Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Le Bon Bock, το παλαιότερο εστιατόριο της Μονμάρτης

Στους πρόποδες της Butte Montmartre, εκεί όπου τα καλντερίμια οδηγούν στις αναμνήσεις της παρισινής μποέμικης εποχής, το Le Bon Bock στέκεται σαν ένας επιζών του χρόνου. Ιδρύθηκε το 1879, αυτό το εστιατόριο ηλικίας ενός αιώνα έχει αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, με τα ξεθωριασμένα ξύλα και τις ξεθωριασμένες τοιχογραφίες του. Η Μονμάρτη έχει αλλάξει, αλλά το Le Bon Bock παραμένει ένας διακριτικός μάρτυρας του Παρισιού του παρελθόντος.

Ένας ξενώνας καλλιτεχνών στην καρδιά της παλιάς Μονμάρτης

Όταν το Le Bon Bock άνοιξε τις πόρτες του το 1879, η Μονμάρτη ήταν ακόμα ένα χωριό με θέα το Παρίσι, ένα καταφύγιο για ζωγράφους, ποιητές, εργάτες και νυχτοπούλια. Ήταν η εποχή των "guinguettes" και των καμπαρέ, των εργαστηρίων καλλιτεχνών και των οίκων ανοχής, μια εποχή που το αψέντι έρεε πιο γρήγορα από το νερό και ο κόσμος αναδημιουργούνταν μέσα σε ένα χαρούμενο αδιαχώρητο. Σε αυτή τη δημιουργική αναταραχή, το Le Bon Bock έγινε γρήγορα μια περιζήτητη διεύθυνση.

Ο κόσμος έρχεται εδώ για τη δημοφιλή κουζίνα, τις μέτριες τιμές, αλλά πάνω απ' όλα για την ατμόσφαιρα. Τουλούζ Λοτρέκ, Μανέ, Βαν Γκογκ, Απολλιναίρ, Πικάσο... Όλοι λέγεται ότι πέρασαν την πόρτα αυτής της ταβέρνας, αφήνοντας μερικές φορές μερικά σκίτσα ή πίνακες ζωγραφικής ως πληρωμή για ένα γεύμα ή ένα ποτό. Στη συνέχεια, οι τοίχοι του εστιατορίου διακοσμήθηκαν με πίνακες, σκίτσα και αντικείμενα της εποχής, μετατρέποντας σταδιακά τον χώρο σε μια βιτρίνα περιεργοτήτων.

Ένα σκηνικό αναλλοίωτο σαν θεατρική σκηνή

Αυτό που εντυπωσιάζει όταν μπαίνει κανείς σήμερα στο Le Bon Bock είναι η εντύπωση ότι έχει παγώσει σε μια άλλη εποχή. Σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει από τα τέλη του 19ου αιώνα. Τα βελούδινα τραπεζάκια, οι σκούρες ξύλινες επενδύσεις, οι τοιχογραφίες, ο χαμηλός φωτισμός, οι χάλκινοι πολυέλαιοι και οι ραμμένοι καθρέφτες συνθέτουν μια διακόσμηση που δεν χρειάζεται να αναπαραχθεί: είναι αυθεντική. Το πίσω δωμάτιο κρύβει ακόμη και ένα πιάνο-μπαρ, ζωντανή κληρονομιά των βραδιών καμπαρέ που ζωντάνευαν τις νύχτες της συνοικίας.

• Διαβάστε επίσης
• Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Benoit, η ψυχή του παρισινού μπιστρό
• Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Auberge Pyrénées Cévennes, κουζίνα canaille
• Μια σύντομη ιστορία των μεγάλων εστιατορίων του Παρισιού: Aux Lyonnais, ένα πραγματικό bouchon lyonnais στο Παρίσι

Ένα σπίτι γεμάτο ιστορίες

Το Le Bon Bock δεν υπήρξε ποτέ ένα μοντέρνο ή μοντέρνο εστιατόριο. Έχει συμβαδίσει με τη γειτονιά του, τις καλλιτεχνικές επαναστάσεις και τις μεταμορφώσεις του Παρισιού. Μακριά από τα Grand Boulevards και τη λαμπερή γαστρονομική σκηνή, συνέχισε να υπάρχει ως καταφύγιο για τους γνώστες, τους νοσταλγούς και τους περίεργους. Είναι οι ιστορίες που το κρατούν ζωντανό: αυτές των απένταρων ζωγράφων που διευθετούν το λογαριασμό με μια ζωγραφιά, των περιπατητών της Μονμάρτης που ανταλλάσσουν πολιτική και ποίηση ανάμεσα σε δύο χτυπήματα του πιρουνιού και των έκπληκτων τουριστών που ανακαλύπτουν ένα μέρος που δεν παριστάνει τον παλιό, αλλά είναι πραγματικά. Παρόλο που το Le Bon Bock αναλήφθηκε πρόσφατα, κατάφερε να διατηρήσει την ταυτότητά του.

Η δοκιμή μας στο Le Bon Bock:

Le Bon Bock, ένας θεσμός της Μονμάρτης που συνδυάζει διακόσμηση εποχής και γαλλική κουζίνα
Το Le Bon Bock απολαμβάνει μια νέα πνοή με την ώθηση των Benjamin Moréel και Christophe Préchez. Αυτός ο θεσμός της Butte Montmartre στοχεύει να (ξανα)προσελκύσει πελάτες, είτε τουρίστες είτε ντόπιους, με την παραδοσιακή γαλλική κουζίνα, την υπέροχη παλιομοδίτικη διακόσμηση και το πιάνο μπαρ που κρύβεται στο πίσω δωμάτιο. [Διαβάστε περισσότερα]