i aromatycznym sosem pieprzowym, który – co ważne – nie zdominuje innych smaków.



Na deser trudno odmówić sobie miękkiego czekoladowego fondanta z płynnym wnętrzem, podawanego z mało słodką, lecz bardzo waniliową bitą śmietaną. Tego dnia, dzięki (szczęśliwemu) zbiegowi okoliczności, do śmietany dodano tonkę, zwykle używaną do crème brûlée: i efekt był jeszcze bardziej nostalgiczny!

 

Na lunch warto zaplanować wydatek około 25 €, czyli na przykład na zestaw zupa/przystawka lub danie główne/deser (32 € za zestaw zupa/danie główne/deser). Wieczorem serwują dania à la carte, a korzystny stosunek jakości do ceny pozwala na swobodne planowanie budżetu: zarówno przystawki, jak i desery zazwyczaj nie przekraczają 10 €, podczas gdy główne dania kosztują około dwudziestu euro. Dodatkowo docenia się stałą cenę za kieliszek, wynoszącą 7 €, co pozwala z łatwością korzystać z rekomendacji i cieszyć się atmosferą.