Masaikuta, ekskluzywna restauracja szefa kuchni Masahide Ikuty, dąży do zdobycia gwiazdki Michelin

Z Masaikuta, japoński szef kuchni Masahide Ikuta otwiera swoją pierwszą restaurację w Paryżu, noszącą jego imię. To wymagające miejsce gastronomiczne, w którym francuskie i japońskie inspiracje przeplatają się na talerzach, charakteryzujących się precyzją i wyrazistym smakiem, zwłaszcza dominacją owoców morza.

Być może mieliście okazję spróbować jego dań na Enfants du Marché, na marché des Enfants Rouges albo podczas różnych pobytów w Paryżu – na przykład w Acte II. Teraz, pod własnym nazwiskiem, japoński szef kuchni Masahide Ikuta otwiera własną restaurację w stolicy, skromnie nazwaną po prostu Masaikuta.

Nieopodal znakomitej nagrodzonej gwiazdką restauracji Amâlia, przy 26 bis na ulicy de la Fontaine au Roi, otworzyło się nowe miejsce na gastronomicznej mapie dzielnicy. Ta nowa restauracja sprawia, że ulica ta w 11. dzielnicy staje się obowiązkowym przystankiem dla każdego smakosza z Paryża. Jej cel jest jasny – podobnie jak w przypadku sąsiadującej gwiazdki, dąży do zdobycia własnego cennego gwiazdkowego wyróżnienia.

Dzięki Masaikuta, szef kuchni Masahide Ikuta stawia krok naprzód w swojej karierze. Zanim otworzył własne miejsce, zdobywał doświadczenie w renomowanych restauracjach, współpracując m.in. z Bruno Verjus oraz Stéphane Jégo w słynnym lokalu L'Ami Jean. To bogata ścieżka zawodowa ukształtowała dzisiaj jego wyjątkowy, osobisty styl gotowania.

Ten nowy lokal od razu stawia na wysoki poziom. Na lunchu menu kosztuje 60€, 90€ i 150€, a wieczorem oferta obejmuje trzy opcje w cenach od 90€ do 200€. Lunchtime’owa propozycja opiera się na jednym degustacyjnym menu, co może zaskoczyć niektórych gości, ale daje szefowi kuchni pełną kontrolę nad kulinarną opowieścią.

Kuchnia szefa wyróżnia się wyraźną tożsamością. Wpływy japońskie są obecne, ale nie kierują restauracji w stronę tradycyjnego stylu. Nie To ani bar sushi, ani klasyczna japońska restauracja: elementy japońskie pojawiają się tu w subtelnych akcentach — algi, przyprawy, a także pieczenie na binchotan, słynny japoński węgiel drzewny.

Reszta wpisuje się w współczesne podejście do gastronomii, gdzie każde danie łączy wiele starannie przygotowanych składników. To kuchnia pełna wyrazistego charakteru, odzwierciedlająca osobowość szefa kuchni, która wybrzmiewa w każdym daniu.

Podczas niedawnego lunchu, posiłek rozpoczął się od odważnego amuse-bouche — nowoczesnej wersji Bloody Mary z homarem, podkreślonej oliwą z selera. Następnie na talerzu pojawiła się dzika sardynka podana w dwóch odsłonach. Na początku marynowana jak ceviche w aromatycznym bulionie z leche de tigre, wzbogaconym o hibiskus, wodorosty i marynowane kombu w dymionym occie ryżowym, podana z kawiorami z pstrąga z Kraju Basków oraz japońską rzodkiewką.

Następnie pojawiła się jeszcze jedna, bardziej zabawna część, przywołująca wspomnienia z Kraju Basków: churros z surową śmietaną i anchois z Kantabrii, wędzone drzewem wiśniowym, solone sardynki, algi morskie oraz piment d’Espelette. Natomiast na głównym talerzu królowali tuna otoro ikejime i wentrobka ziołowa — jak ekskluzywne mięso, z glazurą teriyaki z hibiskusa, gulaszem rybnym i dziką rukolą, tworzącą wyrafinowane, subtelne i harmonijne danie.

Jeśli menu zmienia się w rytmie dostaw i warunków na targu, to dlatego, że morze w dużej mierze wyznacza smak tej kulinarnej opowieści. Ryby i owodowe produkty to główny motyw menu, podczas gdy mięso pojawia się raczej okazjonalnie, najczęściej wieczorem, a czasem w formie bardziej nieoczywistej – na przykład w postaci podrobów, jak ris de veau w klarowanym maśle czy cielęca móżdżki w tempurze, co odzwierciedla ambicje szefa kuchni, by sięgać po mniej oczywiste kawałki, pełne charakteru.

Warto zauważyć, że w przypadku menu obejmującego przystawkę, danie główne i deser na lunch, porcje pozostają raczej umiarkowane. Masaikuta kieruje je raczej do tych, którzy cenią sobie elegancję na talerzu, a nie głód. Wieczorem przychodzą tu, aby wznieść toast naturalnym artystycznie wyselekcjonowanym winem, przekąsić some tapas przy barze i spędzić miło czas przy dźwiękach wyselekcjonowanych przez szefa kuchni winy jazzowe.

W zaledwie kilka miesięcy Masaikuta już wyrasta na ambitowną i oryginalną restaurację, stawiającą na wyrazistą osobowość, precyzję i śmiałe rozwiązania — wśród paryskich lokali gastronomicznych, które zawsze szukają nowych smakowych odcieni.

Ten test został przeprowadzony w ramach zaproszenia zawodowego. Jeśli Twoje doświadczenia różnią się od naszych, prosimy o informację.